บททั้งหมดของ Marriage for Convenience : บทที่ 1 - บทที่ 10

C1: Kristine Del Castillo

Marahan kong iminulat ang mga mata ko. Sa braso ni Evan ko natagpuan ang aking sarili.Napaigik ako nang maramdaman ko ang pagkirot sa pagitan ng aking hita. So, it’s real? I lost my virginity last night. Hindi ko mapigil mangiti at mahiya nang magkasabay.Sumiksik na lamang ako sa katawan ni Evan. Medyo nabigla rin ako sa paraan ni Evan kagabi hindi ko akalain na iyong boyfriend ko na tahimik at mabait ay wild sa kama. Nag-init ang mukha ko dahil sa naisip ko kung paano ang nangyari sa ‘min kagabi. But it was okay, he’s my two years boyfriend after all.Ito ang unang beses na may nangyari sa ‘min dahil hindi ko hinahayaan noon na hawakan niya ‘ko nang ganito, o mapag-solo man lamang kami sa iisang kuwarto. Gusto ko talagang i-reserve ‘to para sa isang importanteng okasyon at nangyari nga ‘yon kagabi sa pagdiriwang ng two years anniversary namin. Bukod do’n sa tingin ko siya naman ang tamang tao para sa akin.

อ่านเพิ่มเติม

C2: Kristine Del Castillo

Kinuha ko ang damit ko na nagkalat at sa bathroom ko na isinuot uli ang mga iyon. Nagbabagsakan ang mga luha ko dahil ibang lalaki ang naghubad no’n sa akin at sinasabi pa niyang isa akong prostitute! Ilang ulit kong pinahid ang luha ko pero ayaw no’ng magpaawat at tumigil man lamang kahit saglit. Paglabas ko ay naroon pa rin siya at naghihintay.“Accept th—”Tinabig ko ang kamay niya at dinampot ko ang bag ko sa lapag saka tumakbo ako palabas.Gulong-gulo ang isipan ko pero hindi ko ipinahalata sa ibang nakakasalubong ko ang hitsura ko.Tumunog ang cellphone ko na nasa loob ng shoulder bag ko kaya kinuha ko ‘yon no’ng nasa elevator na ako. Mabuti na lamang at nag-iisa ako rito. Message ni Evan iyon sa akin.“What happened? I’m waiting for you for the whole night. Where are you? You can always talk to me, Kristine.”Nanlalabo ang paningin ko dahil sa mga luha ko. Paano ko siya hahar

อ่านเพิ่มเติม

C3: Kristine Del Castillo

Nang magising ako sa sofa ay gabi na at kahit paano ay kumalma na ako. Kaagad akong inabutan ng tubig ni Cleah nang makitang gising na ako. Kailangan makausap ko ang nanay ko, pakiramdam ko sa ganitong pakiramdam ay siya lamang din ang makapagpapakalma sa akin. Sigurado akong paniniwalaan niya ako dahil kilalang-kilala niya ako.“Nabura na iyong mga videos, kung mayroon man iyong mga nakapagdownload na lamang no’n pero nagbanta na iyong nakasama mo sa video na kakasuhan lahat ng maglalabas no’n.”Napatitig ako kay Cleah.“Kasama?”“Iyong lalaki,” aniya.Kung ganoon kabilis niyang nagawa iyon mukhang hindi siya basta mayaman lang na tao.“Atleast, hindi na iyon lalabas pa.”Ipinagpapasalamat ko na iyon na hindi na umabot pa nang ilang araw. Pero sigurado akong iba na ang magiging tingin sa akin ng mga nakakakilala sa akin at matagal pa bago mamatay ang usap-usapan na iyon.

