บททั้งหมดของ Impregnating The Mafia Heir : บทที่ 41 - บทที่ 50

ZANEVY FREALIZA“IBIBIGAY ko na lang kay Becca ang iba pang hinihingi mo.”“Wag!” Mabilis kung pigil kay Ivan. “Huh?” Nagtataka niyang tanong. “Kung hindi mo madadala sa akin, ipahatid mo na lang pwede namang ako na lang ang kumuha sa'yo para hindi ka na maabala pa.“Nag-away ba kayo ni Becca? Nakita ko siya kanina nagta-trabaho sa manggahan.”“Pabayaan mo siya kung saan niya gustong magtrabaho! Ayoko sa lahat na sinasaksak ako nang patalikod!”Nanlaki ang mata ni Ivan at umupo sa visitor chair at pinakatitigan ako. “So alam mo na?”Napakurap-kurap naman ako at inosenteng umiling dahil hindi ko alam kung ano ang tinutukoy niya. “Nah, nevermind. I have to go.”Kumunot ang noo sa biglaang pagbago ng isip niya. Pinagmasdan ko siya hangang sa makalabas ng library. Naiiling na kinuha ko ang folder na dala niya at inikot ko ang swivel chair paharap sa bintana at binasa ang laman ng folder.Hindi ko talaga pinapansin si Becca mula nang araw na 'yon. Ilang beses niya din akong sinubukan siya

“FRANCISCO, the only son of my good friend, my very first godson. He's stubborn when he's young man to the point that he abandon his wealth, legacy... And simply work at my ranch as an ordinary man. Nakilala niya si Avery, nakita ko sa kanila na totoo ang pagmamahalan nila. Nagpakasal at naging maayos ang pagsasama hanggang sa mawala ang mga magulang ni Francisco at natapuan na si Avery ng kaniyang mga magulang.”Maximo start telling the story and everyone of them listening to him. Nasa loob sila ng sala ng mansion ni Queen Avery. Si Thyme tahimik na nakamasid kay Zane na tahimik na nakikinig sa tabihan niya samantalang si Queen Avery hindi maalis ang mata kay Zane.“Nawalan nang magulang si Francisco kahit na matagal niya na itong tinalikuran pero walang sinumang anak na gugustuhin na mawalan ng magulang. Inalam niya ang katutuhanan at natuklasan niyang ang pumatay sa kaniyang mga magulang ay ang magulang ng babaeng minamahal niya.”Matagal na ang nakalipas ngunit malinaw pa rin sa a

“WHAT DID YOU DO TO HER?!”Mabilis na nilapitan ni Thyme si Travis ng makapasok ito sa kabahayan ng mansion. Binigyan niya ito ng isang malakas na suntok sa mukha at pumutok ang labi ni Travis. Hinawakan niya ng mahigpit ang kwelyuhan ni Travis at isinandal sa pader.“What is wrong with you, man? Huh! Where did you take her?!” Punong-puno ng galit ang mga mata ni Thyme. Alas 7 na nang gabi pero hindi pa rin bumabalik si Zane. Si Travis ang kasama nito ng umalis ng mansion at hindi niya alam kung saan nito dinala. Natigilan si Travis. Blanko ang expression ng mukha nito at inisip niyang lumayo na ito.“We walk for awhile.” Tumingin si Travis sa pambisig niyang relo. “Limang oras na ang nakalipas nang maghiwalay kami sa park.”Tinanggal ni Travis ang kamay ni Thyme sa kaniyang kwelyuhan pero agad itong ibinalik ni Thyme at mas pinahdiinan pa.“Anong ginawa mo para hindi na siya bumalik dito?”“I tell her the truth.”Naningkit ang mata ni Thyme. Umigting ang panga niya at mahigpit na kum

ZANEVY FREALIZA DALAWANG LINGGO na ang nakalipas na makita ko ang pinakamasamang bangungot ng buhay ko. Ang mga pangyayari na hindi ko inaasan. Mga bagay na imposible pero posible. Mga pangyayari na makakapagpapabago ng buhay ng tao at maari rin maging katapusan ng buhay ng tao. Dalawang linggo na rin kaming magkasama ni Baby Fria. Para pa rin akong nanaginip na kasama ko ang anak ko. Sinusulit ko ang mga oras, araw, gabi, at buwan na hindi kami magkasama ng anak ko. Lumaki na nga siya at malaki rin ang pinagbago niya. Madami siyang kakayaan na hindi ko maintindihan na tanging si Tahn at Thyne lang ang nakakaintindi, hindi ko nga maiwasang hindi magtampo sa dalawa dahil sa mas hinahanap pa sila ni Baby Fria kaysa sa akin. Kahit ganu'n sobra pa rin akong nagpasalamat dahil sa kanila buhay pa rin ang anak ko at tatanawin kung isang malaking utang na loob.“Zane, tulog na si sweet bunny!” Bungad sa akin ni Tahn nang makalabas sa silid ni Baby Fria.Hindi ko ito mapatahan kahit ginawa

ZANEVY FREALIZANAIINIS na iniwan ko ang ginagawa ko nang mapansin ko si Thyme na papalapit sa akin at panay ang salita. Pumunta ako sa kusina at wala pang sampong minuto nasa tabihan ko at pinagpapatuloy ang mga kwento niya ganu'n rin ng pumunta ako sa sala.“Tumigil ka na!” Singhal ko sa kaniya.Humarap ako sa kaniya na bakas sa mukha na hindi pagkagusto sa mga salitang lumalabas sa bibig niya. Kahit isang linggo niya pa akong paliwanagan niyan wala akong pakialam dahil hindi 'yan ang gusto kung marinig mula sa kaniya.“I won't stop until I explain everything.” “Sige! Ipaliwanag mo, ginagamit mo pa rin ba ako hangang ngayon? Ano na naman ba ang makukuha mo sa pagkakataong 'to?” Walang alinlangan tanong ko sa kaniya. Hindi ko inalis sa kaniya ang mata ko kaya kitang-kita ko kung paano siya natigilan at napalunok bago sinalubong ang tingin ko. Sa dami-dami ng mga sinabi niya ni minsan hindi ko narinig sa kaniya ang tungkol sa bagay na 'to. Ikinu-kwento niya sa akin ang mga bagay na