บททั้งหมดของ Past Shadow : บทที่ 11 - บทที่ 20

"hay naku Helen niyaya mo ako dito sa park tapos ganyan ang mukha mo and wait mabuti nakalaya kana sa kulungan mo ?'' natatawa nitong pang aasar sa kaibigan niyang tahimik at mukhang pasan ang buong mundo dahil sa nakasimangot ito .Nagtaka si Zia dahil ngayon lang nakalabas ang kaibigan niya simula kinasal ito .Ang huling kita nila ay noong pumunta ang mga ito magkasama sila ni Maxy dumalaw sa bahay ampunan ang tantya niya may isang buwan ng hindi nakita ni Zia ang kaibigan ."ayos ka lang ba Helen?" sumeryoso na siya sa pagtatanong dahil mukhang wala sa mood makipag asaran si Helen .Buntong hininga lang ang tanging sagot ni Helen at may luhang pumatak sa mga mata nito ."halla mag sabi ka nga ng totoo sa akin may problema ka bang hindi mo masabi ?" tumango si Helen at nagpunas ng luha .Hindi niya pinahalata na umiiyak siya dahil parang nakita niya ang babaeng laging nakasunod sa kanya pag pumupunta siya palengke ."tama ka Zia para nga akong nakakulong sa bahay na iyon .Hindi nila a

Maagang nagising si Kurt para ipaghanda ng pagkain si Helen bago siya pumasok ng trabaho .Nagpasyang babawi siya bilang asawa .Isinantabi muna niya ang plano nito dahil kung iisipin niya kung tuluyang umalis si Helen kagabi at hindi naagapan ay malalaman ng kanyang lola at baka bawiin sa kanya ang mana ng ibibigay. Marami siyang niluto at kailangan pag silbihan niya para mawala ang tampo nito sa kanya .Bumuntong hininga siya ng maalala niya ang nangyari sa kanila kagabi .Isang mainit at hindi pilit nagtataka siya dahil sa gabing iyon ay nakalimutan ang tunay na hangarin at naramdaman niya ang isang Helen bilang isang asawa niya .Naging malamig siyang asawa kaya kailangan niyang bumawi .Pagkatapos niya naghanda ng pagkain ay pumasok na siya sa kwarto para mag ayos papuntang opisina .Hindi niya muna gigisingin si Helen dahil alam niyang pagod ito .Lumapit siya sa asawa niyang mahimbing matulog at hinalikan ito sa labi ."I'm sorry!!!" bulong nito saka tumayo at pinatay ang ilaw bago l

Pilit pinapaniwala ni Helen ang sarili na bumabawi na sa kanya si Kurt laging malambing na ito ng ilang araw nilang pagsasama sa condo na siyang hindi niya naramdaman noong nasa mansion sila .Masama ang pakiramdam niya ngayon sa hindi niya maintindihan na dahilan ."dalhin naba kita sa hospital?" tanong sa kanya ni Kurt pagkarating nito galing trabaho ."ano kaba lagnat lang to hospital agad ayos lang ako " umayos naman ang pakiramdam niya dahil sa uminom siya ng mga herbal na pampababa ng lagnat .Hindi niya gusto uminom ng mga gamot na galing sa pharmasya dahil iniingatan niya ang sarili lalong lalo na ang matress niya para magbuntis siya agad dahil yon ang gusto ni Kurt ."wait lang honey sagutin ko lang tawag ni mommy" tumayo muna si Kurt at sinagot ang tawag ng ina ."what!!!?" nabigla siya dahil sa gulat na nakita niya kay Kurt ."anong nangyari Kurt !!" pinilit niyang tumayo kahit nanghihina at nahihilo parin siya .Dalawang araw ng wala siyang ganang kumain ."si lola wala na s

'' bakit ngayon ka lang tumawag Max.Ano nangyari bakit ganon si lola ?" napahagulgol nalang siya sa mga kwento ni Maxy sa kanya ."kaya pakatatag ka Helen !" paano siya magpakatatag kung wala na ang taong tanging kakampi niya at nag buo sa pagkatao niya ."tahan na wag ka ng umiyak may rason kung bakit wala na siya .Ang dapat mong harapin ngayon ay yang pamilya ng asawa mo " kunot noo siyang tumingin sa screen hindi niya maintindihan kung bakit ganon ang sinasabi ng kanyang kaibigan ."hindi kita maintindihan Max !" "wala ang ibig kung sabihin kailangan mong makitungo ng maayos sa mga yan para sila ang magiging kakampi mo ulit " hinuhuli lang ni Maxy ang kaibigan kung tama ba ang nalaman niya na hindi siya pinakikitunguhan ng maayos ."ayos lang ako dit Max wag mo akong intindihin yung labi ni lola kailang iuwi ?" "ay baka abo lang niya ang maiuwi dyan besh dahil yun ang request ng Donya '' naiyak na naman siya dahil hindi man lang niya makikita pa ang Donya .Kung alam niya lang na

''honey kausapin mo naman ako '' hindi alam ni Kurt kung paano niya suyuhin si Helen hindi niya din maintindihan kung bakit sinusuyo niya ito gayong dati rati hinahayaan niya lang lumipas ang sama ng loob niya ."magpapalit lang ako Kurt babalik ako doon dahil baka hanapin ako ng mommy mo'' diniin niya ang huli nitong sinabi gusto niyang makahalata si Kurt na hindi maayos ang pakikitungo ng pamilya niya sa kanya ."sige sabay na tayo " nagbihis narin si Kurt at hinintay niya sa baba si Helen dahil nagpahuli itong naligo at nagpapatuyo pa ng buhok gamit ang blower ."tama ba itong ginagawa ko .Tama bang iwaglit at hindi maniwala sa nakita ko kanina ?" kinakausap niya ang kanyang sarili para kahit papaano gumaan man lang ang nararamdaman niya sa nakita niya kanina . Pagtingin niya sarili ay hindi niya sinasadyang nag ayos siya ng maayos. Hindi siya makapaniwala na magagawa din pala niya mag ayos ng sarili .Dahil gabi na ay kailangan nilang bumalik at walang tulugan dahil isang gabi la