บททั้งหมดของ Nang Namulat Ang Kanyang Mata: บทที่ 1661 - บทที่ 1670

Inilagay ni Elliot ang tawag sa loudspeaker. Sinagot niya ang tawag.Biglang umalingawngaw ang boses ni Nick, "Elliot! May nangyaring kakila-kilabot! Nawasak ang mga Goulds!"Bagama't si Ruby na lang ang natitira sa pamilya Gould, pinatay din ng salarin ang lahat ng mga katulong ng Goulds.Nang marinig ni Elliot ang sinabi ni Nick, nanlamig ang kanyang puso. Isang nagyeyelong aura ang umapaw mula sa kanya.Galit na sumigaw si Ben, "Sino ang may gawa nito?! Sinong loko loko ang may gawa nito? Si Ivy ay isang sanggol! Hindi ba nila pinakawalan ang isang bagong silang na bata? F*ck!"Naaawa at nalilitong sabi ni Nick, "Sa ngayon, hindi ko pa alam kung sino ang may gawa nito. Tinanong ko si Edward. Wala raw siyang alam tungkol doon. Pagkatapos mamatay ni Gary, nag-abroad siya para bumuo ng bagong proyekto. Wala siya sa bansa sa karamihan ng oras, kaya ito ay malamang na ginawa ng ibang tao."Natigilan sina Elliot at Ben sa biglaang masamang balitang ito kaya nataranta sila. Kung hind

"Avery, Patawad kung hindi ako tumupad sa sinabi ko, pero kailangan kong pumunta sa Ylore ngayon din." Sinabi ni Elliot ang kanyang desisyon at rason, "Patay na si Ruby. Wala na ang anak namin. Kailangan kong pumunta at tignan."Isa itong malaking dagok kay Avery! Hindi niya inaasahan na ganoon ang sagot nito sa kanya. Sinabi niya sa kanya na siya ay mabubulag, at sinabi lamang niya sa kanya na siya ay nanghihingi ng tawad at kailangan niyang hanapin si Ruby at ang kanyang anak.Ito ang unang pagkakataon na tinukoy niya ang bata bilang anak nila. Opisyal na niyang inamin na si Ivy ay anak nila ni Ruby.Natagpuan ni Avery na ang buong bagay ay lubhang kabalintunaan. Siya ay naghinala na ang bata ay maaaring sa kanya bago ang kanyang mga mata ay nagsimulang mabigo sa kanya. Nais niyang hintayin ang pagsilang ng anak ni Shea bago siya tumungo sa Ylore at magsagawa ng DNA test sa bata.Paanong nakakatawa! Napaka-absurd!Kahit kamukhang-kamukha ni Ivy si Layla, siya pa rin ang anak na

Sa pagkakataong iyon, hindi makakita si Avery. Nahirapan siyang maglakad.Ang pakiramdam ng pagiging isang normal na tao tungo sa isang may kapansanan ay naging dahilan ng kanyang pagkasira."Sinabi mo ba sa kanya na hindi ka makakita?" Tumingin sa kanya si Wesley at nadurog ang puso. "Hindi mo ba sinabi sa kanya? Kung sinabi mo na sa kanya, hindi ka niya basta-basta iiwanan. Tiyak na aalagaan ka niya. Gaya ng pag-aalaga niya kay Shea at nanatili sa tabi nito hanggang sa gumaling ito.""Sinabi ko naman sa kanya." Napayuko si Avery. Pang-ilong ang boses niya. "Pumunta siya sa Ylore. Sabi niya namatay si Ruby. nawawala ang anak nila. Pumunta siya don para hanapin.""Baka iniisip niya na gagaling ang sakit mo, pero kapag hindi niya hahanapin si Ivy ngayon, baka mamatay si Ivy." Nilagay ni Wesley ang sarili niya sa pwesto ni Elliot at sinabing, "Ihahatid muna kita para sa eye checkup! Ang mga bagay tungkol sa inyo ni Elliot ay makapag-aantay kapag nakabalik na siya galing Ylore.""We

Namumula ang mukha ni Elliot, gumalaw ang manipis niyang labi, ngunit hindi siya gumawa ng ingay. "Nagpadala ako ng isang tao upang ipaalam sa mga kamag-anak ng mga tagapaglingkod ng pamilya Gould na ang kanilang mga labi ay kinuha ng kanilang mga kamag-anak," sabi ni Nick. "Hindi pa nalinis ang pinangyarihan ng eksena. Pwede ka nang pumasok at tingnan!" Biglang may naisip si Elliot. "Paano naman si Paul?" Napabuntong-hininga si Nick. "Si Paul ay ampon ni Gary. Marami siyang pinatay para kay Gary... at nakasakit ng maraming tao. Kasama na ang kanyang lumang kaaway na nagsimula nito." Naintindihan naman ni Elliot. Ang ibig sabihin ni Nick ay pinatay din si Paul. "Si Edward at Ted ay bumalik, ngunit hindi sila narito upang maghiganti para kay Gary. Sinisikap nilang makuha ng kanilang mga kamay ang mga ari-arian ng pamilya ng Gould," sabi ni Nick. "Sinabi ko sa kanila na darating ka, kaya hindi sila naglakas-loob na humakbang sa linya. Kung nasaan man si Ivy ngayon, ang pag-aa

Responsibilidad niya bilang ama na protektahan ang kanyang mga anak. Sa Aryadelle, lumipas ang gabi at sumapit ang umaga, nagising si Avery at binuksan ang kanyang mga mata. Ang gulo ng isip niya, at saglit na hindi niya maalala ang nangyari. Ang sakit lang ang naalala niya.Natigilan siya nang mapagtantong nakikita niya ang lahat sa ward. Nakita niya ang lahat sa ward! Inunat niya ang kanyang kamay at winagayway sa harap ng kanyang mga mata. Ito ay totoo! Nakakakita siya! Agad niyang itinaas ang kumot at mabilis na bumangon sa kama. Sa tabi niya, agad na nagising si Mike matapos marinig ang paggalaw. Alas sais na siya ng umaga nagising. Pagkagising ay naglaro muna ito saglit sa cellphone at nakatulog sa mesa katabi ng hospital bed nito. Kaya naman pagkagalaw niya ay nagising siya. "Avery, bakit ka bumangon sa kama?" Nang makita siyang bumangon sa kama, agad na lumapit si Mike para alalayan siya. "Mike! Nakakakita na ako ng mga bagay ngayon! Nakakakita ako!" Namula