บททั้งหมดของ My Stranger Groom Is A Billionaire: บทที่ 401 - บทที่ 410

Chapter 108Tahimik ang loob ng silid ng ospital, maliban sa mahinang tunog ng heart monitor sa tabi ng kama. Malinis ang paligid, puti ang mga dingding, at may amoy ng disinfectant na bahagyang kumakapit sa hangin.Dahan-dahang dumilat ang mga mata ni Cheska, agad na sinalubong ng malambot na ilaw sa kisame. Saglit siyang napatitig, parang hindi pa lubusang nauunawaan kung nasaan siya. May bahagyang kirot sa kanyang ulo at biglang bumalik sa isip niya ang huling alaala—si Azrael… dugo… ang pagpalo sa ulo nito.“Huwag ka munang bumangon. Mahiga ka lang at huwag ng matigas ang ulo kahit ngayon lang.”Napalingon siya sa tabi ng kama. Nandoon si Aiden, nakaupo sa isang maliit na upuan. Halata sa kanyang mukha ang pagod, may gaas pa sa braso nito at may maliit na hiwa sa gilid ng kilay. Ngunit sa kabila ng lahat, ang mga mata nito ay puno ng pag-aalala.“B-Bakit ka nandito? Si Azrael? Nasaan si Azrael?” agad na tanong ni Cheska, walang inaksayang segundo dahil gusto niya ng malaman ang tun

“To be honest, I really loved you for my son. I was really happy that he already has you. Noong nalaman ko ang tungkol sayo, nagpakuha ako ng kaunting impormasyon sayo. Gulat ako, gulat ang asawa ko nang malaman namin na anak ka ni Zara. Pinag-isip ko ng maigi nang malaman ko iyon, but then, I still let you beside my son dahil alam ko naman na wala kang kasalanan sa lahat ng ginawa ng mama mo. Alam ko na noon pa na ikaw ang anak ni Zara, pero gusto pa rin kita… kasi napapangiti mo ang anak ko. Na sa wakas, may minamahal na ang anak ko.”Tumigil siya. Pumikit ng mariin, mas mariin kaysa kanina. Umawang ang labi ni Cheska nang makita ang tuloy-tuloy na pagluha ni Daviah, na animo’y may pumipigil sa kanya na sabihin ang susunod, pero kailangan niyang sabihin—kailangan niyang buuin ang nasimulang katotohanan.“I-I am a mother, Cheska.” Paos na ani nito. Ang bawat salita ay animo’y dinudukot mula sa pinakamasakit na parte ng kanyang puso. “I hope you understand me why I suddenly become like

Pero si Cheska…Hindi na niya napigilang humagulgol. Hindi na niya kayang itago ang sakit na para bang binunot mula sa kanya ang kaluluwa niya. Ang Azrael na kilala niya, ang Azrael na minahal niya… nakatingin sa kanya, pero parang estranghero siya.“Azrael...” bulong niya, halos hindi na marinig sa pagitan ng hikbi. “Ako 'to... si Cheska... ako 'yung—”Pilit na lumapit si Cheska kay Azrael, isang hakbang pa lang ang layo, parang may konting pag-asa na kahit papaano ay maalala siya nito, na kahit papaano ay magbalik ang dati. Ngunit bago pa man siya tuluyang makalapit, bigla na lang napangiwi si Azrael, at sunod-sunod ang daing mula sa kanya habang mahigpit na napahawak sa ulo.“Ugh—A-Ahhh! Ang sakit!” napasigaw ito, nanlilisik ang mga mata, tila nalilito at nasasaktan nang sabay.“Shit! Kuya!” Sigaw ni Aiden habang bigla ring natigilan si Cheska sa kinatatayuan.“A-Aiden!” tawag ni Cheska sa gitna ng taranta at luha. “A-Anong nangyayari sa kanya?!”“Dito ka muna,” mabilis na sambit ni

Natigilan ang dalawa. Tumahimik si Aiden at Sean, sapagkat naintindihan nila ang parteng iyon. Malaking pang-iinsulto nga iyon sa batang nasa sinapupunan ni Cheska kung ang pagkakakilanlan nito ay kailangang patunayan pa—na parang walang tiwala, na parang hindi sapat ang salita ng isang ina.Aiden sighed and wanted to just shout. Gusto niyang sumigaw sa frustration. Sa guilt. Sa kawalan ng kontrol sa lahat ng nangyayari. Gusto niyang puntahan ang Kuya at suntukin, baka sakaling makaalala ito at maayos lahat ng mga nangyayare.“Aalis ako. Aalis kami. At sana, hayaan niyo ako.” Mariin at seryoso nang sambit ni Cheska. Walang pakiusap. Walang pag-aalinlangan. Isang paninindigan.Muling bumuntong hininga si Aiden. Gusto niyang tumutol. Gusto niyang sumigaw ng "huwag!" dahil pamangkin niya ang nasa sinapupunan nito. Pero sa huli, napatango siya, wala siyang nagawa. Dahil kahit siya ay nauunawaan na kung bakit ganito ang pasya ni Cheska.Alam din ni Aiden ang ginawa noon ng mama ni Cheska, a

Chapter 116“Nasaan ang maganda kong pamangkin?” Napailing na lang si Cheska at nagpatuloy sa pagluluto nang marinig ang boses ni Aiden sa sala.Sabi nito ay tatlong buwan itong hindi makakabisita, ngunit ngayon nandito na siya. Hindi talaga nito kayang tiisin ang pamangkin.“Si Tito?!” Masayang ani naman ni Thali nang marinig ang boses ni Aiden, kasama niya ito sa kusina kayanaman nang marinig nito ang boses ni Aiden, agad itong tumakbo palabas. Ilang sandali ay narinig naman na ni Cheska ang mga yapak papalapit sa kusina.Isang tingin lang ang ginawa niya bago tignan ulit ang niluluto.“Dalawang buwan lang ako hindi nakabisita, bakit parang mas bumilis ang paglaki ng prinsesa namin?” Si Aiden habang papasok, buhat buhat na niya si Thali habang nakasunod sa kanya si Sean.Muli niyang tinignan ang mga ito. Napasinghab na lang si Cheska nang makita ang nakaplastic na grocery. Kitang kita ni Cheska ang pag-iwas ng tingin ng dalawa dahil alam ng dalawa na bubunganga nanaman siya dahil may