All Chapters of อุ้มรักเจ้านายใจร้าย + อุ้มรักซุปตาร์ตัวพ่อ : Chapter 181 - Chapter 190

255 Chapters

แมวข่วนน่ะครับพ่อ

“อ้าว! นั่นแกก็อิ่มแล้วเหรอเจ้าพี”“ครับผมว่า ผมไปทำงานก่อนดีกว่า”ระพีวิชญ์รีบตัดบทดื้อๆ ก่อนยกมือไหว้พ่อตัวเอง แต่ไม่ยอมมองหน้าคนเป็นแม่เลี้ยงแม้แต่น้อย สราวดีลอบมองหน้าคนเป็นลูกเลี้ยงหน้าสลด พอชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น หญิงสาวก็รีบก้มหน้าหลบ โดยที่คุณอัศวินไม่ทันสังเกตอากัปกิริยาของคนทั้งสอง เพราะสิ่งที่เขากำลังให้ความสนใจในขณะนี้คือ...“เดี๋ยวเจ้าพี! แก้มไปโดนอะไรมาน่ะ ทำไมแดงเป็นปื้นอย่างนั้น”ระพีวิชญ์ รีบยกมือกุมที่แก้มข้างที่โดนฝากรอยแค้นเอาไว้โดยอัตโนมัติ แล้วทำทียิ้มกลบเกลื่อนแต่ดูไม่ค่อยได้ผลนัก“แมวข่วนน่ะครับพ่อ ไม่มีอะไรหรอก พอดีเผื่อไปแหย่มันเข้า เลยถูกตะปบมานิดหน่อย”“แมวหรือ? สี่ขาหรือสองขาล่ะ ระวังนะไอ้เสือ สับหลีกไม่ทันล่ะจะตีกันยุ่ง พ่อได้ข่าวว่าหนูรัชกลับมาแล้วด้วย ถ้ารถไฟเกิดชนกันขึ้นมาโดนตีหัวแตก จะหาว่าไม่เตือน จริงไหมวดี”คุณอัศวินหัวเราะลงลูกคออย่างอารมณ์ดี แต่คนเป็นลูกชายกลับรมณ์บูด หน้าหงิกขึ้นมาทันควันเสียงกุกกักที่ประตูทำให้หญิงสาวที่นั่งระวังตัวแจอยู่แล้ว ถึงกับต้องรีบหันขวับมองทางต้นเสียงทันควัน“แอ๊ด...ปัง!”เสียงกระแทกประตูปิดอย่างแรงนั้น ทำให้ค

คุณลาออกไม่ได้

“ถามตัวเองดูสิ ทำอะไรลงไปอย่านึกนะว่าไม่มีใครเห็น”“แล้วฉันทำอะไรล่ะคะ?” ขวัญฟ้าขึ้นเสียงชักรู้สึกมีน้ำโหขึ้นมานิดๆ“ต้องให้บอกด้วยเหรอ ว่าเมื่อวานนี้คุณทำอะไร คุณกำลังทำให้บริษัทผมเสื่อมเสีย อย่าลืมสิคุณเป็นเลขาของผมนะ จะทำอะไรก็หัดเห็นแก่หน้าเจ้านายของคุณซะบ้าง ไม่ใช่สักแต่ว่าพอใจ จะทำอะไรก็ได้ จะไปเฟลิร์ตกับผู้ชายคนไหนก็ได้ไม่เลือกหน้า และไม่เลือกด้วยว่าลูกใคร สามีใคร ขอให้มีเงินเป็นใช้ได้ ถ้าจะทำอย่างนั้นล่ะก็ ...เท่าไหร่บอกมาเลย”“เท่าไหร่อะไร?” ขวัญฟ้าตัวสั่นสะท้านด้วยความโกรธจัดกับคำดูถูกของเขา“ก็ค่าใช้บริการสุดพิเศษของคุณน่ะสิ เท่าไหร่?...”“นี่คุณ! มันจะมากไปแล้วนะ” ขวัญฟ้าเงื้อมือจะตบแต่คราวนี้กลับไม่สำเร็จเมื่อระพีวิชญ์เร็วกว่ายึดมือหล่อนไว้ แน่น แล้วดึงร่างบางเข้าหาตัวทันที มือหนาตวัดรัดตัวหญิงสาวไว้ เพราะโทสะจึงทำให้เขาเผลอออกแรงบีบข้อมือหล่อนแน่นด้วยแรงอารมณ์“โอ้ย...เจ็บนะ ปล่อย”“เรื่องอะไรต้องปล่อย ขืนปล่อยผมก็โดนตบน่ะสิ มือคุณหนักจะตาย”“ปากอย่างนี้ ตบอย่างเดียวคงไม่พอหรอก มันต้อง...” คุณเลขาสาวกัดฟันแน่น“ต้องอะไร...”“ต้องตบแล้วล้างด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อ ห

