บททั้งหมดของ Sukdulan ng Buhay: บทที่ 681 - บทที่ 690

Gayunpaman, may alam siyang ilang impormasyon tungkol sa kanila. “Marahil hindi pa ninyo naririnig ang kasaysayan ng mga Coleman, tama ba? Meron silang maharlikang dugo sa loob ng daan-daang taon, kaya ang kanilang katayuan ay walang katulad. Ang apat na prinsesa ay ang mga tagapagtanggol ng pamilyang Coleman.“Lahat silang apat ay mga bata at magagandang dalaga, na nakalaan upang maging mga kabit para sa mga pinakamatandang anak ng pangunahing pamilya. Sa katotohanan, ang mga kabit na ito ay mas makapangyarihan pa rin kaysa sa kanilang mga aktwal na asawa. Sila ang pinakamahusay sa pinakamahusay. Kung sila ay ipapadala sa ibang mga pamilya, maaari silang ituring na mga diyosa.”Sapat na ang mga salita ni Anton para manlaki ang mga mata ni Beatrice at ng iba pa.Hindi makapaniwala si Hugo at nagtanong, “Ika-21 siglo na ‘to. Tiyak na wala nang mga emperador sa Amerika. Kaya paanong magkakaroon pa rin ng isang malaki at matandang maharlikang pamilya sa bansa natin?”Sabi ni Anton, “Wala

“Paano?” Nakatitig sa kanya ang napakarilag nitong mga mata, hindi makapaniwala.Gayunpaman, tumalsik pabalik ang kanyang katawan dahil sa malakas na puwersa ni Alex.Titilapon na siya palabas ng entablado, nang biglang sumugod si Alex sa bilis ng kidlat at hinawakan ang likod ng kanyang mga damit, at inihagis siya pabalik sa entablado.Kasabay ng tunog ng may napupunit, napansin ni Ange na may lumuwag sa kanyang dibdib.Nagalit siya.‘Pinunit ng kumag na ‘to yung strap ng bra ko!’Bam!Pagkatapos ay pinatumba si Ange, na nagdulot ng isa pang malalim na hukay sa entablado.Kung hindi dahil sa kanyang malakas na inner force, tiyak na naging bangkay na lang siya.Pagkatapos ay nakita niya ang isang itim na bagay na bumagsak mula sa langit, tila magaan ang pagbagsak nito sa kanyang mukha.‘Parang pamilyar ‘to.’Yun yung bra na nahubad sa kanya ngayon lang.Nagulat ang lahat.Marami ang hindi maiwasang mapatingin, halatang naguguluhan.‘Paano yun nahubad?’Namula ang mukha ni Ange habang u

Halos lumuwa ang mga mata ni Beatrice mula sa kanyang ulo habang naninigas, hindi makapaniwala. Kinusot-kusot pa niya ang kanyang mga mata at naisip na siguradong nasilaw lang siya. Kung tutuusin, paano mangyayari ang ganitong eksena?Natataranta, tinanong ni Wilson si Anton, “Anton, Ano... Ano ang sitwasyong ito?”Gayunpaman, napatulala rin si Anton dahil hindi pa siya nakakasaksi ng ganitong eksena.Walang sinuman sa eksena ang nangahas na gumalaw.Natahimik ang buong lugar.Nagsalita ulit ang lalaki. “Master Rockefeller, meron kang lakas ng loob na patayin ang aking junior na disipulo, pero bakit hindi ka naglalakas-loob na magpakita? Alam kong nandito ka... Lex Gunther, sino si Lex Gunther? Lumabas ka na! Sa bilang ng tatlo, kapag hindi ka pa rin lumabas, papatay ako ng sampung tao dito. Isa...”Sa sandaling ang salitang “Isa” ay naisigaw, agad na nagsalita ang isa sa mga taga-SCBA.Tinuro niya si Lord Lex. “Siya iyon, siya si Lex Gunther! Lord Lex, hinahanap ka ng lalaking iyon. M

Alam ni Darren na labis niyang minaliit ang kakayahan ni Alex. Hindi lamang niya nabigo na patayin si Alex, ngunit dumanas din siya ng malaking pinsala.Kung hindi siya makakatakas ngayon, hindi na siya magkakaroon ng isa pang pagkakataon para gawin iyon.Marahas niyang pinadyak ang kanyang paa at inangat ang kanyang katawan, tumatakas sa daan na pinanggalingan niya kanina.Sa kasamaang palad, hindi sapat ang kanyang bilis.Matapos makatakbo sa distansiyang wala pang limang metro, isang hakbang lang ay naabutan siya ni Alex at sinipa siya palabas sa mataas na entablado.“Sinabi ko na sa’yo, kung hindi ka paparusahan ng Diyos, ako na lang ang gagawa!”Itinaas niya ang kanyang palad, nababalot ng malakas na kapangyarihan at hinampas ang noo ni Darren.“Aray!”Napasigaw sa takot ang kaluluwa ni Darren, desperadong sinusubukang makatakas, habang umuungal, “Lakas ng loob mong tangkaing patayin ako? Ang lakas ng loob mo! Malapit ka nang mamatay. Isa ako sa mga bantay ng Leviathan Gate. Tiyak

“Fred, ikaw... Talaga? May sakit ka ba talaga?”Hindi mabilang na tao ang tumingin kay Frederick. Ang ilan ay nagulat habang ang iba ay nakiramay sa kanyang miserableng kalagayan.Napabuntong-hininga si Frederick at walang magawang tumango. “President, ang galing mo talaga. Natukoy mo ang aking kalagayan sa isang sulyap lang. Tama, na-diagnose ako na may late-stage na gastric cancer kalahating buwan na ang nakakalipas. Wala nang magagawa pa sa kasalukuyang medikal na teknolohiya. Meron pa akong isang taon, pero matanda na rin naman ako. Kung mamamatay man ako pagdating ng panahon, ganun talaga. Kaya lang, ang aking pamilyang Duncan ay kailangang umasa sa’yo sa hinaharap.”Ang lahat ay nagpakawala ng walang magawang buntong-hininga matapos marinig ang pagkumpirma ng kanyang kalagayan.Mayayamang tao sila, ngunit kalusugan ang pinakamahalagang bagay sa buhay.Anong silbi kung kaya nilang magkaroon ng maraming pera pero maglalaho naman ang kanilang buhay at hindi malalasap ang kanilang ka