ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / ทั้งหมด / Fated to Love You, Joaquin Perez (Tagalog) / บทที่ 51 - บทที่ 60

บททั้งหมดของ Fated to Love You, Joaquin Perez (Tagalog): บทที่ 51 - บทที่ 60

142

Kabanata Fifty

Nang matapos na kaming kumain ay lumapit ako sa may-ari para bayaran ang aming kinain at kunin ang pinasupot kong pagkain. Pinilit kong ‘wag pakinggang ang mga sinasabi nila laban sa pamilya ni Joaquin maging sa kan’ya ngunit hindi ko talaga maatim ang lumalabas sa bunganga nila kung kaya’t sa labis kong galit.“Mukhang kulang pa yata ang pagkaing pumapasok sa inyong mga bibig at nagagawa niyo pang manira ng ibang tao,” malakas kong saad at inikot ang aking paningin sa lahat ng naroon na nag-uusap-usap. “Lugar ito para pawiin ang gutom ng inyong mga sikmura hindi lugar para sa makakating bunganga na walang alam kun’di pag-usapan at punuin ng pang-aalipusta ang ibang kumakain!” Sigaw ko sabay hila kay Joaquin palabas ng kainan.Mabilis akong naglakad na hindi ko iniisip na hila-hila ko si Joaquin sa daan dahilan para pagtinginan na naman kaming muli ng mga tao.“Sandali, Helena,” tawag ni Joaquin.Ngunit hindi ko iyon pinansin at dire-diretso lang sa paglalaka
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata Fifty-One

Nakarating kami ng mansyon ni Mang Vicente nang hindi niya na ako inaasar which made the whole trip peaceful and less awkward. Pagbaba ko biglang nagsalita si Mang Vicente.“Mukhang may bisita kayo, binibini.” Aniya habang nakatingin sa kalesa na nakaparada sa harap ng aming tarangkahan.“Baka bisita ni Don---este ama at binisita lamang siya.” Sabi ko na hindi interesado sa kung sino ang dumating na bisita. “Mauna na po ako, Mang Vicente. Salamat po sa paghatid,” nakangiti kong pagpapasalamat.“Wala iyon, binibini.” Aniya at yumuko bilang galang sa akin. “Tungkulin ko po naiuwi ng ligtas ang mahal ni Señorito Joaquin.”Bigla na naman akong namula dahil sa sinabi ni Mang Vicente.“Mang Vicente naman, ‘e! May pahabol ka pa talaga!” nahihiya at nanggigigil kong saad.Tumawa si Mang Vicente. “Hayaan niyo na po na makisaya rin ako sainyong masayang puso, binibini.”“Naku, napakapasaway niyo po talaga!” wika ko at mabilis na humakbang paakyat nang
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata Fifty-Two

Lahat sila'y napakunot sa aking sinabi at naghihintay ng aking sunod na sasabihin but I remained silent and didn't give them explanation of what I've said. Asa siya. Mamatay sila sa curiosity. Ilang segundo rin nabalot ng katahimikan ang sala ngunit binasag iyon ni Don Raul na may malakas na halakhak.“Nakakatuwa ka talaga, Helena. Pinapasaya mo ako sa tuwing nagsasalita ka ng wikang ingles napakagaling mo talaga,” puri ni Don Raul sa akin na may labis na galak. Kung kaya napatawa na din lang sina Don Emilio at Mateo as if what I’ve said is a joke. Laughing in their own idiocy.“Mukhang marami pang kailangan matutunan ang aking anak para pumantay sa kaalaman ni Helena,” natatawang saad ni Don Emilio.“Simple lang naman ang aking anak, Emilio. Hindi naman kailangan na pumantay si Mateo sa kanya.” Ani Don Raul.“Gano’n ba? Napakapalad mong ama at nagkaroon ka ng anak na ubod ng ganda at talino,” pu
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata Fifty-Three

