บททั้งหมดของ ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา: บทที่ 421 - บทที่ 430

ลุงหวู่ลูบเครา และพูดติดตลกว่า "ของอร่อยๆ จะกินเบื่อได้ยังไง เจ้าไม่รู้ความสนุกของมันเลย" ซูหวั่นและซูลิ่วหลางย้ายข้าวของของพวกเขาเข้าไปในรถโดยไม่ตอบ แค้ยิ้มให้เฉยๆ ในขณะนี้ หลายคนกำลังวิ่งเข้ามาจากด้านหลังและรุมเข้าหาซูหวั่นและซูลิ่วหลาง ซูหวั่นรู้สึกถึงความเบาบางที่เอวของนาง ราวกับว่ามีบาง

ฉางหลีโน้มตัวเข้าไปในอ้อมแขนของซิงหนิง ร่างกายของนางร้อนมากราวกับเตากาต้มน้ำ คนทั้งคนรู้สึกเวียนหัวไปหมด นางมองคนไม่ชัดเจนเลย ได้ยินเพียงเสียงพูดและเสียงหัวใจเต้นที่ทำให้นางรู้สึกผ่อนคลาย นางคว้าแขนเสื้อของซิงหนิง แล้วพูดจริงจังว่า "พี่หนิง พี่อย่าออกไปไหนอีกเลย พี่ช่วยอยู่กับข้าให้มากๆ ได้ไ

แม่เฒ่าเซี่ยง "ทำไมเล่า หญิงสาวคนนั้นไม่มีการศึกษาและไม่มีภูมิหลังที่ดี แม้ว่านางจะแต่งงานแล้วนางก็ไม่สามารถช่วยฉางอันได้ ต้าหลางเป็นคนหยาบ และเขาคู่ควรกับหลานสาวของตระกูลเป่าพอดีเลย" ทันทีที่นางพูดอย่างนั้น ซูยวี้ก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี และได้แต่ฝืนยิ้มอยู่ข้างๆ ในใจของนางตำหนิแม่เฒ่าเซี่ยงที่ไ

ความคิดของเอ้อหลางนั้นมันสำคัญ แต่ความคิดของพี่ชายนางก็ไม่สำคัญงั้นเหรอ? ดังนั้นจึงจัดการเรื่องการแต่งงานครั้งนี้ให้โดยไม่ถามความคิดเห็นแต่อย่างใด นางลำเอียงเกินไปแล้วกระมั้ง อย่างไรก็ตาม นางรู้มานานแล้วว่าบ้านใหญ่มีแรงจูงใจแอบแฝงกับบ้านรอง ดังนั้นนางจึงไม่แปลกใจกับเรื่องนี้ คุณท่านซูเอามือไ

เกวียนล่อเคลื่อนที่ช้ามาก และเสียงของครอบครัวสี่คนก็เบามาก ซูเหลียนเฉิงและซูลิ่วหลางกำลังขับรถอยู่ข้างนอก เมื่อพวกเขาได้ยินการสนทนาของพวกนางก็เปิดม่าน เขาพูดต่อว่า "ข้าก็รู้สึกว่าช่วงนี้ท่านพี่ดูแปลกๆ นิดหน่อย อาจทางฝั่งตระกูลเป่าเกิดเรื่องจริงๆ ก็ได้ ไม่อย่างนั้นทำไมนางถึงกลับมาทำไมล่ะ"