ยิ่งได้ลิ้มรสก็ยิ่งติดใจ

“ถ้าผมอยากขึ้นเตียงกับคุณบ้าง ต้องทำยังไง” ชายหนุ่มถามเสียงพร่า ความต้องการบางอย่างกำลังส่งสัญญาณเรียกร้องอย่างหนัก กลิ่นกายสาวหอมกรุ่นใต้จมูกกำลังเขย่าความอดทนที่เหลือน้อยเต็มที ทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้ แต่กับผู้หญิงแสนอวดดีตรงหน้ากลับทำให้เขาอยากแหกกฏทุกอย่าง มือใหญ่ลูบไล้ข้างแก้มใสที่ซับโลหิตจางๆ รู้สึกถึงอาการสะท้านของอีกฝ่าย“อยะ...” นิ้วชี้แตะลงบนกลีบปากอิ่มเบาๆ ก่อนโน้มตัวลงประทับจูบที่ข้างแก้มนวล และลากละมาหยุดลงที่เรียวปากแสนสวยนั้นอย่างดื่มด่ำ สัมผัสอ่อนโยนแต่เร่าร้อนนั้น สร้างปฏิกิริยาต่อต้านภายในหัวใจของหญิงสาวเสียงคำรามในลำคออย่างพอใจ เมื่ออีกฝ่ายเผลอคล้อยตามสิ่งที่เขากำลังทำ ระพีวิชญ์ดันร่างบางไปจนชิดกับโต๊ะทำงานของตน ก่อนอุ้มร่างของหล่อนขึ้นนั่งบนนั้น หญิงสาวผวากอดคอเขาแน่น เมื่อรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวที่รอยแยกของสาบเสื้อเชิ้ตตน กระดุมเม็ดนึงถูกแกะออกแล้ว และกำลังจะถูกแกะตามมาทีละเม็ดๆ“คะ...คุณระพี...ขวัญ...หายใจไม่...” เสียงตะกุกตะกักประท้วงได้แค่นั้นก็ต้องรับมือกับจูบเร่าร้อนป่วนประสาทจากปีศาจหนุ่มต่อ ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อรับรู้ถึงไอร้อนจากฝ่ามือที่กำลังส