Nasa loob na ako ng k’warto para mamahinga matapos ang mahabang pagkuk’wentuhan namin nina Don Raul at Doña Celestina. Ang saya na ng araw na sana ng araw na ‘to kung hindi lang sinira ng mag-amang iyon pero thankful pa rin ako dahil nagkaayos na rin kami ng mga magulang ni Helena. I can’t afford to be in their bad side baka mas mahirapan akong maisagawa ang pagtulong kay Joaquin at ang malaman kung nasaan ba talaga ang tunay na Helena, kung totoo ba na pinatay siya gaya sa aking panaginip. Biglang nanariwa sa aking isipan ang mga nakangiting mga mukha nina Don Emilio at Mateo na dahilan para magpakulo sa aking dugo. Hanggang sa alaala ko naiinis ako kapag nakikita ko sila how much more pag in person? Itinapon ko ang aking katawan sa kama na agad na nagdala ng ginhawa sa aking katawan. Napatingin ako sa kisame ng may ngiti sa aking labi nang muli kong maalala ang nakakahiya pero nagbigay ng kilig sa akin kanina ngunit lahat ng tuwa at ngiti ay nawala n
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata Fifty-Four

Natauhan ako nang magsalita si Joaquin matapos ang matagal na pagkakatulala ko at pagkakayakap niya sa akin. “Pasens'ya na, Helena at kailangan mo pang masaksihan ang gano'n bagay. Hindi ko sadya na mabigla ka kaso kailangan ko lang makahinga. Sobrang bigat na rin kasi,” nakayukong paliwanag ni Joaquin.Hindi ako agad nakaimik ngunit mabilis kong ikinumpas ang aking sarili at hinawakan ang kan'yang mukha at iniangat iyon para magkatinginan sa mata. “Hindi mo kailangang humingi ng tawad dahil nauunawaan ko naman ang lahat ng iyon,” sabi ko at pilit na ngumiti.Bigla akong nagulat ng hawakan niya ang aking pisngi. “Bakit?” gulat kong tanong.“May bumabagabag ba sa iyong isipan?” tanong niya habang pinagmamasdan ang aking mukha.“Ha? Wala!” natataranta kong sagot.“Sigurado ka ba?” naninigurong tanong niya.“Opo, ano ka ba?” sabi ko sabay tawa ng hilaw. “Kung ano-ano naiisip mo!”Bigla siyang napabuntong-hininga. “Pasens’ya na kung pati ikaw na
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata Fifty-Five

LUMAPIT ako sa Danz Base at pumili ng kantang sasayawin ko habang nag-iiscroll ako ay nakita ko na naroon ang kanta ng BTS na last year lang nag-hit sa music chart.“Nakakatuwa naman. Tagal ko ng gustong sayawin ito.” Wika ko sa aking sarili. Sinelect ko agad iyon at pumunta sa gitna. Inayos ko ang tayo ko at saka huminga ako nang malalim. Narinig ko na ang simula ng kanta na napakalas dahilan para maagaw ang atensyon ng ilang mga taong naroon. Hindi ko na lang sila pinansin at nag-concentrate sa tugtog at saka ko iginalaw ang aking katawan nang marinig ko na ang first line ng lyrics. Patuloy lang ako sa pagsayaw hanggang sa umabot na ng chorus ang kanta nang makita ko na dumarami na ang nanunuod sa akin. Buti na lang naka-hoodie ako at may talent talaga ako sa pagsasayaw kun'di nakakahiya kung sasayaw ako rito na mukhang tanga sa harap nila.“Ang galing niya.”“Foreigner ba siya?”“Ang galing niya talaga ang lini
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata Fifty-Six

MAKALIPAS ang ilang oras ng pagbabasa ay nanlaki ang aking mga mata at halos hindi ako makapaniwala sa aking mga nabasa na isinulat ni Lola Linda. Paanong lahat ng nangyari sa akin at mga naganap sa panahon na iyon ay tugmang-tugma sa nakasulat dito? Simula sa unang pagkikita namin ni Lita, ang unang pagtatagpo namin ni Joaquin, ang pagbabalik ni Teresa, ang kaarawan ko, ang kasuklaman ko kay Don Emilio at maging ang naging iringan namin nina Mateo maging ang pagsusuplada ko sa kanya.  Lahat ng nangyari ay nakasulat dito wala ni kahit isang eksena ang naganap sa akin ang hindi nakasulat dito. Paanong nangyari ang lahat ng ito? Paano nagawa ni Lola Linda ang lahat ng ito? Paano?“Does magic really exist?” hindi makapaniwalang tanong ko sa ere.Lumipas pa ang mga oras at hindi ko pa rin na pagdudugtong-dugtong ang mga pangyayari. Narinig ko ang sunod-sunod na pagtilaok ng manok dahilan para mapatingin ako sa orasan at nakita ko na alas singko na ng umaga. Napaungot ak
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata Fifty-Seven

