บททั้งหมดของ Ang Maalindog na Charlie Wade: บทที่ 4971 - บทที่ 4980

Tinanong ulit ni Charlie, “Kung gano’n, sinabi ba sayo ng ama mo kung ano ang espesyal sa singsing na ito?”“Hindi.” Sinabi nang seryoso ng babae, “Sinabi lang ng ama ko na pambihira ang singsing na ito, kaya dapat ko itong panatilihing ligtas at huwag itong hayaan na mapunta sa mga maling kamay.”Pagkasabi nito, yumuko siya at nag-isip saglit bago biglang tumingala para tumingin kay Charlie at sinabi sa matatag at disididong tono, “Sir, kung hahayaan mo kaming mabuhay ng lolo ko ngayong araw, gusto kong ibigay ang singsing na ito sayo. Kahit ano pa, walang papel ang bagay na ito sa mga kamay ko, at palagi itong nang-aakit ng problema para sa akin. Maghahanap kami ng lolo ko ng ligtas na lugar para mamuhay nang tahimik pagkatapos kong ibigay ito sayo para hindi na kami maghirap sa ganitong problema at gulo sa hinaharap.”Nagulat ang matandang lalaki at walang masabi nang ilang sandali. Tinitigan niya ang babae habang nakabuka ang mga mata, sumesenyas sa kanya na huwag kumilos nang p

“Okay.” Tumango si Charlie at inutos, “Kung gano’n, bilisan niyo na at umalis na kayo.”“Masusunod!” Tumayo ang lalaki kasama ang anim na tao. Pagkatapos yumuko nang malalim ng pitong tao nang sabay-sabay kay Charlie, “Sir, mauuna na kami at pupunta sa pinakamataas na rurok sa Oslo City para hintayin ang mga sunod na utos mo!”Hindi matagal pagkatapos nito, mabilis na umalis sa bahay ang pitong tao na pinagbigyan ni Charlie at minaneho ang van na ginamit nila papunta sa Oslo City.Tumingin si Charlie mag-lolo sa harap niya at sinabi nang magaan, “Gusto kong gumawa ng ilang pagsasaayos sa memorya niyo. Paggising niyong dalawa sa loob ng sampung minuto, makakalimutan niyo ang lahat ng nangyari ngayong gabi. Sana ay huwag niyo ito masyadong pag-isipan. Dapat bilisan niyo at umalis sa Northern Europe para maghanap ng pinaka ligtas na lugar para tirahan.”Pumayag ang dalaga at ang matandang lalaki nang walang pag-aatubili. Tumingin ang dalaga kay Charlie habang may ibang tingin sa kanya

Ayon sa law of energy conservation, ang enerhiya ay isang bagay na hindi lilitaw lang sa hangin o maglalaho bigla.Parang kapag naglagay ka ng isang kaldero ng mainit na tubig sa labas. Kahit na lumamig ito sa huli, hindi mawawala sa hangin ang init. Sa halip, pupunta ito sa kalikasan mula sa hangin pati na rin sa ibang mga bagay.Kaso nga lang ay mukhang mas kaunti ang init sa isang palanggana ng tubig kumpara sa buong kalikasan.Gayunpaman, totoo pa rin ito kahit gaano pa ito kaliit.Pero, ang Reiki na nilagay ni Charlie sa singsing ay naglaho nang paulit-ulit na parang isang bato na lumubog sa dagat nang walang kahit anong reaksyon.Mas lalong nalito si Charlie. Sa opinyon niya, ang prinsipyo ng mahiwagang instrumento ay katulad ng electrical appliance, maliban sa Kung ipapadala ang kuryente sa isang water heater, magiging heat energy ito, kung ipapadala ito sa motor, magiging kinetic energy ito, kung ipapadala ito sa mga bumbilya, magiging light energy ito, at kung ipapadala

Samantala, sa isang sakahan sa timog na bahagi ng Bergen, maraming bangkay na nakahiga sa bahay ang matagal nang nawalan ng hininga.Isang tanda ang nakasabit sa labas ng sakahan na may pangungusap na nakasulat sa wikang Ingles: The real estate transaction here is in progress.Kaunti lang ang tao na dadaan sa ganitong uri ng lugar. Sa sandaling may dumaan at makita ang tanda, mawawalan sila ng interes sa sakahan na ito.Kung hindi magpapadala ng tao ang misteryosong organisasyon para mag-imbestiga, posible lang na mabunyag ang lugar na ito kapag nabulok na nang sobra ang mga bangkay at daang-daang metro na ang layo ng baho ng amoy nito.Gayunpaman, aabutin pa rin ito ng lima o pitong araw.Kaya siguradong sapat na ang oras na ito para makakatakas si Vera sa Northern Europe.Nagmadali ang pitong miyembro ng Armed Calvary Guard sa rurok ng pinakamataas na bundok sa Oslo City pagkatapos sumikat ng araw pagkatapos ng matagal na biyahe sa ilalim ng mabituing gabi.Medyo nakakahiya na

Pagkatapos tulungan ni Helena si Charlie na ayusin ang kama, sinabi niya nang magalang, “Mr. Wade, mangyaring magpahinga ka muna. Pakisabi sa akin kung may kahit anong kailangan ka.”“Okay, salamat.” Tumango si Charlie nang nakangiti, pinasalamatan si Helena, at nanood habang lumabas si Helena sa kwarto.Pagkatapos nito, naligo si Charlie sa banyo sa loob ng kwarto, tinanggal ang mga damit niya nang medyo pagod, at nilagay ang mga ito nang maayos sa upuan sa dulo ng kama. Bukod sa damit-panloob niya, hawak-hawak din ni Charlie ang singsing sa palad niya.Pagkatapos nito, humiga siya sa ama na medyo mainit pa at may natitirang bango.Nang maisip ni Charlie na ang init at bango ay galing sa mabait at kaaya-aya na si Helena, hindi niya mapigilan na maramdaman na tila ba nangangarap siya at medyo sumobra na siya.Pero, hindi mapigilan ni Charlie na makaramdam ng ilang sakit nang maisip niya ang mapanlinlang na singsing sa kamay niya.Nilagay niya ang singsing sa dulo ng mga daliri ni