หน้าหลัก / ทั้งหมด / The way you look at me / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ The way you look at me: บทที่ 1 - บทที่ 10

25

Prologue

"I don't want to marry someone!" she shouted at her parents. She's trying to explain her side to them, but it didn't make any sense. Kahit gaano pa siya magmakaawa rito, hindi na magbabago ang isip ng dalawa. She looked at her mom. Alam niyang maiintindihan siya ng ina niya lalo na't pinay ito at tinuruan siya nito na mag-tagalog kaya sanay na sanay na siya sa lengguwahe ng Pilipinas but her mom mouthed 'sorry'. Napayuko nalang siya at tumakbo papunta sa kwarto niya at nagkulong. She cried in the whole day. Wala siyang pinapapasok sa kwarto niya then a plan came up in her mind. Mabilis niyang kinuha ang laptop niya at nag-chat sa kaibigan niyang nasa Pilipinas. Her family doesn't know that she has a friend in the Philippines.

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 1

"Then, what did you do when you saw him? The guy who ghosted and devirginized you..." pagtatanong ko rito. Hindi kasi natuloy ang chika namin kagabi kasi pareho kaming pagod at kaagad na bagsak ang katawan sa higaan. Kaya naisipan namin na ngayon na lang. Actually, kanina pa kami nagsisimula kaya malapit na rin maubos ang tissue ko sa kakaiyak niya. Bruhang ito, akala ko nakalimutan at hindi na mahal ang ex pero ngayon, mapapansin mo talaga na hindi nawala ang pagmamahal nito sa lalaking 'yon. "Sinapak ko siya," sagot nito at kumuha ulit ng tissue at saka tapon ulit nito sa sahig. Ginawa pang trashcan 'tong maliit na apartment ko. "Ha?" 'di makapaniwala na tanong ko.

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 2

"She's beautiful, right hon?" tanong ng ginang sa kanyang asawa. Venz dad nodded his head, a sign of being agreed of what his wife just said. Namula naman konti ang mukha ko dahil sa sinabi nang ina nito. Mabuti pa ang mag asawa, marunong pa pumuri hindi katulad ng isa riyan... At first, I thought they're strict and won't like me because of my appearance. I'm a nerd, nothing special but I was mistaken. They accepted me. I smile at them. They respond a smile too, then I felt his hand touching mine. Napatingin naman ako sa kanya at bumaba 'yon sa kamay namin. Tahimik lang 'to habang nakikipag-usap sa magulang. Napansin kong may sinuot 'tong singsing sa daliri ko. An engagement ring? "Actually mom and dad, I'm done pro

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 3

Lumakas naman ang kabog nang dibdib ko dahil sa sinabi niya. Gulat na gulat pero bago ako makapagsalita at i-depensa ang sarili na hindi ako 'yon. Naunahan na ako nito. "Kidding," he starts laughing and continues making a castle. "Seriously, you look like one without glasses, can I remove it?" Mabilis akong umiling. Of course no. "I don't want to. Hindi ako makakakita pag wala akong glasses na suot at madali rin akong mahilo at mahimatay." Sige, Celine ipagpatuloy mo 'yang drama mo. "You have the accent in speaking tagalog at kung english naman medyo slang ka, half ka?" Ba't ba marami itong tanong? Mass communication ba ang kinuha nitong kurso sa college? Kulang na lang maging reporter ito sa balita e'.

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 4

"Gusto mong lumabas? Gumawa sila ng bonfire sa dalampasigan," napatingin naman ako sa pintuan nang biglang sumilip do'n si Venz. Umiling lang ako sa kanya at nagtalukbong ng kumot. Hindi nagtagal, narinig ko ang pagsirado ng pinto at kasabay no'n ang pag-vibrate ng cellphone sa tabi ko. Kinuha ko naman kaagad 'yon at tinignan kong sino ang caller. Naomi calling... Mabilis ko na itong sinagot, buti na lang tumawag ang bruha na ito, namiss ko ito e'. "Hello." (Kumusta naman mga araw mo riyan sa Bulacan?) "Boring, kunin mo na nga ako, nagsasawa na ako sa pagmumukha ng Venz na 'yon," bagot na saad ko. Narinig ko naman ang pagtawa nito sa kabil

