《You Belong to Me กามเทพออกศึก》全部章節：第 111 章 - 第 118 章

เจ้าสัวธานิน - โปรดปราณ“ฮั่นแน่ เจ้าสัวมองหาผมเหรอครับ?”ผมจับได้แล้วครับว่าคนแก่ที่นอนอยู่บนเตียงเฝ้าคอยสอดส่ายสายตามองหาผมเจ้าสัวอาการดีขึ้นมากแล้วครับ หลังจากผ่าตัดไปรอบที่ 3 ตอนนี้สีหน้าคนแก่ดีขึ้นมาก ลุกขึ้นนั่งและยังเดินเล่นในสวนของโรงพยาบาลได้ด้วยผมแวะเวียนมาหาทุกวันหลังเลิกเรียน มาอ่านหนังสือ ทำการบ้าน และบางทีก็หลับที่นี่เลยแต่ช่วงที่ผ่านมาผมเรียนหนักมาก แถมมีเทสต์ถี่ ๆ ก็เลยมีเว้น ๆ ไปบ้าง“หายไปไหนหลายวัน” คนแก่ดูท่าจะน้อยใจแล้วละครับ“ช่วงนี้มีงานต้องส่งหลายอย่างครับ ก็เลยยุ่งนิดหน่อย”“ส่งงานหมดแล้วหรือไง ถึงมาได้”“ยังครับ แต่กลัวเจ้าสัวจะชะเง้อจนคอหักไปเสียก่อน ผมก็เลยรีบมา”“ฮึ!” คนแก่ส่งเสียงฮึในลำคอ นั่นแปลว่าด่าผมอยู่ครับ แต่ผมชินเสียแล้วกับคำด่าภาษาจีนที่ฟังไม่ค่อยเข้าใจ เจ้าสัวก็คงเบื่อจะด่าเหมือนกันเพราะผมไม่เคยฟัง“วันนี้มีอะไรมาอ่านให้ฟังล่ะ” เจ้าสัวรีบถามหาหนังสือที่ผมเพียรหามาอ่านให้ฟังทุกวัน อ่านจนคนฟังหลับไปข้างหนึ่งนั่นแหละครับ คนอ่านได้ความรู้ คนฟังก็ฟังเพลินเลยละครับ“ตายแล้วไปไหน” ผมหยิบหนังสือเล่มเล็กออกมาจากกระเป๋า เสียงเจ้าสัวบ่นงึมงำ คงกำลังก่นด

ในขณะที่เบื้องล่างเสียวจนต้องร้องคราง โยชิก็โดนล็อกต้นคอให้โน้มใบหน้าลงไปรับจูบดูดดื่มจากคนที่นอนหงายอยู่บนเตียงลิ้นร้อนชอนไชเข้ามาอย่างหื่นกระหายราวกับอดอยากมาแรมปี ทั้ง ๆ ที่ทั้งสองเพิ่งห่างกันเพียงสัปดาห์เดียวก่อนที่คุณโปรดปราณจะเข้ามาในชีวิตของเจ้านาย ทั้งสองเป็นคู่หูที่คอยรับใช้ใกล้ชิดปานเทพ ไปไหนก็ไปด้วยกันตลอดเวลาแต่ช่วงหลังโยชิมักได้รับมอบหมายให้ดูแลคุณโปรดคนโปรดของเจ้านาย ทั้งสองจึงต้องห่างกันอยู่บ่อย ๆ โยชิเต็มใจที่จะดูแลโปรดปราณ แต่เสียดายอย่างเดียวก็เรื่องนี้นี่แหละดังนั้นเมื่อมีโอกาสได้อยู่ด้วยกัน มีหรือที่ทั้งสองจะปล่อยผ่าน ในห้องน้ำเมื่อกี้นี้มันแค่ออร์เดิร์ฟ ตอนนี้แหละที่พวกเขาจะช่วยกันเสิร์ฟจานหลัก!เนิ่นนานกว่าทั้งสองจะผละริมฝีปากออกจากกัน ถึงตอนนั้นทั้งคู่ก็ปากบวมเจ่อ“โยชิ กูอยากดู” ไนท์ร้องขอด้วยสายตาหวานเยิ้ม อีกคนก็เข้าใจความหมายรีบกลับหัวกลับท้ายทันทีเมื่อโยชิจัดท่าเรียบร้อย ร่องสีสวยที่มีหางเสือดาวเสียบอยู่ก็มาปรากฏอยู่ตรงหน้า ไนท์มองช่องทางที่กำลังสั่นระริกน้ำลายสอ ก่อนจะคว้ารีโมตมากดเพิ่มแรงสั่น“อ๊ะ อื้อ!” คนตัวเล็กแหงนเงยใบหน้าด้วยความซ่านเสียว ก่อนจะ

