Semua Bab บอสครับอย่าจับผม(ทำเมีย): Bab 11 - Bab 20

ความจริงในห้องนอนของผมมีเก้าอี้ตัวหนึ่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งนะครับ ถ้าบอสไปนั่งตรงนั้น ผมจะได้ยืนไดร์ผมให้บอสทางด้านหลัง แต่แกดันนั่งลงบนเตียงครับ มันก็เลยกลายเป็นว่า ผมต้องยืนไดร์ผมอยู่ด้านหน้าแก แถมบอสยังนั่งถ่างขา แล้วจะมีที่ตรงไหนให้ผมยืนได้ล่ะครับ นอกจากในหว่างขาของบอส!ผมไม่ได้ชอบท่านี้นักหรอกครับ (เอานิ้วชี้พันนิ้วกลางแล้วซ่อนไว้ด้านหลัง) แค่ไม่กล้าออกคำสั่งให้บอสย้ายก้นไปนั่งบนเก้าอี้ต่างหาก แฮร่…บอสนั่งนิ่ง ๆ ปล่อยให้ผมใช้มือข้างหนึ่งขยี้ผมเบา ๆ ส่วนอีกข้างก็ยกไดร์เป่าไล่ไปเรื่อย ๆ ผมบอสนุ่มมือดีแฮะ มีกลิ่นหอม ๆ ของแชมพูโชยมาด้วย ผมขยับเข้าไปใกล้ ๆ โดยไม่รู้ตัว อยากได้กลิ่นหอมนั้นชัดเจนขึ้นอีกนิดบอสคงสงสัยว่าการไดร์ผม มันต้องใกล้ขนาดนั้นเลยเหรอ แกก็เลยเงยหน้าขึ้นมาหาผม ผมก้มมองพอดี เลยได้เห็นหน้าบอสใกล้ ๆให้ตายเถอะครับ มีบางคำที่มันผุดขึ้นมาในหัวของผม ผมบรรยายไม่ถูกครับ มันจะต้องใช้บรรยายโวหาร พรรณนาโวหาร อุปมาโวหาร หรืออะไรอีกกี่หารก็ไม่รู้อะครับ ผมขอใช้คำว่า…หล่อสัส!ผมทนมองหน้าหล่อ ๆ ของบอสได้ไม่ถึงสองวิหรอกครับ ผมต้องหลบตาก่อน ผมกลัวว่าตัวเองจะโป๊ะ บอสจะดูออกไหมครับว่

ติ๊ด ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ‘อื้อ…เสียงอะไร หนวกหูจัง’ ผมยื่นมือออกไปทางต้นเสียงน่ารำคาญนั่น ควานหาแหล่งที่มาของมัน05:45 ตัวเลขนี้มัน…เออใช่! ผมตั้งปลุกเอาไว้นี่นา ล้างหน้าแปรงฟัน แล้วลงไปใส่บาตร ว่าแต่...คนอยากใส่ เขาหายไปไหนแล้วล่ะ“บอส?” สงสัยลงไปข้างล่างแล้วมั้งครับ ผมตวัดผ้าห่มออกจากตัว ก่อนจะลุกไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ‘ฮ่า ฮ่า ฮ่า’ ถ้าผมเนียน ๆ ไม่เล่าเรื่องเมื่อคืนต่อ จะมีคนด่าไหมครับ?...สงสัยจะไม่รอด…โอเค เล่าก็ได้ครับ เหตุการณ์ต่อจากนั้น…หมับ!!!“บอสสสสสส!!!”มือข้างขวาของบอส กอดหมับมารอบเอวของผม นาทีนั้นคือผมได้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของบอสโดยสมบูรณ์แล้วครับ ความหนุนแขนข้างซ้ายเอย ความถูกโอบกอดด้วยแขนข้างขวาเอย นาทีนี้ คือผมต้องทำไงดีครับ หันกลับไปแล้วทุบอกบอสรัว ๆ แล้วตะโกนด้วยเสียงสอง‘คนบ้า คนผีทะเล’บ้า! ใครจะทำแบบนั้นกันล่ะครับผมงอตัวเป็นกุ้งเลยครับ แหม…แต่ กุ้งตัวใหญ่ด้านหลังของผมก็งอตาม เราเลยนอนซ้อนกันอยู่ท่านั้น…ทั้งคืนแค่เนี้ยเหรอ?...ผมก็ใจจดใจจ่อเหมือนกันแหละครับ รอว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้น ไม่ใช่แค่ท่านที่ผิดหวัง ผมเองก็แอบหวังไว้เหมือนกันแต่บอสคงแค่ละเมอแหละ ไม่มีอะไรหรอ