อ่านเพิ่มเติม

C4: Kristine Del Castillo

Kristine’s POV One month na ako sa bagong company na pinapasukan ko. Mula sa Manila pumunta ako ng Rizal para mag-trabaho. Umalis ako sa trabaho dahil one-week na akong hindi pumapasok at hindi ko kayang tagalan ang lugar na iyon dahil pakiramdam ko ay kinandidirihan na ako at pinagtatawanan ng iba. Iba-iba na ang naiisip ko at kung ipipilit ko pa ay baka lalo ko lamang hindi kayanin ang lahat.Iyong pinsan kong tagarito ang nagsabi sa akin na mag-apply ako sa kanilang office dahil naghahanap ng mga bagong office personnel dahil marami raw tinanggal ang may-ari. Pansamantala ay sa kanila muna ako habang naghihintay ng resulta at sa kabutihang palad ay natanggap naman ako dahil mukhang iyong nag-i-interview ay gustong-gusto ng makapag-hire dahil marami pang kulang at tambak na rin ang kanilang mga gawain.Ang asawa ng pinsan ko ay nag-ta-trabaho bilang foreman sa planta. Inalam ko muna kung ano ang tung

อ่านเพิ่มเติม

C5: Greyson Anderson

Compared to the last time, mas tahimik na ang hallway. Marunong na ring bumati ng maayos ang mga employee at tumahimik kung kinakailangan. Nang una akong pumunta rito para akong nasa isang magulong eskuwelahan kung saan ang mga bata ay nagkakagulo at mas marami pang oras makipagkuwentuhan.Tatlo ang kompanya namin at isa ito sa bago ko lamang nakuha dahil nagalit ang lola ko dahil sa scandal na kumalat tungkol sa akin. Sa ngayon, dito muna ako mas magdadalas dahil naiirita na ako sa paulit-ulit na sinasabi ng pamilya ko sa akin. Mas takot pa sila tuwing nadadagdagan ang edad ko at wala pa rin akong seryosong relasyon. Matanda na ba talaga ang thirty?Lumala pa ang kanilang pag-aalala sa akin dahil sa scandal kasama ko ang isang babae. Tinamaan na pa naman ako ng konsensiya dahil hindi niya tinanggap ‘yong five million, at ayoko namang makasuhan ng rape, iyon pala ay iba ang laro na ilalatag niya. Ginawa niya lang umiyak para mabilis siyang makalabas

อ่านเพิ่มเติม

C6: Greyson Anderson

GREYSON’S POV “Lola, look, hindi naman tamang ipakasal mo kami. Hindi nga natin alam ang background niya.” Sunod ako nang sunod kay lola sa kahit saang parte siya ng mansion pumunta. Sa patio kami natigil dalawa. “Greyson, tapos ko nang gawin iyon.” “What? Paano mo ba siya nakilala? O humingi ba siya ng pera sa inyo nang hindi ko alam?” Naiirita ako lalo dahil naisip kong nakulangan pa yata sa akin ang babaeng iyon. “Greyson, hindi ko na uulitin pa, pakasalan mo siya o aalisin kita sa kompanya. Hindi kita pipilitin pero hindi rin ako magiging madaling kalaban, Greyson.” Sa titig pa lang niya at diin nang pananalita ay alam ko na hindi na magbabago ang kanyang isipan. Pero sinubukan ko pa rin na pilitin siya sa loob nang ilang araw hanggang mapagod ako. “Mr. Cruz, pumasok na ba siya?” Mula sa pagpipirma sa office ay naalala ko ang babaeng puno’t dulo ng lahat ng problema ko. “Yes, sir, pumasok na siya pero narinig

อ่านเพิ่มเติม

C7: Kristine Del Castillo

Pinagbubulungan na ako dahil sa mga bulaklak at regalo na ibinibigay ng boss namin. Hindi nila alam na boss namin mismo ang nagpapadala nito. Mabuti na lamang at walang notes ang mga iyon na galing sa kanya. Nalaman ko lang dahil mismong si Secretary Cruz ang lumapit sa akin at sinabing padala iyon ni Mr. Greyson Anderson! “May iuuwi ka na naman na bagong bulaklak,” sabi ni Flori, bago lang siya at isang linggo pa lamang pero close na kaagad sa lahat. “Ikaw ang laman ng usapan kapag wala ka sa pantry,” dugtong niya pa. Huminga ako nang malalim. “Ano pang sinasabi nila?” “Pinaghihinalaan nila iyong matatandang higher sa atin ang nagbibigay. Iyong iba naman sinasabing sa mga engineer galing iyan.” Lalo akong nairita kay Greyson. Sinugod ko na siya kanina dahil hindi ko na matiis. Pero hindi ko naman magawang labanan siya dahil boss ko pa rin siya at mayaman pa rin siyang tao. Nag-aalala rin ako sa batang nasa sinapupunan ko, kahit pa nga hindi ko alam k