ของตาย กลายกลับมามีชีวิต

“กรี้ดดดด”รัชนีพัชรายืนตัวชา ราวกับวิญญาณหลุดลอยออกจากร่าง ภาพบาดใจที่ไม่ได้นึกได้ฝันว่าจะเห็นมาก่อนทำเอาหล่อนถึงกับช็อกไปชั่วขณะ ภาพชายหนุ่มที่หล่อนหมายปองมาตลอด 18 ปี ชายที่จับจองหัวใจของหล่อนมาตั้งแต่เด็กยันสาว ชายผู้เป็นที่รักของหล่อนคนนั้นกำลังตระกองกอดกับสาวสวยแปลกหน้าที่หล่อนไม่เคยแม้รู้จักที่พื้นห้อง แถมสภาพของอีกฝ่ายดูยุ่งเหยิงเสื้อแสงเยินไม่เรียบร้อยราวกับผ่านศึกหนักมา ยิ่งเป็นเสมือนกับหอกแหลมคมทิ่มทะลุขั้วหัวใจ นึกเจ็บใจตัวเองที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาหล่อนชะล่าใจว่า ถึงอย่างไรชายหนุ่มที่เป็นเสมือนของตายของหล่อนอย่างเขาคนนี้จะไม่มีวันหักหลังแต่ตอนนี้เมื่อ ของตาย กลายกลับมามีชีวิต และกำลังจะโบยบินไปเป็นของหญิงอื่น ใครจะไปยอมได้ระพีวิชญ์ เป็นของหล่อน เป็นของหล่อนคนเดียวเท่านั้น ไม่มีวัน ไม่มีวันที่หล่อนจะมอบเขาให้ใคร แม้แต่ผู้หญิงหน้าตาสวยๆ คนนี้ เสียงหวีดร้องชวนแสบแก้วหู ทำให้การต่อสู้หยุดชะงัก ยังไม่ทันที่ขวัญฟ้าจะได้หันไปมองทางต้นเสียงนั้นเลยด้วยซ้ำ หล่อนก็รู้สึกได้ถึงแรงมหาศาลที่กระชากร่างหล่อนให้หลุดจากอ้อมกอดของคนตัวสูงลุกขึ้นเซหลุนๆ “เพียะ!” เสียงฝ่ามือแหวกผ่าน

ผมบอกให้คุณออกไป

“นี่คุณพูดอะไรน่ะ คุณว่าใคร” ขวัญฟ้าก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน“ก็ว่าแฟนแกไง ไอ้เฒ่าลามกนั่นน่ะ”“เอ๊ะ! จะหาเรื่องกันหรือไง กล้าดียังไงมาว่า...”“จริงเหรอ?” ชายหนุ่มเพียงคนเดียวในห้องเอ่ยแทรกขึ้น คิ้วเข้มขมวดเป็นปม ตาคมหันจับจ้องที่ใบหน้าหวานของหญิงสาวผู้กำลังถูกกล่าวหาข้างๆตัวอย่างต้องการค้นคว้าหาความจริง “จริงค่ะ” รัชนีพัชราเป็นฝ่ายตอบแทน “ไอ้แฟนลามกจกเปรตของมันเอามือมาจับหน้าอกลวนลามรัชด้วย”“ไม่ใช่!” เขาแทรกขึ้น “ที่บอกว่าแฟน…”“ค่ะ ก็แม่คนนี้แหละค่ะที่เป็นแฟนของตาแก่หัวงูโรคจิตนั่น รัชเห็นพวกมันกอดจูบกันกลมดิกไม่อายฟ้าอายดินที่สนามบินนั่นแหละค่ะ น่าทุเรศจริงๆ” คนพูดลอยหน้าลอยตาฟ้องระพีวิชญ์กัดกรามแน่น คำบอกเล่าเหล่านั้นล้วนช่วยตอกย้ำความเชื่อของเขาเกี่ยวกับตัวขวัญฟ้าได้เป็นอย่างดี ในขณะที่ผู้ถูกกล่าวหานั้นยังไม่ทันได้แก้ต่างอะไรเพราะมัวแต่อึ้งกิมกี่อยู่ “เอ่อ...คือว่า...คือว่ามันไม่...ไม่ใช่...”“น้องรัชคะ พี่ว่าเราอย่าไปใส่ใจเรื่องไร้สาระพวกนั้นดีกว่านะคะ”ขวัญฟ้าอ้าปากค้าง งงเป็นไก่ตาแตก แทบไม่เชื่อหูเมื่อได้ยินผู้ชายข้างๆ ตัวพูดจาคะๆ ขาๆ หวานซะน่าคลื่นไส้ แถมยังผละจากหล่

ฝากไว้ก่อนเถอะ ยัยจอมป่วน!

