All Chapters of ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา: Chapter 3001 - Chapter 3010

เซียวหลินเทียนหรือจะล่วงรู้ความคิดอ่านของสตรีตัวน้อยเยี่ยงหลิงอวี๋ เขาเพียงยื่นมือออกไปโอบกอดนางไว้“พักผ่อนเถิด เจ้าเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว คืนนี้มิต้องครุ่นคิดสิ่งใด พักผ่อนให้สบายเถิด!”หลิงอวี๋เอนกายซบลงในอ้อมอกของเซียวหลินเทียนตามแรงโอบนั้นเซียวหลินเทียนสัมผัสได้ถึงเรือนกายนุ่มนิ่มของนาง ภายในใจพลันบังเกิดความรู้สึกวูบไหวขึ้นมาเดิมทีเขาใคร่จะจุมพิตนาง ทว่าเมื่อหวนนึกถึงหลายวันที่ผ่านมา หลิงอวี๋ต้องวิ่งวุ่นตรากตรำมิได้หยุดหย่อน ทั้งยังต้องเร่งรีบศึกษาตำราแพทย์แข่งกับเวลาเพื่อรักษาดวงตาให้เขาในหนึ่งวันมีเวลาให้นอนหลับพักผ่อนเพียงมิกี่ชั่วยาม เซียวหลินเทียนเพียงแค่คิดก็ยังรู้สึกเหนื่อยแทนแล้วแม้หลิงอวี๋จะมิเคยเอ่ยปากบ่นว่าทุกข์ยากหรือเหนื่อยล้า ทว่าต่อให้เซียวหลินเทียนมองมิเห็น เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงความอิดโรยของนางเซียวหลินเทียนจะเห็นแก่ตัวปานนั้นได้อย่างไร จะให้เขาเพิ่มภาระให้นางเหนื่อยยากยิ่งขึ้นเพียงเพราะตัณหาของตนเองได้อย่างไร!“นอนเถิด!”เซียวหลินเทียนลูบแผ่นหลังของหลิงอวี๋แผ่วเบา ก่อนจะคลายอ้อมกอดปล่อยให้นางได้พักผ่อนหลิงอวี๋เองก็เหนื่อยล้าเหลือประมาณ จึงมิได้สังเกต

หลิงหว่านหวนนึกขึ้นได้ว่าอวี๋ฟางเองก็จะเข้าร่วมการคัดเลือกเจ้าสำนักเซียนแพทย์ จึงเอ่ยถามหยั่งเชิงดู“พวกเจ้ามายังเมืองหลวงกวงจ้าว หรือว่าเป็นเพราะต้องการเข้าร่วมการคัดเลือกเจ้าสำนักด้วยกระนั้นหรือ?”“วิชาแพทย์และวิชาพิษของพี่สาวเจ้าเก่งกาจมากหรือ?”อวี๋ชิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงเอ่ยตอบ “น่าจะเก่งกาจมาก!”“พวกข้าพี่น้องร่ำเรียนกับท่านย่ามาด้วยกัน ข้าหัวทึบ ร่ำเรียนอยู่มิกี่ปีท่านย่าก็บอกว่าข้าไร้พรสวรรค์ ให้ข้าเลิกเรียนเสีย!”“และเพราะเรื่องนี้ อวี๋ฟางจึงมักจะค่อนขอดว่าข้าโง่เขลาอยู่เสมอ!”“ท่านพ่อให้กำลังใจข้า บอกว่าคนเราถนัดมิเหมือนกัน ข้าไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้ ก็มิได้หมายความว่าข้าจะโง่เขลาจริง ๆ!”“จริงสิ ข้าจะบอกท่านให้ ข้านั้นมิได้โง่เขลาเลยนะเจ้าคะ ข้าทำของอร่อยได้ตั้งหลายอย่าง!”“ท่านพ่อยังชมข้าเลยว่า ฝีมือข้าเลิศเลอยิ่งกว่าพ่อครัวใหญ่ในภัตตาคารเสียอีก!”“มิทราบว่าพอจะให้ข้ายืมใช้ห้องเครื่องของจวนอ๋องเหลียนได้หรือไม่ ข้าจะทำของอร่อยให้พวกท่านทานเยอะ ๆ เลย!”ยามเอ่ยถึงการทำอาหาร ดวงตาของอวี๋ชิงก็พลันเป็นประกายวาววับหลิงหว่านเห็นท่าทางตื่นเต้นของนางแล้วก็นึกขบขันระคนเอ็นดู

