บททั้งหมดของ One Night Stand With An Heiress : บทที่ 1 - บทที่ 10

Prologue"I am a brat, and this is my life."The night was young, and the city was alive with the sound of music and laughter. For a 21-year-old brat like me, this was my life. I loved to party, and I spent most of my nights clubbing and drinking with my friends.Pero ngayong gabi, alam kong may mali sa inumin ko. Nakaramdam ako ng kakaiba, at ang bilis ng tibok ng puso ko. "I knew it!" I thought to myself. "They added something to my cocktail."Quickly thinking on my feet, I made an excuse to use the ladies' room. Ayokong bumalik sa table ko at harapin kung sino man ang nakialam sa inumin ko, kaya sumama na lang ako sa crowd.I stumbled out of the club, and I let out a curse. "Pisting yawa!" Naglakad ako sa mataong kalye ng Tomas Morato, at nagsimula nang pumintig ang ulo ko, at bumilis ang tibok ng puso ko. Halos hindi ko makita kung saan ako pupunta, at nakaramdam ako ng kahinaan at takot. "Shit!" I muttered to myself. Napahawak ako sa ulo ko. "Lord, please...Just get me away from

I stayed at home for a few months habang nagpapalamig sa mata ng mga tao. Hindi ako kinakausap ni April kahit na ilang beses akong humingi ako ng tawad sa kanya. Naiintindihan ko naman ang nararamdaman niya. She needed time to heal. Ganoon di kasi ako noong sumakabilang-buhay ang aking ina.Walang awa siyang pinatay ng stepfather nina Anton at Kate. Umawat siya habang inuundayan ng saksak ang ina ng dalawa. Walang tumulong sa kanila, habang paos sa kakahingi ng saklolo, at hilam ang mukha ko sa luha. Umawat naman si Anton ngunit dahil binatilyo pa siya noon ay hindi pa siya malakas at mas malaking lalake ang kaniyang amain. Sa pag-awat niya ay nadaplisan ng itak ang kaniyang kaliwang braso resulta ng malaking peklat niya ngayon sa parteng iyon. Noong araw na iyon ay kapwa dead on the spot ang aming mga ina.Kaya hindi nila ako masisisi na tuwing makikita ko sila ay nag-iinit ang aking ulo.Araw ng Biyernes nang maisipan kong lumabas. Dahil mainit ay nagsuot lamang ako ng yellow sunny

Chapter 4Nagawa ang gusto niyang mangyari. Kahit labag sa kalooban ko, gumising ako ng napakaaga para sumabay sa kanya. He warned me that he would leave me kung babagal-bagal ako. Ayaw ko namang maglakad, kaya ngayon ay naliligo na ako.He gave me a uniform, a blue cabana shirt, and black stretch jeans. Ipinusod ang natuyo ko nang buhok at nilagyan iyon ng hairnet. I didn't apply any perfume. Napangiwi ako nang makita ko ang sarili sa salamin. I never thought that I would end up like this. Halos masuka pa ako noong isuot ko na ang black sneakers na provided din ng pobreng 'yon!Anton gave me a smug smile when I went down, and I instantly glared at him. I sit up straight in the chair as we both eat. Wala kaming imikan, but all of a sudden, I caught him stealing his glance from me. He chuckled, which made my heart race for a reason I don't know.Oh, right! Maybe my heart is racing because I don't like the feeling of being with him. Tama! Iyon ang dahilan, wala nang iba.By the time we

Wala na si Anton sa bahay noong magising ako kaya mas lalo akong nainis sa kanya. Bagaman galit ako, alam kong kailangan kong pa ring pumasok sa trabaho. Naka-schedule na ang aking mga araw-araw na gawain, at ayokong magpatalo sa pambubully niya sa akin.Sumasama pa rin ang loob ko dahil maruming babae pala ang tingin niya sa akin.Noong makababa na ako sa kusina, napansin ko ang isang maliit na sobre sa mesa. Nalito ako kaya binuksan ko ito. Sa loob ay isang papel na pera. Wait! Is he kidding me? Bente lang?! Halos mag-usok ang ilong ko sa inis! Nag-iwan pa siya!Napahalakhak ako. Natatawa ako dahil sa perang hawak ko. Who could imagine that a heiress like me only owns a 20-peso bill right now? Ibinulsa ko iyon at nagmadaling lumabas at pumara ng jeepney. I had no choice but to ride it.Ayaw kong isipin si Anton dahil sinisira na niya ang araw ko, hindi pa man ito nag-uumpisa. Tuwang-tuwa siguro iyon ngayon dahil naiinsulto niya ako. But I won't let him know that I'm affected.Nang p

"Kaya mo bang bumangon?" alalang tanong niya habang itinataas ang comforter hanggang sa aking dibdib."I can't," ngumuso ako. Sobrang sakit ng gitnang parte ng hita ko at parang binugbog ang katawan ko.Binuhat niya ako kanina para mag-warm bath pero itinuloy namin ulit ang mainit na yugto roon kaya natuluyan na ako. But somehow I felt rejuvenated and wonderful for some reason I don't know."I'm sorry." Pinakatitigan niya ako at hinalikan sa sentido. "Kung hindi ka makakapasok, ayos lang naman. Irereport ko na lang sa 'yo ang mga mapag- uusapan namin tungkol sa event bukas."Tumango ako at pumikit dahil parang lalagnatin ako sa ginawa namin ngunit nasarapan naman ako kaya ayos lang. Bago siya umalis ay pinakain muna niya ako at pinainom ng gamot. Ipinanhik din niya sa kuwarto ang microwave para hindi na raw ako bababa para magpainit ng aking lunch. Naglagay rin siya ng bottled water at extrang pain reliever sa side table. Binuksan niya ng bahagya ang glass sliding door para pumasok r