บททั้งหมดของ Nang Namulat Ang Kanyang Mata: บทที่ 911 - บทที่ 920

Close naman ako sa lahat ng mga kaklase ko. “Hmmm.. Edi iinvite natin silang lahat! Hindi naman kayo ganun karami, diba?” Masayang sumagot si Layla, “Tama! Mas marami, mas masaya!” Noong nakita ni Hayden na sobrang saya ni Layla, ayaw niya namang sirain ang mumento nito. Pagkaalis ni Eric, nag umpisa na sina Avery at Mike na mag lista ng nga magiging bisita nila. “Avery, sigurado ako na gusto ni Chad pumunta. Iinvite din natin si Jun. Kung iinvite natin si Ben, tapos hindi si Elliot, hindi kaya isipin naman ni Elliot na pinagkakaisahan natin siya? Hmmmm bakit kaya wag nalang din nating iinvite si Ben?”Sumakit ang ulo ni Avery. Masaya sana ang okasyong ‘to para sa mga anak niya, pero dahil sa mga nangyari sakanila ni Elliot, sobrang naging kumplikado ng lahat. “Ikaw ng bahala!” Pagkatapos magsalita, tumayo si Avery at pumunta sa mga anak niya. Kinuha naman ni Mike ang kanyang phone para itext si Chad at humingi ng opinyon. [Chad: Ang sabi naman ni Mr. Foster ay ayaw

[Chad: Magiging okay din ang lahat.][Ben: Kaya mo yan.][Elliot: Tama!][Jun: Maraming salamat sa inyong tatlo, sorang gumaan ang loob ko. Mukhang tumahan na rin si Tammy. ANg galing talaga ni Avery.]Pagkatapos ng message na yun, wala ng nagreply kay Jun. [June: Teka, anong nangyari? Bawal na ba nating pag usapan si Avery? Bakit? Kahit na naghiwalay na sila ni Elliot, kaibigan pa rin naman natin siya, diba?][Chad: Good night.][Ben: Good night.][Elliot: Hmm. @Jun][Jun: O siya. Elliot. Titigan ko muna kung kamusta na si Tammy. Matulog ka na rin.]Pagkatapos isend ni Jun ang huli nuyang message, inilapag niya ang kanyang phone sa center table at bumalik siya sa kwarto nila ni Tammy. Noong buksan niya ang pinto, nakita niya sina Avery at Tammy na nakahiga sa kama at nag uusap habang magkayakap na parang magkapatid.Dahil dun, hindi niya na inistorbo ang dalawa at walang ingay niyang sinarado ang pintuan. Sa sobrang pagkaclose nina Avery at Tammy, kahit pa mas matagal ni

Pinag isipan pa ni Mrs. Cooper ang isasagot niya. “Matagal na rin. Noong pumasok ako sakanila, wala pa akong thirties. Forty-five na ako ngayon at limang taon nalang, magreretire na ako.” “Ah.. mas matagal sayo si Mrs. Scarlet?” “Oo naman! Ang kwento niya sa akin, si Madam Rosalie daw muna ang inalagaan niya, tapos noong pinanganak na sina Elliot at Shea, siya na rin ang nagpalaki sakanila.”“May kwinento sa akin si Elliot na nangyari noong bata pa siya.” Ilang araw ng iniisip ni Avery ang tungkol dun, at gusto niyang may makausap para mas malinawan siya. “Hindi ko inakala na magiging ganun siya ka depress sa napaka murang edad.” “Anong kwinento niya sayo?” Gulat na gulat na tanong ni Mrs. Cooper. “Hmm lahat.” Tumingin si Avery kay Mrs. Cooper. “Sinabi niya sa akin ang lahat para maintindihan ko siya.” Natigilan si Mrs. Cooper, hindi niya alam kung anong isasagot niya. “Avery, wag ka sanang magalit kay Mr. Foster kung ngayon niya lang nasabi sayo ang totoo. Sobrang hirap ng

Lumabas si Elliot para hanapin si Ben. Sakto, papunta rin sakanya si Ben para yayain siyang mag lunch. “Ininvite ka ba ni Avery?” Tanong ni Elliot. “Yung sa birthday party ba yan ng mga bata? Hindi pa!” Nagtatakang sagot ni Ben. “Bakit? Ininvite ka na ba?” Umiling si Elliot. “Okay lang yan. Kalahating buwan pa naman! Siguro naman sasabihan niya tayo mga ilang araw bago ang party.” Confident na sagot ni Ben. “Isa pa, kung hindi ka man niya iinvite, sigurado naman ako na iinvite niya ako lalo na at okay naman na ang lahat sa amin.” Hindi na nakipagtalo si Elliot pero sobrang naguguluhan lang siya. “Hindi naman kami nag away, bakit hindi niya ako iinvite?”“Kahit na hindi kayo nag away, ang laki pa rin ng problema niyo! Tsaka bro! Kahit anong gawin mo, hindi ka naman niya naappreciate kaya hayaan mo na siya!” “Pwede ba? Sobrang walang kwenta ng sinasabi mo.” Naiiritang sagot ni Elliot. Napahiya si Ben kaya natigilan siya ng ilang segundo bago niya baguhin ang topic, “Gusto

Pagbaba ng bintana, tumambad sakanila si Mike na mapang asar na sinabi, “Huy, anong ginagawa niyo dito sa labas? Nag susunbathing? Maglulunch na! Maghanap kaya muna kayo ng restaurant at doon kayo mag away, ang sagwa na dito pa kayo sa tapat ng office nag aaway!”Walang kaemo-emosyon ang mukha ni Avery. “Lunch?” Tanong ni Elliot. “Ayoko!” Sagot ni Avery, sabay talikod at lakad pabalik sa loob ng Tate Industries. Bumusina si Mike kay Elliot at sinabi, “Ilibre mo ako ng lunch!” Hindi interesado si Elliot at aalis na sana siya nang muling magsalita si Mike kaya natigilan siya. “Ilibre mo ako ng lunch para mabilhan ko rin ng pagkain si Avery!” Pumunta sila sa isang restaurant, at umorder kaagad si Mike ng pagkain para kay Avery. Sinulat niya ang number nito para maideliver ng direkta sa Tate Industries. Kumunot ang noo ni Elliot, “Bakit mo binibigay ang number niya?” Tumingin ng masama si Mike, “Palaging nag order si Avery dito!” Hindi nakasagot si Elliot.“Anong tingin