ใจจริงหล่อนอยากจะขยุ้มคอเขาและยัยผู้หญิงคนนั้นแล้วทำลายให้แหลกคามือรู้แล้วรู้แรดไปเลยทั้งคู่ แต่ก็หาเหตุผลไม่ได้ว่าทำร้ายทั้งคู่แล้วจะได้อะไรขึ้นมา นอกจากจะทำให้หล่อนสะใจชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น“เขาเป็นว่าที่คู่หมั้น เป็นคนรักเป็นแฟนกัน ถึงยังไงก็ต้องเข้าข้างคนของตัวเองมากกว่าคนนอกอย่างหล่อนอยู่แล้วล่ะ ยัยขวัญฟ้า จะมัวมาน้อยใจบ้าบออะไรนักหนานะเรา...”ระพีวิชญ์ถึงกับสะดุ้งโหยงเมื่อเห็นแววตาโกรธขึ้ง เย็นชาของคุณเลขาสาวที่จ้องหน้าเขาเขม็ง ใบหน้างามทว่าตอนนี้บึ้งตึง เรียบเฉย หากดูดุๆ ซึ่งถ้าเป็นคนที่รู้จักคุณหนูขวัญฟ้าแห่งคุ้มทวิชากรดีแล้ว จะบอกได้ว่าหากหล่อนทำหน้าแบบนี้นั่นหมายถึง...อันตราย ควรรีบออกห่างให้เร็วที่สุด ไม่งั้นอาจเจ็บตัวได้ง่ายๆแต่ถึงระพีวิชญ์ไม่ใช่คนของคุ้มทวิชากรแต่เขาก็รู้สึกได้ว่าไม่ควรเติมฟืนใส่กองไฟที่กำลังลุกโชนนั่น อันที่จริงลึกลงไปในหัวใจชายหนุ่มเองก็รู้สึกผิดไม่น้อย เขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะตะโกนไล่ตะเพิดใส่หล่อน แต่มันเผลอตัวไปหน่อยเท่านั้นเอง พอนึกขึ้นได้จะแก้ไขอะไรตอนนี้ก็สายไปเสียแล้ว เพราะตอนนี้มีผู้รู้เห็นเหตุการณ์เพิ่มเข้ามาอีก 1 คน“ยัยรัชๆ จะเข้าม

ทั้งเบื่อทั้งรำคาญ

“ไล่เค้าออก แล้วใครจะช่วยพี่ทำงานล่ะครับ”“หาเอาใหม่ก็ได้นี่คะ เดี๋ยวรัชช่วยหา เอ้อ...จริงสิคะ เดี๋ยวรัชมาเป็นเลขาให้พี่พีชดีกว่า จะได้มาคอยเฝ้า เอ้ย! ช่วยพี่พีชทำงานด้วยไงคะ” หล่อนรีบเสนอตัวเองทันทีทว่าพอเอาเข้าจริงๆ คนเสนอตัวกลับร่ำๆอยากถอนตัวซะดื้อๆ เมื่อเขาให้หล่อนช่วยเอาเอกสารภาษาอังกฤษที่ขวัญฟ้าแปลค้างอยู่ไปแปลต่อ แต่ปรากฏว่าแปลได้ไม่เท่าไหร่ คนแปลก็เริ่มเบื่อหน่าย แม้เคยเรียนอยู่เมืองนอกก็จริง แต่ก็ใช่ว่าจะทำให้รัชนีพัชราเก่งภาษาอังกฤษมากมายนัก เรียนนั้นเป็นงานอดิเรกเท่านั้น แต่งานหลักของหล่อนน่ะคือการเที่ยว + ช๊อปปิ้งต่างหาก แล้วเพื่อนส่วนใหญ่ก็คบกันแต่ในหมู่นักเรียนไทยไฮโซที่ไปเรียนด้วยกันเท่านั้น การปฏิสัมพันธ์กับฝรั่งน่ะแทบจะไม่ค่อยมีเลยด้วยซ้ำคนเป็นพี่ชายนั้นรู้ดี และมักจะคอยเก็บมาแซวน้องสาวอยู่บ่อยครั้ง“ยัยรัชน่ะ เค้าเรียนจบปริญญาสาขาการท่องเที่ยวและการช็อปปิ้งศาสตร์บัณฑิตมาจากเมืองนอก จะซื้ออะไรล่ะ กระป๋งกระเป๋า หรือเสื้อผ้าเบรนเนมจะเอายี่ห้ออะไร หลุยต๊องแต๊ง ดีออดีโอ้ ชาน่งชาเน่า กีราโรส ฯลฯ หรือจะเป็นเครื่องเพชร ให้ไปถามเหอะ รู้หมด แต่อย่าถามเชียวนะว่าใช