อวี๋ชิงพยักหน้าพลางกล่าวเสริมขึ้นว่า “คงเป็นเช่นนั้นแล!”“ก่อนที่ราชบุตรเขยจะสิ้นชีพ องค์หญิงใหญ่ทรงเป็นวีรสตรีในหมู่สตรี ได้รับการขนานนามว่าเป็นเทพีสงครามแห่งยุคสมัย!”“พระนางทรงจัดตั้งกองกำลังขึ้นมาทัพหนึ่ง ไพร่พลล้วนห้าวหาญเชี่ยวชาญการศึกยิ่งนัก”“ในปีนั้น พระนางนำทัพออกศึกทั่วสารทิศ ผนวกรวมแคว้นเล็กแคว้นน้อยสิบเจ็ดแคว้นโดยรอบ จนแคว้นซิงลั่วเกรียงไกรดังเช่นทุกวันนี้!”“แม้วันเวลาจะล่วงเลยมาหลายสิบปี แต่เมื่อเอ่ยถึงองค์หญิงใหญ่ ก็หาได้มีผู้ใดมิเลื่อมใสศรัทธา!”เผยอวี้ถือกำเนิดในกองทัพ แม้อวี๋ชิงจะเอ่ยถึงวีรกรรมขององค์หญิงใหญ่เพียงมิกี่ประโยคทว่าความยากลำบากและความทุ่มเทที่แฝงอยู่เบื้องหลังนั้น เผยอวี้ตระหนักรู้ได้อย่างกระจ่างแจ้งด้วยเหตุนี้ เผยอวี้จึงบังเกิดความรู้สึกเลื่อมใสศรัทธาต่อองค์หญิงใหญ่ขึ้นมาสตรีผู้หนึ่งจะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งเทพีสงครามได้ ย่อมต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจมหาศาลเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการถึงยามเผยอวี้ครุ่นคิดก็อดหวั่นไหวในใจมิได้ กาลก่อนองค์หญิงใหญ่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อสร้างแผ่นดินแคว้นซิงลั่ว ย่อมแสดงว่าพระนางทรงมีปณิธานอันยิ่งใหญ่พระนางจะต้องมิอาจทนด

เฉกเช่นที่เซียวหลินเทียนได้กล่าวไว้ หลงเหลียนจะมิตระหนักถึงภัยวิบัติที่แคว้นซิงลั่วกำลังเผชิญอยู่ได้อย่างไรยามนี้ หลงเหลียนกำลังคุกเข่าอยู่หน้าประตูศาลบรรพชน ร้องขออ้อนวอนขอเข้าเฝ้าองค์หญิงใหญ่สักคราหากปรารถนาชัยชนะในครานี้ หากปราศจากการช่วยเหลือจากองค์หญิงใหญ่ พวกเขาย่อมมิอาจทำการได้สำเร็จเป็นแน่นางกำนัลคู่กายที่คอยปรนนิบัติองค์หญิงใหญ่มาโดยตลอดก็นับเป็นขุนพลหญิงผู้หนึ่ง นางมีนามว่าอวิ๋นเสีย ปีนี้มีอายุครบหกสิบปีแล้วจอนผมทั้งสองข้างของท่านป้าอวิ๋นเสียเริ่มมีสีขาวแซม นางสวมอาภรณ์สีเขียวเรียบง่าย ท่าทางดูทะมัดทะแมงและสะอาดสะอ้านนางยกสำรับมื้อค่ำออกมา ครั้นเห็นหลงเหลียนยังคงคุกเข่าอยู่เช่นนั้น ก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่งพลางกล่าวว่า“ท่านอ๋องเหลียน ท่านเสด็จกลับไปเถิดเพคะ อย่าได้กดดันองค์หญิงใหญ่ให้ลำบากใจอีกเลย!”“พระองค์ทรงตรากตรำเพื่อตระกูลหลงของพวกท่านมาทั้งชีวิต ถึงยามนี้สมควรได้พักผ่อนเสียที!”หลงเหลียนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงใจ “ท่านป้าอวิ๋นเสีย วอนท่านช่วยเกลี้ยกล่อมองค์หญิงใหญ่อีกสักครั้งเถิด!”“ศึกครานี้คนทั้งตระกูลของข้าต่างเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อต่อกรกับสำนักเซียนแพทย์

เซียวหลินเทียนแย้มยิ้มบาง ๆ เขาตระหนักถึงความลำบากใจขององค์จักรพรรดิแห่งแคว้นซิงลั่วเป็นอย่างดี ในเมื่อแคว้นเล็กทั้งสิบเจ็ดแคว้นต่างน้อมสวามิภักดิ์ต่อแคว้นซิงลั่วแล้ว ย่อมถือเป็นชนเผ่าเดียวกันกับชาวซิงลั่วในฐานะองค์จักรพรรดิ เขาจะปฏิเสธคำร้องขอเข้าร่วมการประลองของเหล่าพสกนิกรได้อย่างไรครานี้สามารถบีบบังคับให้สำนักเซียนแพทย์ยอมเปิดกว้างการคัดเลือก นับว่าจักรพรรดิพยายามอย่างถึงที่สุดแล้ว อีกทั้งยังต้องต้านทานแรงกดดันมิใช่น้อยกว่าจะกระทำการนี้ได้สำเร็จหรือบางที จักรพรรดิอาจปรารถนาใช้โอกาสนี้ ชักนำขุมกำลังจากทุกพรรคทุกฝ่ายให้เข้าร่วมในศึกต่อต้านการผูกขาดอำนาจของสำนักเซียนแพทย์กระมังลองตรองดูเถิด ผู้ศึกษาวิชาแพทย์มีมากมายเพียงนี้ สำนักเซียนแพทย์อาศัยสิทธิ์อันใดมาจำกัดคุณสมบัติในการรักษาผู้คนของพวกเขาเล่า!“เผยอวี้ จงหาหนทางสืบประวัติของผู้เข้าร่วมเหล่านี้ให้กระจ่าง แยกแยะฝ่ายธรรมะและอธรรมให้ชัดเจน!”เผยอวี้พยักหน้ารับคำ “กำลังคนของเรามีจำกัด เคราะห์ดีที่ได้หารือเรื่องนี้กับหมี่อิงแล้ว เขาจึงได้ระดมคนจากจวนอ๋องเหลียนไปช่วยสืบข่าวอีกแรง!”“วันพรุ่งย่อมต้องรู้แจ้งแถลงไขได้ทั้งหมดเป็