Todos los capítulos de Arranged Marriage with the Ruthless CEO: Capítulo 591 - Capítulo 600

“Saan ka pupunta?” Puna ni Tess kay Ben ng makasalubong niya ito sa bungad ng pinto ng mansyon. “Nasaan na si sir? Alam ba niya na aalis ka? Anong sasabihin ko kapag hinanap ka? Diyos ko naman, Ben. Hirap na hirap na akong magsinungaling kay sir.”Tumigil si Ben sa paglalakad. Alam niya kung gaano kahirap kay Tess ang paglihiman ang amo nila na itinuturing na nilang pamilya. “Huwag kang mag-alala, babalik din ako agad.”Imbes na mapanatag, lalo lang nataranta si Tess. Halos maluha-luha ito. “Eh, ano nga ang sasabihin ko? Kapag tinatanong niya ako kung nasaan si Natalie, lagi na lang ospital ang nirarason ko—na late umuwi pero maaga umalis. Ganoon din si Mateo—ayaw ko ng magsinungaling kay sir, Ben.”“Alam na niya, Tess. Hindi mo na kailangan magsinungaling. Alam niya ang lahat.”Umawang ang bibig ni Tess. Gusto nitong magsalita pero walang boses na lumalabas sa bibig niya. Matagal bago naproseso ng utak niya ang katotohanan na alam na ng matandang Garcia ang lahat. “L-lahat? Na wala t

Nagulantang ang masarap at malalim na tulog ni Ed dahil sa malamig na tubig na marahas na tumama sa mukha at katawan niya. “A-anong nangyari? Nasaan ako?”Madilim ang silid na kinaroroonan niya, amoy luma at alikabok. Tsaka lang bumalik sa kanya ang pinakahuling eksenang naalala niya bago siya mawalan ng ulirat. Sa palagay niya ay isa iyong lumang bodega. Masakit ang ulo niya pero hindi niya magawang hawakan dahil nakagapos ang mga kamay at paa niya—pero walang busal ang bibig niya kaya sinamantala niya ang pagkakataon para makahingi ng tulong. Malaki ang boses niya at sigurado siyang may makakarinig sa kanya kapag sumigaw siya ng maraming beses bago pa man makabalik ang lalaking nagdala sa kanya doon.“Tulong!! Tulungan niyo ako! May tao ba dyan? Nandito ako! Please! Tulungan niyo ako!!” Paulit-ulit hanggang sa mamaos na siya.Uhaw at walang pag-asa, tumigil din si Ed. Hanggang sa makarinig siya ng tila pagkaskas ng bakal sa sementadong sahig, parang upuan na gumalaw dahil may tumayo

Kinabukasan.May bisita ulit si Natalie. Sa pagkakataong ito, hindi away o panggugulo ang gusto ng bisitang ito kaya pinapasok at inistima sa opisina ng Research and Surgery Department. Kasalukuyang nasa rounds pa si Natalie kaya pinaghintay muna ang bisita sa maliit na lounge doon.Alas nwebe na siya nakabalik ng opisina at nakasalubong niya si Andrew. “Nat, may bisita ka.”“Ha? Na naman?”Natawa na lang si Andrew. “Don’t worry, hindi na ‘yung step sister mong maldita ang nasa loob.”Nagtaas ng kilay si Natalie. Ayaw na niya ng gulo lalo na at kakabalik pa lang niya sa trabaho. “Eh, sino?”“Silipin mo na lang, kanina pa sila.”**Kapag sinabing bisita, kinakabahan na kaagad si Natalie. Ang unang taong pumasok sa isipan niya ay hindi naman talaga si Irene kundi si Mateo. Inisip niyang baka bumalik na ito para tanungin kung napag-isipan na niya ang inaalok nito sa kanya na muling pagtira sa mansyon kasama siya.Laking gulat niya ng wala ni isa sa mga hula niya ang tumama dahil ang nagh

Gabi na ng makabalik si Irene sa ospital pagkatapos niyang habulin ang ama sa opisina ni Mateo. Kung siya lang ang masusunod, ayaw na sana niyang bumalik pa sa ospital pero hindi iyon ang tamang panahon para dagdagan ang mga dahilan ni Mateo para pagdudahan siya.Mag-isa niyang inasikaso ang ama. Dahil wala pa itong malay, imbes na inuwi niya si Rigor, diniretso niya ito sa isang mental asylum. Agad siyang nagbayad ng malaking halaga para sa admission ng ama at nagbilin na babalikan ito makalipas ng ilang araw.Nasa hallway pa lang siya ay sinalubong na siya ng isang nurse. “Miss Irene! Kanina pa po namin kayo hinahanap!”“Nandito na ako. Obvious ba?”Nawala ang pag-aalala sa mukha ng nurse. Hindi ito ang nurse na kinuha ni Mateo para asikasuhin siya. Isa ito sa mga regular na nurse sa Burn unit. “Kung napapansin niyo, hindi ito hotel at lalong hindi kayo guest na pwedeng lumabas at pumasok lang kung kailan ninyo gustuhin.”Nagulat si Irene sa mga sinabi ng nurse pero hindi na niya it

Tahimik na tahimik ang ultrasound room. Ang lahat ng mga mata ay nakatutok sa maliit na monitor. Abala din si Nilly sa pagkuha ng video na ayon sa kanya ay isa sa mga pinaka-importanteng oras sa buhay nilang lahat. Nasa tabi ni Natalie si Mateo—malapit pero may distansya. Parang may pader sa pagitan nila na hindi pa handang matibag.“…as you can see, okay naman si baby…ayan…oh…” si Dr. Cases lang ang nagsasalita habang ginagalaw ang isang aparato sa hubad na tiyan ni Natalie. “So far, okay ang pwesto ni baby at no cord coil, which is a good thing…”“Naiiyak ako, Nat…ang cute kahit black and white!” Impit na komento ni Nilly habang patuloy sa pagkuha ng video. “Eh, ‘yung gender po, doc?”Pinandilatan ni Dr. Cases si Nilly. Tila sinasabing ‘tumahimik ka, mas excited ka pa sa mga magulang’. Agad na naunawaan iyon ni Nilly kaya umatras ito ng konti.“Sabi ko nga, dito ako sa far away…”Mula sa kinatatayuan ni Mateo, hindi niya napigilang abutin ang kamay ni Natalie. “Hindi pa niya alam at