บททั้งหมดของ Nang Namulat Ang Kanyang Mata: บทที่ 2251 - บทที่ 2260

Sinagot ni Holly ang kanyang tawag at nangakong makikipagkita kay Dean kinabukasan. Makakakuha sila ng lead sa kinaroroonan ni Ivy sa isang araw.Nagtext agad si Avery kay Hayden. [Nasa Bridgedale si Holly Blanche! Kakaharapin siya ni Dean bukas. Kung susundin mo siya, makikita mo si Holly!]sagot naman agad ni Hayden. [Alam ko na ang gagawin, Mom. Matulog ka na. Huli na.][Ipadala ang iba para subaybayan si Dean. Huwag kang mag- isa.][Alam ko.]Sinulyapan niya ang oras at napagtanto niyang halos ala- una na ng umaga, ngunit wala siyang ganang matulog.Lumingon si Elliot at napabuntong hininga siya. Nag-aalala siya na baka magising siya.Bigla siyang nagsalita, "Avery, gising ka pa ba?""Hindi man lang ako gumalaw!" ungol niya. "Paano mo nalaman?"Lumapit ito sa kanya at ipinulupot ang braso sa baywang nito, hinila siya palapit sa kanya. "Naninigas ka. Hindi mangyayari iyon kung tulog ka.""Oh... Kailan ka nagising?" Lumingon siya para harapin siya. "Nagising ka ba pagkabang

[...][Pakiramdam ko ngayon lang ako makakapag-r etire.][Ganyan ka talino ang anak mo, sa pag- iyak ng malakas! Ang aking anak na lalaki ay halos sampu na ngayon at ang tanging ginagawa niya ay humahabol sa maliliit na babae.][Congrats, kung gayon. Baka magkaroon ka ng apo sa susunod na sampung taon.][May sapat pa bang panahon para magkaroon ako ng anak na babae para makapagpakasal siya sa anak mo?][Syempre. Ang aking bunsong anak na lalaki ay apat na taong gulang lamang sa taong ito.][Pero gusto ko ang panganay mo ang maging manugang ko! Hinahangaan ko talaga siya!][At paano mo malalaman na ang aking bunso ay hindi magiging mas matagumpay?]Nanlaki ang mga mata ng kaibigan ni Elliot sa tuwa at nag -type, [Bibigyan ko agad ako ng anak na babae!][Good luck.][Kung ako sayo, magreretiro na lang ako, Elliot. Ang iyong anak ay napakahusay na maaari mong ibigay ang iyong kumpanya sa kanya.][Ayaw niya.][Kaya ipinapasa mo ito sa iyong anak na babae at sa iyong bunsong an

Nakilala ni Dean si Holly sa loob ng club.Habang pinag- aaralan niya ang mukha ng babae, napagtanto niyang hindi ito kamukha ng inaakala niya.Si Dean ay nakipag- date sa hindi mabilang na mga babae sa kanyang buhay, at ipinagmamalaki niya ang kanyang sarili sa kanyang kadalubhasaan sa kababaihan, kaya hindi siya estranghero sa plastic surgery. May mga pagkakataon pa nga na sasamahan niya ang mga babaeng naka- date niya sa mga appointment nila para sa plastic surgery.Tinutukoy ng natural na mukha ng isang tao ang mga limitasyon ng plastic surgery. Gaano man sila kalayo, ang pamamaraan ay sinadya lamang na gumawa ng mga pagbabago sa pundasyon ng mukha ng isang tao.Alam ni Dean kung ano ang hitsura ni Holly noon. Natagpuan niya ang kanyang mga larawan mula noong binayaran siya ni Natalie upang bitag sina Elliot at Avery.Kagabi, matagal na siyang nakatitig sa larawan ni Holly.Ipinaalam sa kanya ni Sebastian na si Holly ay sumailalim sa plastic surgery, kaya hindi siya ganap na

Humagalpak ng tawa si Holly na para bang narinig niya ang pinakanakakatawang bagay. "Hahaha! Mr. Jennings, alam ng lahat dito sa Bridgedale kung gaano katutupad ang iyong buhay pag -ibig! Ang hula ko baka isa sa mga ex- girlfriend o ex- wives mo ang kamukha ko.""Oo! Yun ang ibig kong sabihin." Nagsimula na ring tumawa si Dean. "Bakit ka pumunta sa Bridgedale, Holly? May kakilala ka ba dito?""Wala akong kakilala dito." Ibinaba niya ang kanyang tasa at malamig na nagpatuloy, "Huwag mong subukang tingnan ang background ko, Dean. Hindi ako interesado sa iyo.."Natahimik si Dean. Kahit na hindi pangit ang babaeng nauna sa kanya, hindi rin niya ito type. Mas gusto niya ang mga mas batang babae, at halatang hindi na bata si Holly. "Hinahangaan lang kita sa kakayahan mo at naguguluhan ako sa mga kinikilos mo." Sumulyap siya sa kanya. "Sabi mo may Ivy ka, bakit hindi mo na lang siya ibigay kay Elliot? Kung ibabalik mo si Ivy sa kanya, hindi lang siya gaganti, babayaran ka niya ng malaki."

Ang mga bodyguard ni Dean ay sumulyap sa loob ng bahay.Nagkaroon ito ng isang pinasimpleng interior na may ilang mga piraso lamang ng kasangkapan na nag mukhang walang laman ang bahay. Sa Pakikinig nang mabuti, narinig nila ang malabong tunog ng isang maliit na batang babae na umiiyak."Si Ivy ba ay umiiyak?" Tanong ni Dean. "Bakit siya umiiyak?""Kung nakuha kita at kinulong kita sa loob ng isang silid, iiyak ka rin," mahinahon na sabi ni Holly.Nagdilim ang expression ni Dean. "Bakit mo siya kinulonh? Hindi mo ba siya maaaring palakihin tulad ng isang normal na bata?""Nakakatawa iyon. Kailan ka pa naging charitable, G. Jennings? Parehong si Elliot at Avery ay naghahanap para sa kanya, at ang maliit na batang babae na ito ... well, hindi siya madaling pamahalaan, at patuloy siyang nagsisikap na makatakas. Maaaring siya ay nakatakas kung hindi ko siya kinulong. "Tumahimik si Dean nang marinig niya ang paliwanag ni Holly."Maaari kang umakyat sa itaas! Nasa isang silid siya