บททั้งหมดของ TWISTED MARRIAGE: When The Good Wife Finally Wants A Divorce: บทที่ 291 - บทที่ 300

HINDI AGAD NAKATULOG si Amanda. Nakatitig lang siya sa kisame na para bang iyon na ang pinaka interesanteng bagay na nakita niya sa buong bahay.Ang akala niya ay nakatulog na si Theo sa tabi niya pero nagkamali siya. Naramdaman na lang ni Amanda ang paghawak nito sa kamay niya ng mahigpit na para bang natatakot itong umalis siya.Kumunot ang noo ni Amanda at akmang aagawin na ang kamay niya mula kay Theo pero ayaw naman siyang pakawalan nito. Hindi na niya maiwasan pang bumaling dito."Ano ba, Theo?" "Anong tumatakbo sa isipan mo ngayon?" tanong ni Theo at hindi pinansin ang asik ni Amanda sa kaniya.Bumuntong hininga si Amanda at umiling na lang. "Wala naman. Matulog ka na, matutulog na rin ako..." sabi niya kay Theo.Akmang tatalikod na si Amanda sa pwesto ni Theo pero hindi siya pinayagan nito. Sa halip, mas hinila ni Theo si Amanda papalapit sa kaniyang malapad na dibdib. Ipinahinga nito doon ang mukha ni Amanda at yumakap din siya dito ng mahigpit.Magaan ang bawat haplos ni T

"ANG MAIAADVICE KO na lang sa inyo, lalo na kay Ma'am ay dapat umiwas po tayo sa stress para mas madaling magbuntis. At syempre, dapat kumain din ng mga masusustansyang gulay. At ang huli ay..." Umakto na para bang nag iisip ang doktor."Ano ang panghuli, doc?" takhang tanong ni Theo."Isang mahirap na sitwasyon ang pagbubuntis. Sana pagbigyan kayo ng Panginoon, hindi dahil obligado kayo, kundi dahil mahal niyo ang isa't isa. Iyon ang panghuli," nakangiting eksplanasyon ng doctor at kalaunan ay kinailangan na nitong umalis para maasikaso ang iba pang pasyente.Nang sila na na lang dalawa ni Theo, napayuko na lang si Amanda dahil sa pamumula ng kaniyang pisngi. Nahiya siya bigla at hindi magawang mating an si Theo sa mga mata. Bakit ba kasi kinailangan pa ng doktor na banggitin ang huling sinabi nito? Napailing na lang siya sa utak.Hindi na sila nagtagal pa masyado doon. Bumaba na sila agad at nagtungo sa naghihintay na kotse ni Theo. Nang nakapasok sila sa loob ay hindi muna pinaanda

"G-GIO..." NAUUTAL na banggit ni Loreign sa pangalan ng lalaki. Nilunok niya ang tila bikig sa lalamunan at mas pinagmasdan ang mukha ni Gio.Ito ang lalaking nariyan lagi para sa kaniya. Tinanggap siya ng buo at handa siyang pakasalan. Hindi dapat siya nag iisip ng iba. Kay Gio, dapat payapa siya. Walang mangyayaring masama."Ayos ka lang ba? Medyo namumula ang mga mata mo..." ani Gio at umigting ang panga.Bahagyang nag iwas ng tingin si Loreign. "A-Ah. Ikaw kasi, eh! Tears of joy iyan. Hindi ko lang mapigilang maiyak kasi ikakasal na rin tayo soon..." sagot niya sa lalaki.Hindi pa rin talaga makapaniwala si Loreign na naging sila ni Gio. Sobrang perfect ba naman kasi nito para sa kaniya. At ito lang ang lalaking nagustuhan niya na willing siyang alayan ng kasal... na hindi nagawa ni Gerald noon. Sobrang laki ng pagkakaiba nila. Kung si Gio ay handang ibigay sa kaniya lahat ng gusto niya, si Gerald ay hirap at maraming kailangang ikonsidera.Kaya natutuwa talaga si Loreign na nagka

BUSY SI AMANDA sa pagrereview ng mga ilang dokumento tungkol sa restaurant niya. About iyon sa sales at hindi niya maiwasang matuwa. Malaki kasi ang kita nila at kahit hindi siya magpunta doon, maayos magtrabaho ang mga empleyado niya. Hindi bumababa ang sales nila.Habang busy sa pagtingin ng dokumento si Amanda, saka naman dumating si Theo. Napansin nito ang pinagkabusyhan ni Amanda at hindi mapigilang magsalita tungkol doon. Pasimple pa nitong hinawakan sa balikat ang babae na parang nakaakbay na ito."Gusto mo ng tulong para diyan? Pwede kong iutos sa finance sa kompaniya ko. Para hindi ka na gaanong mahirapan pa," pag offer pa ni Theo ng tulong.Agad na umiling si Amanda. "Hindi naman na kailangan. Hindi nila trabaho ito. At alam ko ring busy sila," aniya. "Ayaw kong makasagabal sa iba. Gusto kong imaintain ang pagiging professional ko," dagdag pa niya.Natawa si Theo. Expected naman na niya iyon pero umasa pa rin siya kahit papaano na mabago ang isip ni Amanda. Gusto lang din n

NAPATUNGO NA lang si Amanda sa balikat ng kapatid. Pakiramdam niya ay nanghina siya sa mga nalaman. Hindi niya talaga lubos maisip na ang itinuring niyang kaibigan ay isa palang huwad at traydor."Alam niya lahat ng mga pinagdaanan ko kay Theo, Kuya. Ikwinento ko lahat sa kaniya kasi may tiwala ako sa kaniya. Pero hindi ko talaga inaakala na ang itinuring kong kaibigan ay siya rin pala ang dahilan ng pagbagsak natin noon..." pagkukwento pa ni Amanda sa kapatid. "Hindi ko na alam... hindi ko na alam kung ano ang totoo sa hindi na ipinakita niya sa 'kin...""Alam kong mabigat ito, Amanda. Pero lalabas din ang lahat. Sisiguraduhin ko iyan..." Sabi na lang ni Armando at hinaplos ang likod ni Amanda.Naiyak na ng tuluyan si Amanda. Kaarawan pa naman niya ngayon. Nagsimula sa masaya dahil sa wakas ay nakita na niyang muli ang kaniyang Kuya Armando tapos ito naman ngayon ang malalaman niya. Bakit naman binawi agad ang sayang naramdaman niya kanina?Nagstay pa ng ilang minuto si Amanda doon.