แล้วแกยอมให้เค้าตบข้างเดียวได้ไงวะ

‘ทำไมถึงได้ซวยอย่างนี้นะ ไอ้ปัตย์ ไอ้เพื่อนบ้า เล่นเอาทุกข์มาทิ้งให้ฉัน แล้วตัวเองหนีไปเสวยสุขคนเดียว อ้อ...ไม่ใช่สิ ยังมียัยตัวยุ่งนั้นด้วยอีกคนนี่ ไม่รู้ป่านนี้งอนไปถึงไหนแล้ว หายไปตั้งแต่ยังไม่เที่ยง นี่มันจะเย็นอยู่แล้วนะ ทำไมไม่กลับมาซักที หรือหล่อนตัดสินใจจะลาออกอย่างที่พูดจริงๆ ไม่ได้นะ ไม่ได้ เจ้าปัตย์มันยิ่งปลื้มๆยัยนั่นอยู่ด้วยอย่างนี้เข้าทางหล่อนพอดี หล่อเลิศ รวยล้นฟ้าอย่างมัน มีหวังไอ้ปัตย์เสร็จหล่อนแน่ โดนจับดิ้นไม่หลุดแน่ เอ...มาคิดอีกทีมันก็คงไม่อยากดิ้นด้วยแหละ ทำไงดีวะเนี่ย จะเตือนมันยังไงดี โอ้ย...คิดแล้วมันน่าหงุดหงิดชะมัด ” ระพีวิชญ์ ปิดแฟ้มดังปัง หัวเสียขึ้นหาเหตุผลไม่ได้ แถมสับสนตัวเองว่า...ตกลงแล้วเขาเป็นห่วงใครกันแน่เนี่ย...“แน่ใจนะครับว่าจะไม่ให้ผมเดินขึ้นไปส่งถึงที่” ชายหนุ่มถามเสียงเว้าวอนสุดฤทธิ์“แน่สิคะ แค่ให้คุณมาส่งถึงคอนโดนี่ก็เป็นการรบกวนแย่แล้ว แถมยังพาขวัญไปเลี้ยงอาหารอีก บอกตามตรงว่าขวัญเกรงใจคุณจังค่ะ ”“เกรงใจอะไรกันครับ ผมยินดีและเต็มใจมากๆ ต่างหากล่ะ นะครับคุณขวัญให้ผมไปส่งให้ถึงที่ดีกว่านะครับ ผมเป็นห่วงคุณ"“ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ

