แค่เพียงสายตาก็ทำบอดี้การ์ดตัวสั่นไปทั้งตัว"ชั้นสองห้อง 208"หลังจากได้รับข้อมูลที่ เหอเหยียนสือก็ยกไปเหยียบเพจเจอร์ด้วยเท้าข้างเดียว แล้วหันหลังกลับไปชั้นบนเมื่อมองไปที่เพจเจอร์ที่ถูกแตกไปเป็นชิ้นๆ ทำให้ทุกคนล้วนก็มองหน้ากันไม่มีใครกล้าขยับจนกระทั่งเหอเหยียนสือเข้าไปในลิฟต์ เขาไม่กล้าหยิบเพจเจอร์ออกมาที่โทรหาผู้อื่นเพื่อขอความช่วยเหลือไม่นานลิฟต์ก็ขึ้นมาถึงชั้นสองเหอเหยียนสือเดินออกจากลิฟต์ สายตามองห้องห้องฉุกเฉิน208ไปที่ไฟสีแดงหน้าห้องฉุกเฉินสว่างอยู่ตาแดงที่ลุกราวกับใบมีดที่กรีดบาดแผลแทงตรงเข้าไปในหัวใจของเหอเหยียนสือเขากำหมัดแน่นจนสั่นเมื่อเดินถึงหน้าประตู เขาก็ยกมือขึ้นเคาะประตูประตูไม้เนื้อแข็งก็ถูกเปิดออกทุกคนที่อยู่ในห้องผ่าตัดต่างก็ตกใจแล้วมองไปที่ประตูกวาดตาก็มีคนยืนไปที่ประตูด้วยตาแดงก่ำเหมือนว่าเหอเหยียนสือนั้นควบคุมตัวเองไม่ได้คนอื่นๆไม่รู้จักเขา แต่พวกเขายังคงหวาดกลัวจนเงียบที่น่ากลัวของเขามีแค่เย่ชางแหยน หลังจากประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า"หยานซี คุณเป็นอะไรไป" ในความทรงจำของฉันไม่ว่าจะตอนไหน เหอเหยียนสือก็เป็นคนสงบใจเย็นคนนึงวันนี้เก
Read more