Chapter 1 Simula ng Kwento

Chapter 1

Third POV

Throwback Colleges day

*********************

Tahimik na bumabalot ang gabi sa buong campus ng Westbridge University habang patuloy ang malakas na tugtog mula sa engrandeng university party na ginanap sa isa sa mga kilalang hotel sa Maynila.

Puno ng estudyante ang paligid—may nagsasayawan, nag-iinuman, at nagsasaya. Isa na roon si Betty Manlait, isang first year college student na ngayon lamang nakaranas ng ganoong klaseng party.

Simple lamang ang kanyang suot na itim na polo at maong pants. Medyo panglalaki manamit si Betty ngunit hindi pa rin maitago ang kanyang natural na kagandahan. Marami tuloy ang napapatingin sa kanya kahit tahimik lamang itong nakaupo sa gilid habang hawak ang isang baso ng juice.

“Betty, relax ka naman!” natatawang sambit ng kanyang kaklase habang iniinom ang hawak na alak.

Ngumiti lamang siya. Hindi talaga siya sanay sa ganoong lugar. Mas gusto pa nga sana niyang umuwi nang maaga dahil may part-time job pa siya kinabukasan.

Hindi niya alam… iyon na pala ang gabing magpapabago sa buong buhay niya.

Ilang minuto pa ang lumipas nang makaramdam siya ng kakaiba matapos inumin ang hawak na juice. Biglang umiikot ang kanyang paningin habang bumibigat ang kanyang katawan.

“B-Bakit…?” mahina niyang bulong habang napapahawak sa ulo.

Hindi niya alam na may halong ilegal na substance ang kanyang inumin.

Kasabay ng pagkalabo ng kanyang paningin ay ang paglapit ng ilang lalaking kanina pa nakatitig sa kanya.

“Pre, mukhang tinamaan na.”

“Dalhin na natin?”

Ngunit bago pa man sila makalapit ay may malamig na boses ang pumigil sa kanila.

“She’s with me.”

Sabay-sabay napalingon ang mga ito sa lalaking kararating lamang.

Matangkad. Gwapo. At kilalang-kilala sa buong university.

Si Jayden Montenegro.

Fourth year law student. Anak ng isang kilalang negosyante. Matalino, mayaman, at halos sambahin ng mga babae sa campus. Ngunit kilala rin ito sa pagiging seryoso at hindi nagpapalapit kaninuman.

“Montenegro…” naiilang na sambit ng isa bago sila tuluyang umurong.

Walang emosyon namang nilapitan ni Jayden si Betty na hirap nang makatayo.

“Can you walk?” malamig niyang tanong.

Ngunit sa halip na sumagot ay napakapit si Betty sa kanyang polo. Mainit ang katawan nito habang magulo ang paghinga.

“H-Huwag mo akong iwan…”

Napapikit si Jayden. Agad niyang napagtanto na hindi simpleng kalasingan iyon.

Kaya naman mabilis niya itong inalalayan palabas ng hotel bago isinakay sa kanyang sasakyan.

Hindi niya planong dalhin ang babae sa condo niya ngunit iyon na ang pinakamalapit na lugar habang hinihintay niya ang taong makakatulong sa kanya.

Pagkapasok nila sa condo ay agad niyang pinaupo si Betty sa sofa habang pilit itong kumakapit sa kanya.

“Please… don’t…” mahinang wika ni Jayden habang pilit umiiwas sa babaeng wala nang matinong pag-iisip.

“Shhhh… huwag kang matakot. Dahan-dahanin ko lang,” malambing ngunit lutang nitong sagot habang pilit siyang nilalapitan.

Napapikit si Jayden at mariing napamura sa isip.

Kahit anong mangyari, hindi niya kayang samantalahin ang isang babaeng wala sa tamang pag-iisip.

“Betty, listen to me,” madiing sambit niya habang hinahawakan ang magkabilang balikat nito. “Hindi mo alam ang ginagawa mo.”

Ngunit tila wala nang naririnig ang babae.

Agad namang kumuha ng kumot si Jayden at ibinalot iyon kay Betty bago tumawag sa isang kakilala niyang doctor.