อ่านเพิ่มเติม

C8: Kristine Del Castillo

“Kumain ka muna kaysa titigan mo ako na parang gusto mo akong patayin.”Naglalaro ang ngiti sa labi ng demonyong lalaking kausap ko. Gusto kong sampalin siya nang kaliwa’t kanan kung puwede ay mag-anak na sampal pa. Chill na chill siya na parang wala lang sa kanya ang lahat, iyon bang nakikipaglaro lang ako sa kanya at wala itong malaking epekto pareho sa aming dalawa.“Sir, sumama ako sa iyo dahil gusto kong umalis na sa company. Hindi ko gustong maging malapit sa iyo dahil mas lumalala lang ang mental health issue ko. I hope na mapagbigyan mo ako.” Kinuha ko sa bag ang resignation ko at inilapag ko sa mesa bago marahang iniusog sa kanya.Tiningnan niya lang iyon pero hindi pinansin.“Sir, kung iniisip mo na gagamitin ko sa iyo ang bata o hihingi ako sa iyo para sa kanya, huwag kang mag-alala hindi ko iyon gagawin. Ipinapangako ko rin na iiwasan ko nang husto na makatagpo ka pa ulit.” Sinusubukan kong kumalma. Un

อ่านเพิ่มเติม

C9: Kristine Del Castillo

Kung gaano kahirap ang bumangon sa araw-araw iba ang araw ng linggo na sumunod. Pakiramdam ko ay nagkaroon ako ng pag-asa lalo at sinabi ni nanay na gusto akong makausap ni tatay at sa tingin niya ay hindi para magalit o saktan ako. Napatawad na kaya niya ako? Makakasama ko na kaya uli si nanay? Pero paano ito? May dinadala na ‘kong bata baka kahit patawarin ako ni tatay ngayon ay baka magalit pa rin siya sa ‘kin kapag nalaman niyang nabuo ang kahihiyan na nagawa kong iakyat sa pamilya namin. Pero bahala na, miss na miss ko na talaga ang mga magulang ko. Umuwi ako sa maynila para bumalik sa amin. Kumakabog pa ang dibdib ko habang bumababa sa tricycle na nasakyan ko. May mga taong napatitingin sa akin at tinatawag ako, kiming ngiti lamang ang tugon ko sa kanila. Palabas si nanay noon at nagulat siya nang makita ako sa gate. “Tine!” “Nanay!” Naiyak kaagad ako. Pagbukas niya ng gate ay kaagad ko siyang niyakap. Mainit ang naging pagyakap namin, t

อ่านเพิ่มเติม

C10: Greyson Anderson

Weird. That’s all I can say kapag naaalala ko kung paanong wala halos naging tanong sa ‘kin ang magulang ni Kristine at nakinig lang sila sa ‘kin na para bang lahat nang sasabihin ko ay ayos lamang sa kanila. Weird, but a good kind of weird dahil nga pumayag naman sila na pakasalan ko ang anak nila.“Sir, bumalik na si Ms. Del Castillo,” sabi ni Mr. Cruz.Napasandal ako sa swivel chair.“What do you think? Nagkaroon kaya nang magandang outcome ang pagpunta ko sa kanila?”“Hindi ako sigurado, sir, pero gusto ka niyang makausap mamayang lunch break.”Nangiti ako.“Okay, cancel my lunch appointment.” Ito ang importante sa ‘kin ngayon dahil ang career ko ay matatapos depende sa sagot ni Kristine.“Saan kita i-reserve for lunch, sir?”“The usual.”“Sir, kaninang umaga bago ka makarating hinahanap ka ng Directress at gusto niy

อ่านเพิ่มเติม

1 2

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป