Contract Marriage: Mr. President Chasing His Secretary Wife のすべてのチャプター: チャプター 341 - チャプター 350

NANGHINA si Margaret sa narinig at wala na siyang ibang nagawa kundi ang lumuha habang dinadala patango sa police car.Napahinga naman nang malalim si Cain saka sumunod sa mga ito at napalingon pa nga kay Lucille na sumakay sa ambulansiya upang samahan si Katherine sa ospital. Bahagya siyang napanatag dahil may makakasama na ang asawa. Pagkatapos ay saka siya sumakay sa kotse.Si Marc naman na tahimik na nagmamaneho ay hindi maiwasang magtanong, “Ayos lang kayo, Sir?” Wala siya nang maganap ang pangyayaring iyon kay Katherine dahil magkahiwalay silang naghanap sa buong lugar. “Pasensiya na’t hindi ko man lang kayo nagawang tulungan.”“You don’t have to say sorry. Ginawa lang natin ang best option ng oras na ‘yun. Mabuti na lamang at nahanap siya agad bago pa maging huli ang lahat.”Tumango si Marc saka muling tinuon ang tingin sa daan.Pagdating sa police station ay agad nagbigay ng statement si Cain upang mapuntahan na agad si Katherine.Ngunit inabot din siya ng mahigit isang oras s

MULING binalik ni Cain ang tingin sa bata, tinitigan niya nang matagal.Nang bumukas ang pinto at pumasok si Lucille dala ang supot ng pagkain ay nabaling na sa dala nito ang atensyon nilang lahat.Si Shannon ay nagtatatalon pa nga sa tuwa dahil makakakain na. Mabuti na lamang at marami-rami ang binili ni Lucille at sumapat naman sa kanila.Mga bandang alas-nuebe ay dumating ang Doctor for round checking sa mga pasiyente. May kasama itong intern Doctor at tatlong Nurse upang mag-assist para sa anim na pasiyenteng naroon, kabilang si Katherine.Huli siyang nasuri at ang sabi ay maaari na siyang makauwi kung kailan nito gusto.“Ano, magsi-stay ka pa ba?” tanong ni Cain.“Gusto ko nang umuwi. Ayokong magtagal dito at marami akong trabahong naiwan.”“’Wag muna trabaho ang isipin mo. Kailangan mo pa rin magpahinga. Saka ‘yung case ni Margaret, kailangan pa nating paghandaan. Natitiyak kong isu-summon ka nila sa court para tumistigo.”Tumango-tango si Katherine. “Sa tingin mo ba, makukulong

NANGHINA ang tuhod ni Cain at napaupo habang mariing nakapikit, ayaw maging emosyonal ngunit hindi nakayanan dahil mahal na mahal na niya ang bata. Tapos ngayon ay malalaman niyang… anak niya pala si Shannon?!“Bakit?” paulit-ulit niyang tanong. Hindi dahil nais niya ng kasagutan mula kay Katherine. Kung hindi dahil ‘bakit’ niya binalewala ang hinala sa totoong pagkakakilanlan ng bata?May duda na siyang kanya si Shannon ngunit mas naniwala siyang imposible iyong mangyari.“I’m sorry,” paghingi ng tawad ni Katherine.Umiling-iling si Cain saka tumayo, mabigat ang paa na nilapitan ang asawa. Niyakap niyang muli si Katherine. “Naiintindihan ko dahil sa dami ng pinagdaanan mo sa piling ko, tama lang na ilayo mo siya sa’kin.”Mahigpit silang nagyakapan habang umiiyak. Ilang sandali silang ganoon hanggang sa magambala ng katok sa pinto.Si Cain ang unang humiwalay sa yakap, mabilisang pinunasan ang luha sa mga mata at tinulungan pa si Katherine na punasan ang pisngi. Pagkatapos ay binuksan

NANG marinig iyon ni Adrian ay humigpit ang hawak niya sa bewang ni Stella. Iyon ang hindi niya hahayaang mangyari. “Don’t worry, hindi ka mapapa’no. Sinisiguro ko ‘yan,” aniya saka hinalikan ang tuktok ng ulo nito.Si Stella naman na nanatiling nakahiga sa katawan nito ay napangiti. Sa simpleng pang-uuto at pagmamanipula ay makukuha na niya ang gusto.At sa oras na mawala sa landas si Margaret ay siya na mismo ang gagawa ng paraan kay Katherine. Hindi na niya iaasa sa ibang tao ang trabaho dahil baka pumalpak na naman. “Talaga?” tanong niya naninigurado.Tumango ang binata habang inaayos ang ilang hibla ng buhok na tumatakip sa mukha nito. “Ako nang bahala kay Margaret.”“Thank you!” sobrang tuwa ni Stella.Hinaplos-haplos ni Adrian ang likod ng ulo nito. “Bumangon muna tayo at baka madumihan ka.” Matapos ay saka ito inalalayan na makatayo. Niyakap niya ito sa bewang dahil natutumba. Tatawa-tawa naman ang dalaga, ang buong bigat ay nasa kanya na. “Maupo ka muna.” Saka ito binalik sa

NATAMEME at hindi na magawang makapagsalita ni Kathleen dahil wala naman siyang kaide-ideya na may sakit pala ito. Napakurap-kurap siya at lumikot ang mga mata, naghahanap ng masasabi pero sa huli ay kinagat na lamang ang ibabang labi. “H-Hindi ko alam, sorry.”Huminga nang malalim si Lian. “Naiintindihan ko naman ang reaksyon mo… Kung ako rin naman siguro ang nasa posisyon mo, baka magtaray rin ako.”“Alam ba ni Bry-Bry?”Tumango si Lian. “Dati siyang naging Doctor ko at sa kanya ako lumalapit kapag nahihirapan ako sa sakit ko.”“Kung gano’n…?”Tumango-tango si Lian. “Alam niya ang sitwasyon ko pero gusto niya pa rin ako. Ayokong masayang ang oras niya sa’kin. Isang karapat-dapat at malusog na babae ang dapat niyang mahalin,” matapos iyong sabihin ay nilagpasan niya ito at bumalik na sa table na parang walang nangyari.Ganoon din ang ginawa ni Kathleen na nanahimik na lamang sa tabi ng pinsan.Habang si Jared naman ay nagpapalipat ang tingin sa dalawang babae pero tumagal ang titig k