Todos los capítulos de My Stranger Groom Is A Billionaire: Capítulo 391 - Capítulo 400

Chapter 97“Gusto ko lang tanungin kung pinuntahan ka ba ni Mama at tinanong ba niya kung saang ospital naka-confine si Nero.” Mabilis at may halong kaba ang tanong ni Cheska kay Cris.Ilang gabi na siyang hindi makatulog dahil sa pagbisita ng kanyang ina—kasama pa ang lalaking armado. Hindi niya alam kung ito ba’y bunga lang ng matinding stress, bangungot lang ba, o isang panibagong gulo sa buhay nila. Ngunit isang bagay ang sigurado: kahit masama pa rin ang loob niya sa kanyang ina, hindi niya mapigilang mag-alala. Kung may utang ito sa lalaking iyon, baka mapahamak ito. At kung alam ng lalaki kung saan naka-admit si Nero, baka pati sila ay madamay.Sa lahat ng maaaring pagtanungan ng kanyang ina, si Cris lang ang naisip ni Cheska. Si Cris lang kasi ang posibleng may alam tungkol sa kanila. Kaya kahit na hindi pa sila maayos at sariwa pa ang bigat sa pagitan nila, nilakasan ni Cheska ang loob niya para humarap dito.“Bakit? Pumunta siya sa ospital? Hindi ko pa siya nakikita, at hindi

“P-Pumunta ka dito para humingi ng pera?” matigas at sarkastikong tanong ni Cheska.Tumango ang kanyang ina na animo’y bored pa, para bang wala lang ang pagdaramdam ni Cheska. “Oo, ano pa bang dahilan? Bigyan mo na ako ng pera o kaya humingi ka ng pera sa Buenavista na iyon.” Biglang seryosong ani ng kanyang ina, habang nanlalalim ang titig.Napapikit si Cheska at halos sabunutan ang sarili sa irita. “Hindi kita maintindihan. Anong humingi sa mga Buenavista?” Takang tanong ni Cheska. "Naririnig mo ba ang sarili mo?" Dugtong pa ni Cheska dahil parang subrang laking kahibangan iyon.“Ano? Magmamaang maangan ka? Sabi ko humingi ka ng pera sa mga Buenavista at ibigay sa akin para may pambayad ako sa mga utang ko!” Medyo lumakas pa ang boses ng kanyang ina na animo’y naiirita na rin.Lahat ng kontrol na meron si Cheska ay unti-unting nawawala. Hindi niya alam kung saan nito nalaman ang tungkol sa mga Buenavista, pero hindi na iyon ang mahalaga ngayon. Hindi ito ang tamang oras para sa gany

Chapter 101- Last Memories? Or?“A-Ano bang itsura iyan?” Pagkabukas pa lang ni Cheska ng pinto ay halos umawang ang labi niya sa gulat. Napatigil siya saglit, para bang hindi makapaniwala sa itsura ng lalaking nasa harapan niya.Si Azrael—ang misteryosong, seryosong Azrael—ay nakasuot ng cartoon-themed pajama set na halatang pambata ang disenyo. Bugod pa sa damit, naka-shades ito sa kabila ng gabi na sa labas.Pero imbes na magpaliwanag, mabilis na pumasok si Azrael sa hospital room at diretsong naglakad papunta sa sofa na para bang may humahabol sa kanya.“Ano yan? Disguise? Sinong pinagtataguan mo?” natatawang tanong ni Cheska, pilit pinipigilan ang tawa niya habang isinara ang pinto.“Don’t laugh,” sagot nito nang nakasimangot habang inaalis ang shades at naupo sa sofa na parang gusto na lang maglaho sa hiya dahil sa suot.He dont want to wear those, pero kailangan lalo na at nasa hospital pa sila Cheska, baka kung anong maisip ng lola niya na gawin. Maraming pera si Azrael, magag

Chapter 103“T-Teka! Saan ka pupunta?” gulat na tanong ni Cris nang makitang naglakad si Cheska palabas ng bahay.Nanginginig ang kamay ni Cheska habang hawak ang cellphone, nangingilid ang luha sa mata habang patuloy sa mabilis na hakbang. Ang puso niya ay parang sasabog sa kaba, sa takot, sa hindi maipaliwanag na sakit sa dibdib. Ngunit bago pa siya tuluyang makalabas ng bahay, hinawakan siya ni Cris sa braso.“Cheska!” mariing tawag nito.Hindi na magawa ni Cheska na pigilan ang mga luha niya. Unti-unti na iyong bumagsak habang nakatitig siya kay Cris. “K-Kailangan ko siyang hanapin, Cris…” garalgal ang boses niya, puno ng takot at panik. Habang iniisip ang mga nangyaring engkwentro na nasaksihan niya at ang malupit na katotohanan na nabaril ito, talagang nagdulot ito ng pagkawala sa sarili ni Cheska. “I-Iyong mga taong iyon… gusto nila siyang p-patayin. K-Kailangan ko siyang mahanap—”“Cheska, aalis ka ng ganyan? Tignan mo nga ang sarili mo!” sagot ni Cris, pilit pinapakalma ang b

Chapter 105“A-Ayoko pang umuwi.” Tumigil si Cheska sa paglalakad pagkasabi niya ng mga salitang iyon. Si Aiden naman ay natigilan at hindi makapaniwalang tumingin kay Cheska. Kitang-kita sa mukha nito ang gulat, ang pag-aalala, at ang kaunting inis na hindi na niya maitanggi.“Nababaliw ka na ba? Kita mo na nga ‘yung nangyari, diba? Umuwi ka na lang at babalitaan kita—”“Hindi ako makukuntento sa pagbabalita lang!” Napalakas ang boses ni Cheska, at kasabay ng sigaw ay ang muling pagbagsak ng luha mula sa kanyang mga mata. Napayuko siya, at sa pagtingin niya sa sarili niyang mga kamay, kitang-kita ang matinding panginginig nito—tila ba tinatablan ng lahat ng emosyon at takot na pinipilit niyang itago kanina pa.“K-Kanina, gustong gusto kong gumawa ng paraan para mahanap siya,” basag ang tinig niya habang patuloy sa pagluha, “kasi b-bodyguard niya ako, k-kailangan ko siyang protektahan.” Napakagat siya sa labi at mariing pumikit habang pilit pinipigil ang paghikbi.“Sinasabi ko na sa