บททั้งหมดของ His Sweetest Addiction (Tagalog): บทที่ 11 - บทที่ 20

Naikuyom ko ang kamao ko dahil sa kaba na baka hindi siya dumating. Gumapang ang pagkabalisa sa buong katawan ko habang matiyagang naghihintay sa kanya. Tatlong oras na ang nakalipas mula nang hindi siya sumipot sa oras na napagkasunduan namin, naghihintay ako sa labas ng aming mansyon para sa pagdating ng kanyang sasakyan.Nakaramdam ng pananakit ang leeg ko dahil isang oras na itong nakataas at naghihintay para tingnan kung sino ang papasok sa malaking gate. Para akong aso na naghihintay sa pag-uwi ng may-ari niya. Nagpalinga-linga ang mga mata ko sa paligid dahil hindi ako mapakali sa kakaisip na baka may nangyari sa kanya, kaya wala pa rin siya."Nasaan ka?" Bulong ko habang maiiyak na ako. Nagsimulang tumulo ang mga luha sa gilid ng aking mga mata. Tumingala ako para pigilan ang mga namumuong luha dahil ayokong maging emosyonal ngayong gabi, pinaghandaan ko ang gabing ito, at ayokong umiyak dahil lang sa hindi siya dumating nang maaga gaya ng inaasahan ko. "Maghihintay ako; baka

Samantha's POV,Nakaupo sa harap ng isang yate at naglalayag sa dagat, isa sa pinakamagandang yate na pagmamay-ari ng aking ama. Habang dahan-dahang inaanod ang bangka ay nagsisimula na ring lumubog ang araw sa napakagandang hitsura nito. Tumayo ako na nakasandal sa taffrail, tinitingnan ang tahimik na dagat sa ibaba gamit ang malungkot kong mga mata.Ang banayad na malakas na hangin ay nagbabanta sa paligid ng dagat 'na nagiging sanhi ng aking buhok na tinatangay ng hangin. Kumikirot ang puso ko nang mapagtanto kong nagsasayang lang ako ng oras sa paghabol sa lalaking minsang inakala na mahal na mahal ako.Bumuntong hininga ako, pumikit para kumalma at tanggapin ang mga bagay na hindi ko kayang baguhin.Nandidilim ang mga mata ko habang inaalala ang mga alaala namin na ngayon ay hindi na maibabalik. Ang pagkabalisa ko dito ay buo sa lugar na ito habang mahigpit akong nakahawak sa rehas.Naalala ko noong masaya kami at hindi iniisip ang mundo. Nasa isip lang naming dalawa ang aming ma

Samantha's POV High school ako noong una ko siyang nakilala. Magaling siya sa lahat, kaagaw ko siya pagdating sa academics. Ang gwapo niya, hindi naman sikretong maraming babae sa campus namin ang nagkakagusto sa kanya or should I say nakakalaglag panty ang ngiti niya sa mga babaeng sobrang wild sa kanya. Pero isang bagay ang hindi ko nagustuhan sa kanya ay ang napaka-intimidate niyang tingin pero nang makilala ko siya ng lubusan ay kabaliktaran ng iniisip ko at iniisip ng iba tungkol sa kanya. Isa siyang mabait na gentleman. Pagdating sa sports, lagi siyang nananalo laban kay Matty Nung kasama ko si Matty, lagi siyang nagrereklamo na lagi siyang talo sa bagong transferee, tinatawanan ko lang siya ng mga sandaling iyon ng buhay namin. Pero ngayon, gulo na sa pagitan namin. Simula nung naghiwalay kami ng landas. Ang tagal kong nakabawi mula sa pagkalugmok. Muntik ko nang masira ang buhay ko dahil sa katangahang pagmamahal na iyon na hindi nasuklian ang pagmamahal na ibinigay ko. Par

Samantha's POV,Hindi ko alam kung paniniwalaan ko ba si Liam sa mga sinasabi niya. Ang gusto ko lang ngayon ay umuwi. Baka nag-aalala na sila sa akin ngayon dahil nawala ako.Wala akong nagawa para makatakas at lumayo sa lugar na ito. Ang masama pa, pinakulong niya ako sa malaking tirahan niya. Maging ang mga bintana ay nakasara, kaya hindi ako makaalis. Ako ay walang magawa.Kaya dumiretso na lang ako sa banyo at naligo. Hinayaan kong dumaloy ang tubig sa buong katawan ko. Nakakarelax ang tubig sa akin. So it takes a long minute bago ako lumabas at magbihis.Namalayan ko na lang na wala na pala akong damit na maipapalit, kaya tumayo ako at dumiretso sa wardrobe baka may damit siya na pwede kong isuot.Binuksan ko ang wardrobe at nagulat ako dahil ang daming damit na pambabae na parang kabibili niya lang. Ito ay puro maganda at napaka-eleganteng mga damit. Kaya pumili ako ng puting damit na isusuot ko. Tinitigan ko ang sarili ko sa salamin at nabighani ako sa tunay kong kagandahan. P

Samantha's POV, Mabigat ang pakiramdam ko at sumakit ang ulo ko pagkagising ko. Bumuntong-hininga ako at minasahe ang aking ulo, ito ay resulta ng paghihirap na aking nararanasan. Nagulat na lang ako at napatalon sa kama nang iminulat ko ng aking mga mata at nakita ko si Liam na mahimbing na natutulog sa tabi ko "Anong ginagawa mo dito?" sigaw ko Nagulat siya sa lakas ng boses ko at agad na tumayo, kinuskos niya ang kanyang mga mata at nataranta. Naghintay ako ng sagot niya pero hindi pa rin siya umiimik. Bumangon siya sa kama at ngayon ay nakahawak sa kanyang ulo. "Ano?" dilat kong tanong. "Hindi mo ba naaalala ang ginawa mo at ang ginawa natin kagabi?" "Anong pinagsasabi mo? May nangyari ba sa atin?" Tanong ko. "Siguro? Hindi ko alam pero ikaw ang nagpipilit na dito ako matulog sa tabi mo." Sabi niya. "Ahh sh*t," sabi ko at naglakad na palabas. "Sam, san ka pupunta, nandito pa tayo sa bar ko." Sinabi niya. "Ahhhhh..." napasigaw ako dahil sa inis. "I need to go home," dagda