Wanting You So Bad... のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

Amused na tinitigan ni Henry si Liana. “Just like now. Hindi mo namamalayan that you were talking gracefully using foreign language. Parang natural lang sa ‘yo na gawin iyon,” wika niya at tinitigan ang kaharap. Liana shyly looked at him. “Hindi ko alam na nangyayari ang ganoong bagay sa akin. Ikaw pa lang ang nakakapuna noon,” anito and blinked twice. Umangat ang kanang kamay niya and gently run his fingers to her hair na malayang nakalugay ng mga sandaling iyon. And then he looked directly into her eyes. “Do you want me to prove it with you?” tanong niya at nahalinhinan ng pilyong mga ngiti ang nasa mga labi. He grabbed the string of the blinds behind her with his other free hand and closed it all. “Huh?” nagtatakang tanong ni Liana na napalingon pa sa blinds ng sumara iyon and then stares at him. But instead of answering her, he bends his head and claimed her lips again and kissed her like a hungry man. Wala siyang pakialam kung medyo may karahasan ang ginagawa niyang paghali

Henry and Liana continued the kind of relationship they have. And somehow, it was running smoothly. The burning passion they have is always been there. Hindi nawawala at mas lalo pa nga yata iyong tumitindi sa paglipas ng araw. And Liana finds herself falling deeply in love with Henry. Even they have arguments from time to time na hindi naman talaga maiiwasan, it just brought more spice on what’s going on between them.Henry, for the second time around, met her mother. And luckily, Cely was very well-behaved then. Hindi alam ni Liana kung talaga bang nagbabago na ito o dahil kailangan lang talaga nitong gawin iyon upang hindi mapaalis sa bahay na tinitirahan nila. But, nevertheless, masaya pa rin siya sa kasalukuyang inaasal ng ina. Her mother rarely go out na ipinagpapasalamat niya, dahil alam niyang hindi ito makakagawa ng kung anong bagay na ikakapahamak nito.And with this harmonious relationship between her and Henry, isang tao ang pumasok sa kanyang isipan. And she wanted to

“Anong ginagawa natin dito?” tanong ni Liana ng pumasok sila sa isang botique ng kilalang brand ng damit. The store offers both men and women clothes from casual to formal attires.“What do you think?” balik tanong ng binata sa kanya.“Henry…” nauubusan na ng pasensyang sabi niya.Tumaas ang kilay ng binata. Naa-amused na tinitigan siya nito. From time to time, nalilimutan niya kung ano ba talaga sila and she didn’t know na nagiging bossy siya paminsan-minsan at hinahayaan naman nito.“Could you just follow what will I say? Don’t asked anymore questions, okay?” malambing na wika nito na halos ikahimatay naman niya sobrang kilig.Sunod-sunod ang ginawa niyang paghugot ng malalim na hininga upang payapain ang nagwawalang puso.“Fine…” pagpapahinuhod na sagot niya at iginala ang paningin sa loob ng shop. Napansin niyang sila lang ang tao doon ng mga sandaling iyon.“I reserved this place. Uununahan na kita,” anito ng mabasa ang laman ng kanyang isip.Marahan lang siyang tumango. Lumapit

“Good evening, Ma’am. Good evening, Sir.” Magalang na bati sa kanila ng lalaking nasa front door ng hotel na iyon. Ngitian niya ito at isang tango lang naman ang iginanti ni Henry dito. Agad niyang nakuha ang atensyon ng lalaki and Henry gave him a deadly looked. Gusto ng matawa ng malakas ni Liana, but she controlled herself from doing so. She needs to be poised to make Henry more proud of her. At alam niyang maaasar ito kapag ginawa niya iyon. Tumuloy na sila sa loob. At bawat taong makakita sa kanila ay hindi nagdadalawang-isip na tingnan silang muli. They made a very beautiful couple together. When they finally entered the venue, Liana couldn’t help but shivered. The hotel was located in Tagaytay at hindi niya alam na outdoor pala ang party na iyon. The weather was a bit colder since it’s February. Tumigil sandali si Henry at iniikot ang mga mata sa paligid. She knew na naiinis na ito sa mga tinging ibinibigay ng mga kalalakihang naroroon sa kanya. Then his eyes stopped on h

“Henry, hijo…” anang kanyang mama ng silipin siya nito sa library. May tinatapos pa siyang trabaho kaya doon na siya tumuloy pagkatapos nilang maghapunan. “Yes, Mama.” Aniya ng hindi ito nililingon. “Can I talked to you?” tanong nito ng makalapit sa kanya. “Sure. What is it?” at noon lang nilingon ang ina. Sinalubong niya ang mga mata nito. She looked so bothered and worried na ikinapagtaka niya. “I saw this today,” anito at inilahad sa kanyang harapan ang isang pahayagan na hindi niya agad napuna. Nasa front page noon ang mga mukha nila ni Liana. “May kailangan ba akong malaman tungkol sa inyo ni Liana?” nang-aarok ang mga matang tanong nito. Sumandal siya sa kanyang upuan. “You already saw it Mama. Ano pa bang kailangan kong ipaliwanag sa iyo?” tinatamad na tugon niya. He knew that after yesterday, malalagay sa mga pahayagan ang pangalan niya at alam niyang mababasa nito iyon. Kanina pa dapat niya inaasahan ang komprontasyon ng ina, but she controlled herself from doing so.