บททั้งหมดของ The Vampire's Maid Servant (Tagalog): บทที่ 31 - บทที่ 40

      Nag-alala nang husto si Anastacia nang makitang natigilan si King.  Tuwing kikirot ang marka nito gusto niyo ‘yong hawakan para mabawasan ang sakit na nararamdaman. Sa paghinto nito at tila paghawak patungo sa likuran nito, nakumpirma ni Anastacia na tama ang kanyang hinala. “Young Master!” Hindi maipaliwanag ni Anastacia kung bakit ang ‘safe’ na laban na tinutukoy ay mukhang mapanganib. Bakit mayroong harang na may malakas na kuryente? Bakit parang pipilitin ng Pureblood na kalaban ni King ang paslangin ‘to o may gustong makita ito? “Young Master!” Napasigaw nang malakas si Anastacia nang masakal ‘to ni Kairus at malakas ang puwersang ibinalya ‘to sa harang dahilan para sumigaw nang malakas si King sa tindi nang boltahe ng kuryente na tumama sa buong katawan nito. Kung tao ang dumanas ng kuryenteng ‘yon paniguradong hindi na mabubuhay pa. Gusto ng takbuhin ni Anastacia si King pero hindi siya puwedeng lumapit.

Nagmamadali si Anastacia, kailangan niyang makauwi sa mansion.Tama si King, ilang minuto na lang naman ang natitira sa laban nito. Hindi ito mapapaslang. Hindi rin naman niya gustong mapunta sa isang Pureblood, mas mabuti pang mamatay kesa malayo sa kanyang pinakamamahal.Nangilabot siya nang makita sa may kadilimang kagubatan ang mga nanlilisik at maliliwanag na pulang mga mata ng mga hayop doon. Pero hindi siya ginagalaw ng mga ito. Iyon lamang para siyang bubuwal sa takot dahil sa biglang umaangil ang mga ito at nagsisimulang maglakad malapit sa kanya. Inaamoy din siya ng mga ito nang paulit-ulit.Nilakasan ni Anastacia ang kanyang loob at naglakad ng diretso. Hindi kalakihan ang daanan na tinatawag ni King na ‘Safe Zone’ maaari siyang magkamali ng tapak oras na bumuwal siya o magkamali ng lapag ng paanan.Pero nagugulat siya tuwing aangil ang naglalakihang hyena at leon sa kanya. Dumarami rin ang mga mababangis na hayop na sumasabay sa ka

Hindi ko alam kung saan pa ‘ko patungo.Hindi ko alam kung hanggang kailan ako makatatayo.Ang puso ko, hindi ko na siya halos maramdaman o marinig na tumitibok.Pakiramdam ko lumalakad ako na parang isang manyika.Pakiwari ko kung hindi ako makahahanap nang dahilan, hindi ko magagawang tuparin ang gusto ng Young Master na mabuhay ako kung ganitong wala na siya.Malaya na ‘ko pero wala akong makapang kasiyahan.Paano ko magpapatuloy?Alam ko na mas gusto niya na maging malaya ako at magkaroon ng pangkaraniwang buhay. Pero ngayon narito ako, nakatayo sa harapan ng head master ng isang Vampire Hunter Association. Nakikita ko ang titig nang matandang lalaki na tila hindi makapaniwala sa paulit-ulit niyang itinanong, iisa ang sagot ko, gusto kong maging Vampire Hunter.Umupo siya nang maayos habang nakatayo ako sa kanyang harapan. Pinauupo niya ‘ko pero hindi ako umupo.“Marunong kang gumamit ng sanda

Malakas ang ulan sa labas. Naging magandang bagay sa ‘kin ang ulan. Alam kong para sa iba ay malungkot siya.  Pero naging comfort ko na ‘to sa araw-araw.Ilang buwan na ba ‘ko rito?Apat na buwan. Apat na buwan na simula nang magsimula akong magkaroon ng mga pilat sa ‘king katawan. Lahat ‘to ay bahagi ng pagsasanay ko.Hindi madali ang lahat dahil marami talagang namamagitan na mamamaliitin ako pero mas marami iyong binibigyan ako ng dahilan para lumaban. Maraming nagpapalakas ng loob ko. Isa pa, itinuturing ko na nasa malayo lamang ang Young Master. Sumusulat ako sa isang diary para ikuwento sa kanya ang mga nangyayari sa araw-araw. Kahit paano, ang buhay ko rito ay unti-unti ko na rin nakasasanayan. Magandang bagay iyon dahil nakakangiti na rin ako sa kanila. Alam kong mahabang proseso pa bago ko matanggap na wala na siya talaga, pero pipilitin kong magpakatatag.Nakarinig ako ng katok sa ‘king pintuan kaya tumay

Hindi ako nakatulog nang mahaba sa mga lumipas na araw. Tuwing pipikit ako ay naaalala ko ang marka sa likuran ng isa sa mga bampira. Ngayon, tinutugis na ang mga ito. Pero napag-alaman na ang bawat isa sa mga anak na tinatawag nang lider ng mga ito ay maraming tagasunod. Ibig sabihin ay pangkat-pangkat pa rin ang kalalabanin nila.Araw-araw mayroon ding namamatay na Vampire Hunter.Karamihan sa pinapatay na Vampire Hunter ay natatagpuang nakasaksak sa mataas na matulis na kahoy. Karumal-dumal na pagpatay. Dahil din doon, naging malaking usapin na nang daigdig ang tungkol sa mga bampira at ang nagbabantang pananakop ng mga ito.Iyon bang kahit anong dami ng mga Vampire Hunter, maging ang bilang ng mga pag-aaral na isinagawa namin para lamang mas magkaroon ng matibay na anti-vampire weapon at mga impormasyon na magagamit sa kanila, para bang ang resulta ay nabigo kami, dahil ngayon, malinaw nang malaking kalaban ang mga miyembro ng Ashes and Blood.Sa sumu