Tous les chapitres de : Chapitre 171 - Chapitre 180

SAMARA POVHindi ko napansin na ilang minuto na pala akong nakatitig lang kay Marco. Kay gara ng suot niya, halatang branded. Hindi tulad rati na nakokontento na siya sa kupas na polo shirt. Maayos din ang postura niya. Disenteng-disente. Siguro natapos niya ang pag-aaral niya na hindi tulad ko. Mukhang maayos na rin ang buhay niya ngayon.“Pakidagdagan ang order ko ng dalawang cake,” kausap niya sa akin.Doon naputol ang iniisip ko. Alisto kong dinampot ang papel at ballpen. “Uhm, ano po ang gusto niyong flavor, sir?”Natigilan siya, mukhang napaisip, saka siya ngumiti sa ‘kin. “Ikaw, mukhang masarap…” simpatiko niyang sabi.Napaawang ang mga labi ko. Napakurap nang dalawang beses. “Ha? Ako? Masarap?” Loko ‘to, ah.Tumikhim siya nang mapagtanto na mali ang nasabi niya. “I mean, mukhang masarap kang mamili ng cake. Hindi ko naman mababasa ang menu,” kaswal niyang pagdadahilan.Lumabi ako at napatango. Oo nga pala, bulag siya.“Ah, red bean cake na lang, sir, tsaka… chestnut cake. Mag

SAMARA POV “What? Nagkita ulit kayo ni Marco? Girl!” hindi makapaniwalang pagpapaulit ni Candice. Bakas sa tono ng pananalita nito ang pananabik. Tinutulungan niya akong magdilig ng halaman sa hardin. Humugot ako ng malalim na paghinga saka ako problemadong bumaling sa kanya. Mas lamang ang pag-aalala ko kaysa kilig sa pagbabalik ni Marco. “Oo nga, for the 100th time. Nagkita ulit kami. Ang gara ng postura niya. Parang kung sinong executive na sanay na mag-utos sa maraming tauhan. Ang layo sa gusgusin kong itsura. Kaya ayon, naalog ang utak ko. Lumiban ako sa Maple Café. Pangalawang araw na ngayon. Buti na lang at pumayag si Manager Li na magsinungaling na nag-resign na ako para hindi na bumalik si Marco. Hangga’t maaari ay iiwasan ko siya,” mariin kong pagdedeklara na tinugunan ng pagkunot ng noo ni Candice. Mayamaya ay natawa siya. “Ha? Anong iiwasan mo siya? Ara, si Marco lang ‘yon. Hindi naman siya serial killer,” umiiling niyang komento. Itinuon niya ang atensyon sa namumukadka

SAMARA POV“Nice to meet you, Samara. I’m Marius,” pakikipagkamay nito sa akin. Kasing lamig ng yelo ang boses niya.Napakurap ako. Marius? Akala ko ba ay ayaw niya sa pangalang ‘yan? Seryoso niya akong tinitigan. Tulad rati, hindi ko mabasa ang nasa isipan niya. Hindi niya binaba ang kamay niya hangga’t hindi ko ito hinahawakan. Bahagya kaming tumahimik. Wari'y naghihintayan. “Brat, take his hand,” pasimpleng saway sa akin ni Tita Olivia. Ang pinakaayaw niya sa lahat ay napapahiya kay Mr. Sanchez.Inayos ko ang sarili ko. Nag-aalinlangan man sa simula, pero wala na rin akong nagawa. Nakipagkamay ako kay Marco at tila may kuryenteng dumaloy sa sistema ko. Aaminin ko na may epekto pa rin siya sa akin kaya ako ang unang bumitaw. Nag-iwas din ako ng tingin sa kanya.“Oh, may pag-uusapan muna kami ni Mrs. Licaforte. Ms. Samara, ipasyal mo muna ang inaanak ko para hindi siya mabagot dito. Tatawag na lang ako kapag tapos na ang meeting namin. Aasahan kita,” paalam ni Mr. Sanchez. Nagul

SAMARA POV "Manong! ‘Wag n'yo munang isara ang pintó!" sigaw ko sa gwardya ng Licaforte Corp. Halos madapa ako sa pagmamadali. Ang dami kasing gamit na pinadala ni Monica. Balak atang mag-photoshoot dito sa kompanya. Swerte lang talaga na isinabay ako sa sasakyan ni Manong Vonn. Inutusan kasi siyang mag-grocery ni Tita Olivia. Napabilis ang pagdating ko rito. Gayunpaman, dahil sa traffic, late pa rin ako ng kinse minutos. Imposible naman kasi ang quota ni Monica na alas-otso. "Tulungan na kita, Ma'am. Mukhang pinahirapan na naman kayo ni Ma'am Monica," pagboboluntaryo ni Manong noong nakapasok na ako. Napahugot ako ng malalim na paghinga. "Sinabi n'yo pa. Pwede n'yo po ba akong tulungan na ayusin itong lahat? Nahihirapan akong bitbiti—" "Oh, sus ko po!" Sabay kaming napasalo ni Manong Guard sa mga dala-dala ko nang mahulog ang mga ito. Mabuti na lang at malinis ang sahig. Baka umusok 'yong ilong ni Monica kapag narumihan itong mga gamit niya. Aligaga pa rin kami sa pag

MARIUS POV "Did I hear it right, Mr. Sanchez? Binebenta ni Mrs. Licaforte ang kompanyang ito sa atin?" pangungumpirma ko sa sinabi niya. Nasa lobby kami ngayon at nag-aagahan sa isang café. Katatapos lang ng maaga niyang meeting kay Mrs. Licaforte. Ang abiso ng ginang ay may importante raw itong sasabihin. Hindi ko inaasahan na pagbebenta pala nitong Licaforte Corp ang pakay niya. "Maging ako man ay nagulat, Sir Marius. Halatang problemado si Mrs. Licaforte habang nasa meeting kami kanina. Mahina ang sales ng luxury brands nila nitong nagdaan. Aniya, dahil sa krisis pinans’yal ng Pilipinas ay mas pinipili ng mga tao na bumili ng basic needs kaysa luho. At this point, giving up is their best option," dagdag na ulat nito. Sumimsim ako ng kape at mariing sinuri ang report sa iPad ko na pinasa ng isa kong tauhan tungkol sa Licaforte Corp. Nitong nagdaang taon, nalulong sa sugal ang kasalukuyang CEO nito na si Mrs. Licaforte. Malaking porsyento ng kinita ng kompanya ay napunta sa bisy