บททั้งหมดของ The Three Little Guardian Angels: บทที่ 2501 - บทที่ 2510

Nagulat ang assistant. “Sinabit sa labas ng building yung patay?” “Sa totoo lang, ito ang inspiration na binigay sa akin ni Norman. akin ni Norman. May ilang talampakan ng lua sa labas ng rooftop. Kahit na may surveillance camera rin ang rooftop, makakatalon pa rin ang murderer at doon siya malalaglag sa sahig. Pero ang plano na iyon ay magiging matagumpay lang sa tulong ng dalawang tao. “Ang isang tao ay nasa balcony ng apartment ng namatay para tulungan ang murderer na tatalon mula sa rooftop, sigurado na sobrang malapit ang taong tumulong sa namatay. Pwede siyang mag dahilan na gusto niyang makita ang surveillance footage na nagpapakita ng pagpapakamatay ng kaniyang mahal at sirain ito ng dahil sa galit, at iyon naman ang paraan ng murderer para makatakas.”Masayang tumawa si Rory. “Yes, mas bagay nga ito sa plot na may dalawang criminal.”Pinatunog ni Freyja ang daliri niya. “Pero kung isa lang talaga ang murderer, magiging sobrang iba ang plot. Ginamit ng murderer ang protru

Mas nagtaka pa si Norman. “Ako?”Natawa si Freyja. “Kung hindi dahil sa special rooftop design na ginagawa mo, hindi ako makakaisip ng mas magandang MO kumpara sayo.” Nagtataka si Leia, at hinaplos niya ang kamay ni Daisie. “Anong klaseng operation ang pinag-uusapan natin?”Nang sasagot na sana si Freyja, bigla siyang napahinto dahil nag-ring ang phone niya. Binuksan niya ito at nakitang si Colton ang tumatawag. Sa kabilang parte ng lugar, sa judicial appraisal center…Nakaupo si Nollace sa back seat at nakatingin sa gate ng center. Nang dumating siya, lumapit agad si Edison sa kotse at kumatok sa bintana.Dahan-dahan niyang hinaga ang kurtina ng sasakyan, lumapit si Edison at nag-report, “Lumabas na ang result ng appraisal. Wala siyang mental disorder, pero may diagnosis siya na may severe depression siya.”Naningkit ang mata ni Nollace. “May mga bagay bang hindi normal at nakakapagtaka?” “Wala, wala pa sa mga tao sa judicial appraisal center ang nakakakilala sa kaniya pero

Tumingin kay Diana ang taong nasa loob. Elegante ang suot ni Diana kaya hindi ito nababagay sa simpleng itsura ng kulungan. Nakasuot si Sandy ng uniform sa pang kulungan. Hindi gaanong mayabang at mapagmataas ang itsura niya kumpara noong malaya pa siya. Mukha lang siyang malungkot na babae.“Mahal kong kapatid, masaya akong naalala mo ako.” Ngumiti si Diana na para bang nandoon siya para magsaya.Tiningnan siya ni Sandy mula sa sulok ng mata nito. “Congratulations. Sa wakas ikaw na ang queen ngayon dahil patay na si Dad.” Sarcastic ang pagsasabi niya.Hindi pinansin ni Diana ang pagiging sarcasm ni Sandy. “Salamat.”Inutusan ng warden ang prison guard na magdala ng upuan para makaupo si Diana. Nang umupo si Diana, ngumiti siya at sinabi sa warden, “Kakausapin ko siya ng personal.”Nagdalawang-isip ang warden. “Pero—”“‘Di ba nakakulong naman siya? Pwede mo kaming panoorin mula sa tabi.”Tumango ang warden at sinabihan ang mga guard na maghintay sa gilid. Nang umalis na sila, su

Tinakpan ni Nollace ang bibig ni Daisie. “Tama na ‘yan.”Pag nagpatuloy pa siya, siguro magkakaroon na talaga sila ng zoo.Suminghal si Nollace. “Magkakaroon na tayo ng baby at paano na ako? Kalilimutan mo na ba ako?”Binalot ni Daisie ang kamay niya sa leeg ni Nollace at ngumiti. “Paano kita makakalimutan?”Tinapik ni Nollace ang ilong ni Daisie at kinarga siya. “Sinong nakakaalam ano ang nasa isip ng isang little rascal?”Tumawa si Daisie. “Nasa sinapupunan ko ang mga little rascals. Kanina pa nila ako sinisipa.”“Papaluin ko ang pwet nila pag lumabas na sila.”“Kung babae sila, hindi mo na ako lalambingin?”Kinarga siya ni Nollace papuntang kwarto at hiniga si Daisie sa kama. “Kung pareho silang lalaki, spoiled ka naming lahat, pero tatlo kayong spoiled sa akin kung babae silang dalawa. Masayang ngumiti si Daisie.Samantala, sa film college…Inabot ni Freyja ang kumpleto na script kay Leia at Norman. Pareho silang nagbasa, at binigyan ni Norman ng thumbs up.“Kakaiba it

Masayang tumawa si Rory. “Talented ka pala pagdating sa scriptwriting. Nakikita ko na bakit pinapunta ka ni Merlin sa akin.”“Uncle Rory.”Lumabas ng kwarto si Norman at nakasalubong sila Freyja, Leia, at uncle niya.” Hinawakan ni Rory ang tainga ni Norman kaya naningkit ang mata niya sa sakit. “Ouch, ang sakit uncle Rory.”“Tingnan mo sarili mo. Kaya niyang makagawa ng mas magandang ideya kaysa sa binigay mo.” Nang bitawan ni Rory si Norman, hinawakan nito ang tainga niya at pinilit n ngumiti. “Well, konti lang naman ang natutunan ko mula sayo.”Matapos niyang magsalita, nagpatuloy siya. “Nakita ko na ang script ni Freyja at sa tingin ko ay maganda ‘yon. Bakit hindi mo tingnan?”Natawa si Freyja habang pinopromote ni Norman ang script niya kay Rory. “Sa tingin ko ay hindi ngayon ang tamang pagkakataon. ‘Di ba family banquet niyo ngayon?”“Well…”Humithit si Rory sa kaniyang sigarilyo at tumalikod. Bago siya bumalik sa bahay, sabi niya, “Pwede mo ipakita sa akin pagtapos. Ti