รู้สึกผิด

“อะไรไม่น่าเชื่อ?”“ก็ไม่น่าเชื่อว่า...อย่างคุณหนูขวัญฟ้า ทวิชากร เนี่ยจะเอาคืนไปแค่ 3 ทีน่ะสิยะ ปกติน่ะถ้าใครบังอาจมาแหยมแก ฉันเห็นถ้าไม่เกือบตายก็เดี้ยงคางเหลือง แชมป์เทควันโดของมหาวิทยาลัยตั้ง 5 สมัย คาราเต้อีก 7 สมัยซ้อน แถมด้วยแชมป์ยิงปืนอีก 8 สมัย อย่างแกนี่เหรอเอาคืนยัยชะนีนั่นแค่ 3 ที เป็นไปได้ไงวะ”“ก็อยากจับทุ่มอยู่หรอกนะ ถ้าไม่ถูกตาบ้านั่นไล่ตะเพิดออกมาจากห้องซะก่อน แต่ช่างหัวมันเถอะ ฉันก็ไม่ได้อยากมีเรื่องด้วยล่ะ แค่ที่มีอยู่ทุกวันเนี่ยก็หลายเรื่องแล้ว ยังสะสางไม่ได้ซักเรื่องเลย อีกอย่างฉันเห็นแก่พี่ชายยัยนั่นด้วย เขาดีกับฉันมาก เลยไม่อยากเอาเรื่อง ไม่งั้นล่ะก็ ฮึ่ม...น่าดูชม ”“สาธุ...คิดได้อย่างนั้นก็ดีแล้วล่ะย่ะ แม่จอมก่อเรื่อง เอ...ว่าแต่พี่ชายยัยชะนีนี่ใครกันอีกยะ?”“ไม่รู้เหมือนกัน เพิ่งรู้จักกันที่สนามบินวันที่ไปรับป๋านั่นแหละ รู้แต่ว่าเขาชื่ออธิปัตย์ อ้อ...แล้วก็เป็นพี่ชายยัยตัวร้ายจอมแสบว่าที่คู่หมั้นบอสแกด้วย”“อธิปัตย์เหรอ? อธิปัตย์ พี่ชายยัยชะนีชรา ว่าที่คู่หมั้นบอสเหรอ เอ๊ะ หรือว่าจะเป็นเดียวกับ...คุณอธิปัตย์ พิพัฒน์ทวี เจ้าของบริษัทส่งออกเครื่องปร

ป๋า

“ใครโทรมาเหรอรี่” หญิงสาวเอ่ยถาม พลางเดินเช็ดผมไปด้วย“ก็พ่อแกน่ะสิ บอกว่าอีกชั่วโมงครึ่งจะมารับแกไปกินข้าวที่โรงแรม แถมบอกให้แต่งตัวสวยๆด้วยนะ...”“อืม...สวยๆ เหรอ” เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ แต่เผอิญเดินผ่านกระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้งพอดีจึงนึกขึ้นได้“เฮ้ย!~ ตายแล้ว...” เสียงร้องลั่นห้องนั้น ทำเอาชาริณีพลอยตกอกตกใจไปด้วย“อะ...อะไร..อะไรไอ้ขวัญ..ใครตาย..ใคร”“จะใครซะอีกล่ะ แกดูนี่สิดู” คนพูดยื่นหน้าข้างที่มีรอยฝ่ามือประทับอยู่ให้เพื่อนดู“เฮ้ย! ตายแล้ว…” ชาริณีอุทานลั่น “แล้วนี่แกจะออกไปพบอาดามพ์ทั้งรอยตบนี่ได้ไง มีหวังพ่อแกได้สงสัยกันพอดี” ขวัญฟ้าพยักหน้าเห็นด้วย “นั่นยังไม่เท่าไหร่นะ แต่ถ้าป๋ารู้ว่านี่เป็นฝีมือใครนี่สิท่าจะยุ่งแน่ๆ โอย ทำไมสวรรค์ชอบแกล้งฉันอย่างนี้เรื่อยเลยนะ ทำไมจำเพาะต้องเป็นวันนี้ด้วย โอ้ย! กลุ้ม...” หญิงสาวว่าพลางทรุดลงนั่งกับพื้นอย่างสุดเซ็ง โดยมีคนเป็นเพื่อนยืนปลงอนิจจังอยู่ข้างๆ ด้วย พอถึงเวลานัดรถลีมูซีนสีดำก็เข้ามาจอดเทียบหน้าคอนโดของชาริณี หากยังไม่ทันที่ชายวัยกลางคนจะก้าวลงจากรถ สายตาของเขาก็ไปสะดุดกับภาพเรือนร่างระหงของหญิงสาวในชุดราตรีสีฟ้า

...

17 18 19 20 21

...

SCAN CODE TO READ ON APP