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 5

"Shut up! H'wag kang mag-topic tungkol sa kuya ko kung ayaw mong mawalan ng dila," seryosong saad nito at saka pumasok na kami sa opisina niya. Katakot naman 'to mapikon. Tumahimik naman ako kaagad at kunyaring ni-lock ang labi sabay tapon ng susi sa malayo. Kaagad naman niyang napansin ang ginawa ko. "Ginagawa mo?" Magkasalubong ang kilay niyang nakatingin sa 'kin. Hindi ko 'to sinagot. Paano nga ba ako makakasagot e' naka-locked nga 'yong labi ko. Tinatamad akong hanapin ang susi sa loob ng opisina niya. Mas lalo namang sumama ang mukha nito. "Ano? Hindi ka magsasalita? May saltik ka 'atang babae ka." Gusto ko sana siyang bulyawan dahil sa sinabi niyang may saltik ako. Ang dami niyang alam, mas mabuti pang itulog na lang niya 'yan. Bwisit. May saltik din naman siya sa utak

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6

I was busy washing the dishes when I saw Naomi heading in my direction. Nang malapit na ito, she whispered something in my ear. "Nandito jowabels mo with a girl," she said. Sinundan ko ang tinuro nito at nakita ko si Venz na may kasamang babae, masayang nag-uusap ang dalawa. Hindi ko kilala ang kasama niyang babae, teka nga lang, bakit ba andaming babae nakapaligid kay Venz? Babaero siguro ito. Char, judgmental ka self? "Three chicken soup and one giant pineapple pizza at Celine gusto po raw noong nag-order na ikaw ang magdala sa in-order nila sa table," sabi ng kasamahan ko. Nagsimula namang kumunot ang noo ko. "Sino ba 'yong nag order?" curious na tanong ko habang sinasabunan ang mga plato.

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 7

Tumingala ako at tinignan kung sino ang nagsalita at napag-alaman kong si Venz 'yon. Anong ginagawa niya rito? Mas lalo nitong hinigpitan ang pagyakap kaya mas lalo rin akong napasubsob sa dibdib nito at amoy na amoy ko ang mabango nitong perfume. "Ako ang nauna," sagot ni Adrian. Hindi ko makita kung ano ang itsura ng dalawa sapagkat 'yong mukha ko nakadikit sa dibdib ni Venz. "I know but I'm the fiance," Venz respond. Ayaw talaga nitong magpatalo at sa tingin ko, ngumingiti ito ngayon sa kuya niya habang sinasabi ang katagang 'yon. "Fine. See you next time, Celine..." Narinig ko naman ang pagharurot nang sasakyan kaya nasabi kong umalis na 'to.

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 8

Nandito pa rin si Venz sa apartment, at pareho kaming nakasilip ngayon sa labas ng bintana habang minamasdan ang malakas na pagbuhos ng ulan. Nagsimula na ring bumaha sa kalsada. Nakalimutan ko, may binalita pala kahapon tungkol sa bagyo na tatama sa kalapit naming lugar. Kaya naapektuhan pa rin kami dahil sa habagat na dala nito. Naisipan ko naman na magtimpla ng gatas, maganda kasing i-pares 'yon sa malamig na panahon. Pagkatapos ko magtimpla ay bumalik kaagad ako sa pwesto ko kanina. "Mukhang hindi na 'ata titila ang ulan ngayon," rinig kong saad ni Venz na nasa tabi ko. Tahimik na sumang-ayon naman ako sa 'king isipan. "Pwede ba na dito na muna ak

อ่านเพิ่มเติม

Chapter 9

Mabilis akong umikot at sinikmura ko ang babae gamit ang tuhod dahilan upang mapahawak siya sa parte na 'yon hanggang sa mapasalampak sa sahig. Akala ko susugod 'yong dalawang kaibigan niya bagkus tinulungan lang ng mga ito na makatayo ang kaibigan nilang napuruhan. "Bitch, may araw ka rin sa 'kin," huling sambit bago tumalikod at umalis na silang tatlo sa restaurant. Sa wakas natapos rin. "Tapos na po ang show, bumalik na ulit kayo sa ginagawa niyo," sigaw ni Aiza. Tinignan ko ang natapon na pagkain sa sahig, walanghiyang babaeng 'yon dapat pala hindi ko muna 'yon pinaalis hangga't hindi nito nalilinis ang kalat na nagawa niya.

อ่านเพิ่มเติม

ก่อนหน้า

ถัดไป

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

DMCA.com Protection Status