บททั้งหมดของ The Girlboss Begs for Remarriage: บทที่ 121 - บทที่ 130

Paulit-ulit na tumango si Gina. “Sigurado ‘yan.”Biglang naging seryoso ang ekspresyon ni Greg. “Oo nga pala, kakasimula ko lang ng isang cosmetics company. Kaibigan ko ang isang technical consultant na nag-aral sa Minerva, at nagmula doon ang lahat ng equipment. Kapag lumabas na sa mercado ang mga produkto, siguradong sisikat ito sa Riverton, pero masyadong malaki ang shares na hawak ng kaibigan ko, at nag-aalala ako na baka hindi ko makontrol ang kumpanya sa hinaharap. Sana matulungan mo ako.”Hindi inaasahan ni Gina na hihingi ng tulong sa kanya si Greg, at sinabi niya ng walang pag-aalinlangan, “Oh, ano bang sinasabi mo? Magsabi ka lang sa’kin kung kailangan mo ng tulong, at gagawin ko ang lahat ng makakaya ko.”Bumuntong hininga si Greg. “Gusto ko sanang humiram ng pera para matapatan ko ang shares ng kaibigan ko—pwede ka ring maging isang shareholder. Tayo ang mamumuno sa kumpanya kapag nangyari ‘yun.”Nagulat si Gina, hindi niya inasahan na bibigyan siya ni Greg ng shares—pa

Nagpaliwanag si Greg, “Tama ‘yun. Itong si Peter ang personal consultant ni Ms. Turnbull—magsisimula siya ng trabaho bukas.”Hinampas ni Dan ang kanyang sarili sa noo, halos mawalan siya ng malay sa sandaling iyon! Ang laking pagkakamali nito. Dapat tinanong niya ang pangalan ng lalaki! Sa sandaling iyon, nakangisi si Peter at nagtaas siya ng baso sa harap ni Dan. “Mr. Zimmer, magiging isang pamilya na tayo. Huwag kang mag-alala, ipinapangako ko na magiging mabuti ako kay Janet. Mamahalin ko siya habangbuhay—”“Tumahimik ka.”Bago siya makatapos, dinampot ni Janet ang kanyang baso at isinaboy ang kanyang wine sa mukha ni Peter. Natulala si Peter, naging kulay pula ang puting damit niya dahil dito! “Anong…”Magagalit sana siya ngunit pinigilan niya ang kanyang sarili dahil nakaupo si Dan sa tabi ni Janet. Sa kabilang banda, napatayo si Gina, nang makita niyang minamaltrato ang kanyang anak! “P-Paano mo nagawa ‘to, Janet?” Nagalit siya bago siya bumaling kay Dan. “Hindi m

Malamang na hindi binanggit ni Greg kay Dan kung sino ang magiging groom-to-be, kaya galit na galit si Dan kahapon.Maging si Frank ay napahanga sa kung paano naloko ni Greg ang lahat. Gayunpaman, maaari man niyang malinlang ang karamihan ng tao, nakakalungkot para kay Greg na kilala ni Dan si Henry Lane at talagang alam niya kung anong klaseng tao si Peter.“Kapag nalaman ni Vicky na ikaw ang ipapakilala ni Greg, siguradong papatayin ka niya,” sabi ni Frank.“Tumahimik ka!” Nagalit si Peter, dinuro niya si Frank sa ilong. “Sumang-ayon si Vicky na bigyan ako ng trabaho! Inggit ka lang!”“‘Yun ay dahil sa ikaw dapat ang grandson-in-law ni Dan Zimmer,” ang sagot ni Frank, at umiling siya sa inis. “Totoo ba ‘yun?”“Anak ng… Ano ngayon kung hindi? Kaya ko ang trabahong ‘to!” Sumigaw sa galit si Peter.Hindi na nag-abala si Frank na kumbinsihin si Peter na huwag tumuloy dahil napakatigas ng kanyang ulo.Pagkatapos ay tumalikod siya at naglakad papasok ng gusali.Hindi nagpatalo si P

Kahit na nagsisisigaw at nagpupumiglas si Peter, umirap lamang ang dalawang security guard. “Lane Holdings? Ngayon ko lang narinig ‘yun. Ngayon umalis ka na dito—hindi ka namin palalampasin kapag patuloy kang gumawa ng gulo dito.”Nang ilabas ng mga security guard ang kanilang mga batuta at itinutok ito kay Peter, wala siyang nagawa kundi suminghal. “M-Maghintay lang kayo!”Pagkatapos nun, umalis siya habang pinupunasan niya ang dugo sa kanyang ilong.Kahapon lang, naiisip na niya na aangat siya sa pinakatuktok ng kanyang buhay, ikakasal siya sa mayaman at magkakaroon ng seryosong trabaho, at parehong naglaho ang mga ito sa loob lang ng isang araw.Hiding-hindi niya ito matatanggap!-Bumalik si Frank sa opisina ni Vicky, kung saan nakaupo si Vicky sa likod ng kanyang mesa, habang paulit-ulit na hinihimas ang kanyang sentido.Nang makita niya iyon, nagtanong si Frank, “Hindi mo naman kailangang magalit ng ganun, hindi ba?”Humigpit ang mga kamao ni Vicky. “Paanong hindi ako mag

Subalit, walang maisip si Yara na kahit sinong tao sa Riverton na may kapangyarihan upang magpadala ng daan-daang mga hitman. “Syempre kilala kita.” Suminghal sa galit ang lalaking naka maskara. “Mayroon bang hindi nakakakilala sa anak ng gobernador? Sayang lang mas pinili mong pagsilbihan si Vicky bilang tuta niya.”Pagkatapos, nagbago ang tono ng kanyang boses habang nagsasalita, “Bakit ka nagpapaalipin sa kanya? Sumama ka sa’min—kapag patay na si Vicky, ikaw ang mamamahala sa Grande Corp. Magiging makapangyarihan ka, at magkakaroon ka ng halaga sa pamilya mo.”Kinumbinsi din siya ni Les, “Ms. Quill, pinapahalagahan ni Mr. Goldman ang mga kakayahan mo. Sumama ka sa’min o mamamatay ka.”“Bleh!” Dumura si Yara, puno ng galit ang tingin niya kay Les. “Akala mo ba traydor ang lahat ng tao gaya mo? Bastardo ka lang ni Glen Turnbull. Tinanggap ka ni Ms. Turnbull at hinayaan ka pa niyang magtrabaho sa Grande Corp, pero sinuklian mo ng kasamaan ang kabutihan niya! Sa nakikita ko, ikaw a