“แดกเหล้าไหมมึง” พอกลับมาถึงหอพัก ไอ้เพื่อนรักก็ชวนไปที่อโคจรเลยครับ แล้วมีเหรอที่ผมจะปฏิเสธ ก็ไปดิครับ รอไร‘อยากเหล้า’ ร้านเหล้าข้างมหาวิทยาลัย เป็นจุดหมายของเราสองคนครับ ร้านนี้เป็นร้านของรุ่นพี่วิศวะ ได้ข่าวว่าหุ้นกันหลายคน ผมไม่รู้จักหรอกครับ ได้ยินเขาเล่าต่อกันมา เห็นว่าน่าจะเป็นรุ่นพี่ของพวกผมสักสี่ปีประมาณนั้น ก็เลยไม่ได้เจอกันในมหาวิทยาลัย แถมยังอยู่คนละคณะอีกต่างหาก ยิ่งไม่รู้จักเข้าไปใหญ่ แต่ผมรู้นะครับว่าใครใหญ่ที่สุดในร้าน“น้องคินนนนน!!!” นี่แหละครับ อีเจ๊นัท เป็นแฟนของหนึ่งในหุ้นส่วน อีเจ๊มันมาเฝ้าร้านให้ผัวเกือบทุกวัน“หวัดดีเจ๊”“เออ กราบทรีนกูเหอะ” ผมกับไอ้เมฆสนิทกับเจ๊นัทมาก เพราะเจ๊เป็นรุ่นพี่พวกผมปีเดียว แต่มาลงเรียนกับผมหลายตัว กอดคอกันเกาะมินมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ล้มลุกคลุกคลานมาด้วยกัน ฝ่าฟันกันมาเยอะครับ กว่าจะจบมาได้ แต่อีเจ๊นัทมันได้ใช้ความรู้อยู่นะครับ ถึงแม้จะไม่มีสักเท่าไร แต่อย่างน้อยมันก็เอามาใช้ช่วยผัวมันบริหารร้านเหล้า“ทีพูดกับไอ้คิน น้องคินงั้นงี้ ทีพูดกับกู มึงลงทรีนเลยเหรออีเจ๊” ไอ้เมฆกับเจ๊นัทไม่ค่อยจะพูดจาดี ๆ กันสักเท่าไรหรอกครับ เจอหน้ากันก็กั

ผมวิ่งลงจากบันไดทางลง BTS แบบไม่คิดชีวิต “เชี่ยเอ๊ย! กูว่าแล้วต้องไม่ตื่น” กว่าผมจะได้นอนก็ค่อนคืน เมา แฮ้ง แถมยังต้องตื่นเช้า สภาพของผมตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงเลยครับผมมองสภาพตัวเองผ่านกระจกภายในลิฟต์ นอกจากขอบตาคล้ำน้อง ๆ แพนด้าแล้ว เส้นผมที่เพิ่งสระเมื่อเช้าก็ยังไม่แห้ง แถมยังฟู ๆ ดูยุ่งเหยิงอีกต่างหาก ดีนะที่พื้นฐานเป็นคนหน้าตาดี ผมตบแก้มตัวเองสองสามทีเพื่อเรียกพลัง และต้องการให้แก้มแดงมีเลือดฝาด ส่วนปากนั้น ผมทาลิปมันไว้เรียบร้อยแล้วละครับ“หกโมงสี่สิบห้า!” ผมช้าไปสิบห้านาทีแล้วครับ ตาย ๆๆ ป่านนี้บอสคงหน้าหงิกแล้วละครับทั้งชั้นนี้ยังไม่มีใครมาทำงาน ซึ่งเป็นธรรมดาของเช้าวันจันทร์ครับ มีแต่บอสผมนี่แหละ จะให้มาทำไมแต่เช้า ผมรีบวางกระเป๋าไว้บนโต๊ะทำงาน แล้วตรงดิ่งไปเคาะประตูห้องของบอสทันที“นั่งสิ” ผมไม่โดนดุแฮะ แถมบอสก็ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ออกจะเกินเหตุไปด้วยซ้ำผมนั่งลงตรงโซฟา พยายามเดาว่าบอสจะใช้อะไรผม“กาแฟสักแก้วไหม?” สภาพของผมคงดูไม่ได้ใช่ไหมครับ บอสถึงได้ดูออกว่าผมแฮ้งอเมริกาโน่ร้อนจากร้านโปรดของผม ถูกเลื่อนมาวางไว้ตรงหน้า ผมยิ้มด้วยความดีใจเหมือนได้ของเล่นชิ้นโปรดอะครับ“บอสชอบก

“ย้ายมาอยู่ที่นี่”“ฮะ! อะไรนะครับ?” เมื่อตอนบ่าย อยู่ ๆ บอสก็ลากผมออกมาจากออฟฟิศ พามาที่คอนโดของบอส แต่ไม่ได้พาขึ้นไปบนชั้นสิบเก้าที่เป็นห้องชุดของบอสหรอกนะครับ แต่บอสพาผมเข้ามาในห้องห้องหนึ่งซึ่งอยู่ชั้นห้า เป็นห้องชุดแบบหนึ่งห้องนอนหนึ่งห้องน้ำหนึ่งห้องรับแขกขนาด 40 ตารางเมตร“ย้ายมาอยู่ห้องนี้ จะได้ใกล้ที่ทำงาน” นั่นเป็นเหตุผลของบอสครับ“แต่ผมไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าหรอกนะครับ” ผมปฏิเสธ อย่างที่บอกแหละครับ เงินเดือนของผม ไม่ได้มากมายอะไร แถมยังโดนหักใช้หนี้ค่าซ่อมรถเบนซ์ของบอสอีก“ใครให้จ่ายล่ะ” แต่บอสกลับยักไหล่ และตอบผมเสียงเรียบ“บอสหมายความว่าไงครับ?”“พอดีซื้อทิ้งไว้นานแล้ว ไม่ได้ใช้อะไร นายมาอยู่ให้หน่อยก็แล้วกัน ไม่คิดค่าเช่า”“ฮะ! อะไรนะครับ?” ผมอุทานซ้ำคำเดิมอีกครั้ง“หูหนวกหรือไง ถามซ้ำ ๆ อยู่ได้ ตามนี้” บอสตัดบทง่าย ๆ “ถือว่าเป็นคำสั่ง” แล้วก็สำทับมาอีก แล้วผมจะกล้าขัดคำสั่งเจ้านายเหรอครับ แม้จะไม่เข้าใจอะไรมากก็ตาม สงสัยบอสคงคิดว่าจะได้ใช้งานผมสะดวกขึ้นมั้งครับ เวลาที่ผมต้องซื้อของเข้าห้องให้บอส จะได้ไม่ต้องย้อนไปย้อนมาแล้วผมก็รู้สึกว่า วันนี้บอสอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไร ไม่ร