“Doc, I need help. Someone drugged a student.”

Makalipas ang ilang minuto ay dumating ang doctor kasama ang isang nurse upang matulungan si Betty.

Doon lamang nakahinga nang maayos si Jayden. Akala niya ay tapos na ang problema.

Pero mali siya.

Kinabukasan…

Halos mabingi siya sa sunod-sunod na notifications mula sa kanyang cellphone.

Kunot-noo niyang binuksan ang telebisyon sa condo.

At doon niya nakita ang balitang mabilis nang kumakalat.

“Jayden Montenegro ay isang BAKLA? Totoo kaya ito?”

“Isang babae raw ang tinanggihan ng kilalang law student sa loob mismo ng condo nito!”

“Marami tuloy ang nagtatanong tungkol sa tunay na pagkatao ni Jayden Montenegro!”

Nanigas ang panga ni Jayden habang malamig na nakatitig sa screen.

Kasabay noon ay ang walang tigil na pagpasok ng messages at tawag mula sa media, kaklase, at maging sa kanyang pamilya.

Samantalang si Betty…

Maaga itong nagising sa guest room ng condo.

Nanlaki ang kanyang mga mata nang maalala ang nangyari kagabi.

Mabilis niyang tiningnan ang sarili bago nakahinga nang maluwag nang makitang maayos pa rin ang kanyang damit.

Ngunit kasabay noon ay ang matinding hiya.

Hindi na siya nag-abalang hintayin pa si Jayden. Tahimik siyang umalis ng condo habang nanginginig ang mga kamay.

Hindi niya alam kung paano haharapin ang nangyari.

At lalong hindi niya alam… na ang gabing iyon ang magiging simula ng magulong koneksyon nilang dalawa.

Maraming pang mga komento ang nababasa ko. Imbis na nagalit ito ay sa halip nanatiling tahimik lamang si Jayden habang malamig na pinagmamasdan ang naglalakihang headlines sa telebisyon.

“Jayden Montenegro ay isang BAKLA?”

“Tinanggihan ang isang babae sa loob ng condo!”

“May itinatago nga ba ang campus heartthrob?”

Sunod-sunod pa ang notifications sa kanyang cellphone ngunit isa man doon ay wala siyang balak sagutin.

Maging ang kanyang mga kaibigan sa law school ay hindi makapaniwala sa balitang mabilis nang kumalat sa buong university.

“Pre, totoo ba?”

“Grabe ka naman pala, Montenegro!”

“Sayang naman ang mga babae sa campus!”

Ngunit imbis na magalit ay bahagya lamang natawa si Jayden habang ibinababa ang cellphone sa mesa.

Hinayaan na lamang niya ang lahat.

Tutal… pabor din naman iyon sa kanya.

Simula pa lamang noon ay sawang-sawa na siya sa mga babaeng halos maghubad na sa harapan niya para lamang makuha ang atensyon niya. May nagpapanggap na mahina, may nagpapasikat, at mayroon pang kusang pumapasok sa condo niya nang walang pahintulot.

Nakakapagod.

Kaya kung ang pag-iisip ng lahat na bakla siya ang paraan upang layuan siya ng mga malalanding babae, ayos lang sa kanya.

Wala rin naman siyang obligasyong ipaliwanag ang sarili sa kahit kanino.

Tahimik siyang sumandal sa sofa bago muling napatingin sa pintuan ng guest room.

Wala na roon si Betty at kanina pa niya napansing umalis na ito nang hindi nagpapaalam. Hindi niya alam kung matutuwa ba siya o maiinis.

Pero isang bagay ang sigurado siya—iba ang babaeng iyon.

Hindi ito katulad ng ibang babae na pilit siyang nilalapitan dahil sa pangalan at pera niya.

At kahit magulo ang nangyari kagabi… hindi mawala sa isip ni Jayden ang nanginginig nitong boses habang mahigpit na nakakapit sa kanya.

“H-Huwag mo akong iwan…”

Mariin siyang napapikit bago marahang napabuntong-hininga.

Hindi niya alam kung bakit, pero pakiramdam niya… hindi pa iyon ang huli nilang pagkikita.