บททั้งหมดของ Nang Namulat Ang Kanyang Mata: บทที่ 1021 - บทที่ 1030

Kumalabog ang puso niya sa tanong at agad niyang sinubukang hilahin si Avery palabas ng study room.Napansin ni Avery na may tinatago siya at binitawan niya ang kamay niya para maglakad papunta sa desk niya."Kamusta ang wedding venue? Kailan ang rehearsal? May kuha ka bang video ngayon?" Tanong niya habang umuupo sa leather chair niya. Pagkaupo niya ay nakita niya ang dokumento sa kanyang laptop."Ahem!" Namumula ang mukha niya habang awkward na tumikhim." Sa palagay ko ay masyadong maikli ang iyong panata kaya sinusubukan kong palawigin ito." Isang malabong kulay rosas na lilim ang bumungad sa gwapong mukha ni Elliot habang inabot niya ang kanyang braso upang isara ang laptop.Pinigilan siya ni Avery at tumingin sa taas. "Ako mismo ang magsusulat nito! Akala ko kailangan mo ito nang mabilis kaya hindi ako nag- effort dito. Magagawa kong sumulat ng mas mahabang panata kung susubukan kong muli."" Hindi mo naman kailangan ng mahabang panata. Maging sincere ka lang para ma- move

Pinilig niya ang kanyang ulo nang may luha sa kanyang mga mata. "Hindi... Elliot, hindi ikaw... Isang bangungot lang talaga."Nang makita kung gaano siya kadesperadong magpaliwanag, tumango siya at nagtanong, "Sabihin mo sa akin, anong bangungot ang mayroon ka?"Huminga siya ng malalim para dahan-dahang pakalmahin ang sarili."Napanaginipan ko ang araw ng aming kasal. Nakatayo kami sa simbahan na napapalibutan ng mga bisita at talagang nasasabik ako. Biglang, ang bubong ng simbahan ay umangat at kasunod ng nakakasilaw na sinag ng liwanag, isang dambuhalang itim na halimaw ang lumitaw at umabot sa kanyang napakalaking claw out, bago ka alisin dito..."Hindi niya napigilang humagulgol muli.Elliot believed her and studyed her empathetically, "Avery, panaginip lang ito. Hindi totoo. Walang dambuhalang halimaw sa mundong ito. Kahit na meron, papatayin ko ito bago pa niya ako makuha."Nakahinga siya ng maluwag nang makita ang mukha nito sa tabi niya. "Oo. Parang totoo ang panaginip na

Natigilan si Avery. Hindi niya inaasahan na may bisita si Elliot.Hindi nakaugalian ni Elliot na mag- imbita ng mga bisita, at dahil ang iba ay hindi nagsasalita nang malakas, hindi niya narinig ang mga ito bago siya bumaba.Namula ang mukha ni Avery tatlong segundo matapos titigan ng iba at agad siyang tumalikod para bumalik sa itaas.Tahimik lang siya noong bumaba siya ng hagdan, ngunit napakalakas nang umakyat siya pabalik.Pagbalik sa sala, nagtinginan ang iba."Elliot, siya na yung babaeng pakakasalan mo sa pagkakataong ito?""Hindi ba't parehong babae iyon? Nakalimutan mo na ba na muntik ka na niyang patayin?"" Nagtataka ako kung bakit parang pamilyar siya? Siya ang parehong babae noong nakaraan? Elliot, sigurado kang loyal ka!""Hindi naman sa ganun. Ang babaeng yun ang nagsilang ng mga anak ni Elliot. Tatlo sila! Hindi masama yun!""Pero ayaw ni Elliot sa mga bata!""Hahaha! Ayaw niya sa mga anak ng iba, pero siguradong gusto niya ang sarili niya di ba?"Ang iba ay

Maya- maya pa ay bumaba ng hagdan sina Elliot at Avery at ang iba naman ay mariing nakatingin sa magkahawak nilang kamay."Tara labas tayo para kumain!" Naglakad si Elliot papunta sa kanila. "Kung aalis tayo ngayon, makakarating tayo sa hotel sa tamang oras.""Sure! Pero lalabas ba siya ng ganito ang suot niya?" May tumitig sa paraan ng pananamit ni Avery at sinabing, "Elliot, hindi mo ba naiisip na nakakahiya sa iyo kung mag- walk out siya nang ganyan ang pananamit?"Ini- scan ni Elliot si Avery pataas at pababa. Nakasuot siya ng sleeping gown na bahagyang lukot sa ilalim at isang pares ng flat slippers. Bagama't ito ay isang kaswal na damit, ito rin ay isang nakakapreskong damit; sa ibabaw niyan, wala siyang pampalit na damit para sa kanya at nagugutom siya, kaya naging priority niya ang paglabas para kumain.Sumulyap si Elliot kay Avery at hindi sumagot sa lalaki.Nakangiting tumingin si Avery sa lalaki. "Ayokong mahirapan ang lahat. Kung sino man ang mag- aakalang nakakahiyang

Habang pabalik ay nagtanong ang driver, "Miss Tate, saan tayo pupunta?""Bahay ko." Busog na kumain si Avery, kaya medyo inaantok siya sa sandaling iyon. Tiningnan niya ang kanyang cellphone kung may mga bagong mensahe.Pinadalhan siya ni Mike ng ilang mga screenshot na kinunan gamit ang drone.[Mike: Kami ay pangunahing nag- scout sa unang target na lugar ngayong umaga. Nakakita kami ng pitong unit na naglagay ng mga pulang bagay sa labas ng kanilang mga bintana. Tinignan ko ang bawat isa sa kanila. Hindi ko nahanap ang pasyente mo. Itutuloy sa hapon!]Hindi inaasahan ni Avery na ganoon kabilis magtrabaho si Mike. Sumagot siya, [Salamat.][Mike: Nagising ka na ba sa wakas? Balita ko nagpalipas ka ng gabi sa kagabi ni Elliot. Nasaan ka na ngayon? Kung nasa Elliot's ka pa, pupunta ako doon para sa libreng pagkain!][Avery: Wala ako sa bahay niya. Isang grupo ng mga kakila- kilabot na tao ang dumating sa kanyang bahay ngayon. Hinabol ko sila.][Mike: T*ng ina. Ganyan ka ba kabangi