ILANG ARAW na ang lumipas nang maiburol si Lola Linda pero hindi pa rin ako natitigil sa pagdalamhati sa kanyang pagkawala. Ang sakit. Ang hirap. Hindi ko matanggap na wala na siya. Hindi matigil ang pagragasa ng mga alaala namin ni lola sa aking isipan. Mga ngiti ni lola na pumuno sa aking pagkatao. Mga maiinit na yakap niya na bumabalot sa tuwing malamig ang palagid at kapag may sakit ako. Mga pangaral at pingit niya sa akin na nagturo ng malaking aral sa akin hanggang sa ako’y lumaki. Lahat ng iyon ay wala na. Wala na si lola.Muling bumuhos ang aking luha sa mga alaalang pilit na nanunumbalik sa aking isipan na mas lalong dumudurog sa akin. Mas lalo pa akong dinurog nang makita ko ang kanyang mga akda na labis kong minahal at nagustuhan. Mga lumang pag-ibig na pinakilig ako. Mga aral ng nakaraan na tumatak sa aking isipan.“Bakit lola?” naghihinagpis kong tanong sa ere.Habang narito ako sa kanyang k’warto mas pinapatay ako ng masasayang alaala namin. Ang boses
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata Fifty-Eight

BUONG biyahe namin ni Lita ay naging tahimik matapos ang kanyang mga sinabi sa akin. Sinubukan kong iwaglit sa aking isipan ang mga sinabi niya ngunit hindi ko magawang pigilan ang sarili ko na tanungin kung totoo ba ang lahat ng iyon. Kung may posibilidad nga ba talagang nagkagusto si Teresa kay Joaquin… pero sino nga ba ang hindi magkakagusto kay Joaquin? Mabait, maginoo, mapagmahal, mapag-aruga at maalalahanin. Bonus pa ang kanyang matipunong pangangatawan at g’wapo nitong mukha kahit sino ay pagnanasaan siya. Kahit na nga hindi na gaya ng dati ang kanyang pamumuhay ay marami pa rin ang nagkakaroon ng pagnanasa sa kanya paano pa kaya noong hindi pa sila naakusahan? Marahil ay marami ang nagkakandarapa at nangangarap na pangsawahin siya. Sino nga bang hindi? Total package na siya! Pero nagtatalo ang isipan ko na baka hindi iyon magagawa ni Teresa dahil sa alam niya naman na may nararamdaman ako kay Joaquin mas nauna niya pa ngang nalaman na may gusto ako kay Joaquin k
อ่านเพิ่มเติม

Kabanata Fifty-Nine

MALALIM na ang gabi ng bigla akong magising sa mga mumunting ingay na aking naririnig. Nanlalagkit la ang aking mga mata kung kaya nanatili itong nakapikit ngunit ang mga mumunting ingay ay unti-unting naging malinaw sa aking pandinig. Malalalim, nananabik at kinakapos na mga halinghing ang aking naririnig dahilan para magising ang buo kong diwa.“What the hell? Who's making out at this hour?” tanong ko sa aking sarili na ngayon ay nakadilat na ang aking mga mata ng buong-buo.Ramdam ko ang mabibigat na paghalinghing ng babae na animo'y sabik na sabik ang puke sa paglamas-masok ng naninigas na titi sa kanyang namamasang puke. Mas umigting pa nga ang pag-iisa ng dalawang nagtatalik dahilan para mapabalikwas na ako sa aking pagkakahiga.“Shit! Bakit kailangang malapit pa sa bintana ko sila magkantutan?” naiirita at namumula kong maktol.Tatayo na sana ako ngunit doon ko lang napansin na nawala sa tabi ko si Teresa. Nanlaki ang aking mga mata at mabilis na dumuk
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1
...
45678
...
15
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status