บททั้งหมดของ TWISTED MARRIAGE: When The Good Wife Finally Wants A Divorce: บทที่ 321 - บทที่ 330

"KAUNTI NA lang..." ani Amanda kay Theo habang sinusubuan niya ito ng soup na siya mismo ang nagluto. Umiling si Theo. "Hindi ko na kaya," nanghihinang sambit nito at bahagyang inilayo ang bibig sa kutsara na hawak ni Amanda."Please, Theo. Kailangan mong kumain para mas magkalakas ka pa," pagmamakaawa ni Amanda, bahagyang naiiyak pa. Hindi niya maiwasang hindi maging emosyonal dahil talaga namang humina kumain si Theo. Bumagsak lalo ang timbang niya pero hindi sumusuko si Amanda. Kahit na walang gana lagi si Theo dahil sa sunod sunod na gamutan nito, hindi siya tumitigil. "S-Sige..." sambit ni Theo at muling kinain ang soup kahit na talagang nanghihina ito.Napangiti na lang si Amanda doon. Nagkatinginan sila pareho at napangiti na lang din si Theo. Hindi na niya napigilan pang mahawa.Bahagyang namula si Amanda at ramdam niya ang tila nagrarambulang mga paru paro sa tiyan niya. Pero bago pa siya tuluyang madistract, ipinagpatuloy na lang niya ang ginagawa.Nang natapos si Theo na

PARANG WALANG nangyari sa pagitan nila. At patago na lang talagang napapangisi si Amanda dahil tila ba nahihiya si Theo dahil namumula rin ang tainga nito. Iyon ang unang beses niyang nakitang gano'n ang lalaki. Noon kasi ay hindi naman ito ganito. Parang proud ito lagi sa sarili. At ngayong may nakitang kakaiba si Amanda sa lalaki, hindi niya maiwasang hindi matuwa.Sa nga sumunod na araw, halos hindi na umalis si Amanda sa tabi ni Theo. Mas napapanatag naman ang loob ng huli at mas naging ganado lalo na sa pag inom ng mga gamot nito. Pero hindi naman lagi. Dahil may mga oras pa rin talagang nawawalan ng pag asa si Theo."Tama na. Ayaw ko na..." halos pabulong na sambit ni Theo nang maisuka niya lahat ng kinain matapos nitong uminom ng gamot.Naiiyak na lang si Amanda nang makita kung gaano manghina si Theo. "K-Kaunti na lang naman, Theo..." pagpapalakas niya ng loob nito.Umiling si Theo at napasandal na lang sa headboard ng kama at pumikit ng mariin. "Hindi na ako gagaling..." ani

PAKIRAMDAM NI AMANDA ay nag init bigla ang pisngi niya. Inaamin niya sa sariling nakaramdam siya ng hiya bigla."A-Akala ko tulog ka na. Sorry kung nadisturbo ko ang tulog mo," ani Amanda at marahang tumikhim para mapagtakpan ang pamumula ng kaniyang pisngi. Umiwas siya agad ng tingin. "M-May kukunin lang ako sa baba--""Teka lang, Amanda..." ani Theo at hinawakan ang kamay ni Amanda upang mapigilan ito sa akmang pag alis nito."Bakit?" kabadong tanong ni Amanda. Wala namang masama sa sinabi niya habang nakapikit kanina si Theo. Pero ewan ba niya at nakaramdam siya ng hiya!"Tama ba ang narinig ko? Babalik ka... sa 'kin?" paniniguradong tanong pa ni Theo at bahagyang napabangon.Bumuntong hininga si Amanda. Bahagya pa siyang nag isip kung sasagutin niya ito. Pero... wala na rin lang naman siyang takas pa. Kaya... sige."Oo, Theo. Pangako iyan sa iyo. Kaya sana... 'wag kang tuluyang susuko. Nandito lang ako para sa iyo..." sambit ni Amanda at bahagyang lumamlam ang mga matang nakatingi

MASAKIT ANG katawan ni Amanda pagkagising na pagkagising pa lamang. Para bang binugbog siya hanggang sa sumuko ang katawan niya. Paanong hindi, eh hindi siya tinigilan ni Theo kagabi. Para bang bumawi talaga ang katawan nito sa pagsaid ng lakas niya.Pagkagalaw ni Amanda at pagbaling sa bandang kanan, nagulat pa siya nang makitang nakatunghay sa kaniya si Theo na halata ang kislap sa mga mata. "Good morning..." maaligasgas ang boses na bati ni Theo kay Amanda sabay haplos sa pisngi nitong namumula."G-Good morning din," medyo nahihiyang sambit din ni Amanda at pasimpleng nagtago sa ilalim ng makapal na comforter. Bahagya pa siyang napaigik dahil talagang nanakit ang gitna ng mga hita niya."Sorry kung masyado akong marahas kagabi. Hindi na talaga ako nakatiis," ani Theo.Umiling si Amanda. "Ayos lang. Hindi naman ako nagrereklamo," sagot niya. Huli na nang marealized niya ang sinabi. Para bang ang tunog ay gustong gusto niya lahat ng ginawa ni Theo at wala siyang sasabihing hindi mag

HINDI NAGSASAWANG titigan ni Amanda ang singsing sa daliri niya. Ilang araw na ang nagdaan at fresh pa rin lahat kay Amanda. Pumayag siya sa alok ni Theo na kasal. At hindi niya maipaliwanag ang saya na nararamdaman niya ngayon. Para bang sasabog ang puso niya sa sobrang saya! Ibang iba ito sa noon. Kasi hindi naman nagpropose si Theo sa kaniya. Hindi tipikal na set up ang meron sila ilang taon na ang nagdaan at ngayong nararanasan na niya ang bagay na hinahangad niya noon ay talaga namang para siyang nakalutang sa tuwa! "Kanina pa hindi matanggal ang ngiti mo sa singsing," pukaw bigla ng pansin ni Sylvia kay Amanda. Umuwi muna siya sa bahay nila saglit para bumisita. Bumalik na kasi si Theo sa trabaho nito sa opisina kaya naman hindi na napigilan pa ni Amanda ang maburyo. At hindi niya itatanggi sa sarili na miss na niya nga ang presensya nito kahit pa kada oras ay tumatawag naman ito. Ngumiti si Amanda kay Sylvia. "Ang ganda kasi ng singsing, Ma," pag amin niya. "Oo nga. O baka