วันนี้ที่อ่าวรีพัลส์เบย์มีผู้คนค่อนข้างบางตา อาจเป็นเพราะไม่ใช่วันหยุด และเป็นช่วง Low Season แต่ก็ดีแล้วละครับ เพราะเราจะได้ไม่ต้องเบียดกับผู้คนมากมายผมกับคุณปานเทพยืนอยู่ตรงหน้าเทพจันทราที่เราเคยมาขอพรด้วยกัน วันนี้ผมจะมาแก้บนครับ แต่จะเรียกว่าแก้บนก็อาจไม่ถูกต้องนัก เพราะวันนั้นผมไม่ได้บนบานศาลกล่าวแต่อย่างใด เพียงแต่ผมบอกท่านไว้ว่า คนนี้ผมจองผมหันไปมองคุณปานเทพที่กำลังยืนหลับตาพึมพำอะไรบางอย่าง จะขออะไรท่านอีกนะผมเอาริบบิ้นสีแดงมาเขียนขอบคุณเทพจันทรา แล้วก็ลงชื่อผมกับคุณปานเทพกำกับไว้ผมชะเง้อจนคอแทบหัก อยากรู้ว่าคนข้าง ๆ เขียนอะไรลงไปบนริบบิ้น แต่ก็ไม่สำเร็จครับ เพราะคนตัวใหญ่พยายามเอาไหล่มาบังไว้“ชิ! ไม่ดูก็ได้” ผมลุกหนีเอาริบบิ้นไปพันไว้รอบองค์เทพ รีรอให้คุณปานเทพเดินมาสมทบแต่รายนั้นพันริบบิ้นไว้สูงลิ่ว ผมเขย่งจนสุดปลายเท้าก็มองไม่เห็นว่าเขียนว่าอะไรว้อย!!! ความลับเยอะจริง!ผมบู้หน้าอย่างสุดเซ็ง เขย่งจนเมื่อยเท้าก็มองไม่เห็น ก็เลยถอดใจเดินออกมายืนรออยู่ห่าง ๆ ไม่นานร่างสูงก็เดินมาสมทบ“ไปไหนต่อกันดี”“เหลือเวลาอีก 2 ชั่วโมงเอง ไปหาอะไรอร่อย ๆ กินกันมั้ยครับ” ผมรีบเสนอคนต

คุณปานเทพกะเวลาได้เป๊ะมากครับ พอเราทั้งสองอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เชฟจอห์นก็กำลังรังสรรค์เมนูสุดพิเศษสำหรับมื้อเที่ยงพอดีเลยครับและเนื่องจากแดดเมืองไทยแรงเข้าใกล้จุดเดือดไปทุกที บรรดาเดอะแก๊งก็เลยย้ายที่เข้ามานั่งในซาลูนผมนั่งเบียดบนเบาะเดียวกันกับคุณปานเทพ กลัวน้อยหน้าพี่อคินครับ เพราะรายนั้นขึ้นไปเกยอยู่บนตักคุณอินทัชนานแล้วห้องมันแคบครับ นั่งเบียดกันนิด ไม่มีอะไรหรอกครับ แหม!!!มาสนใจเมนูอาหารตรงหน้ากันดีกว่าครับ ความพิเศษของมื้อนี้ก็คือ ไม่มีใครมีสิทธิ์รีเควสต์อะไรทั้งนั้นครับ เชฟจอห์นรังสรรค์เมนูอะไรให้ใครก็ต้องกินอันนั้น ห้ามเลือก!!!ผมมองตามจานสีดำเงาใบใหญ่เกือบเท่าถาด แต่มีกุ้งตัวใหญ่ขดตัวนอนอยู่ตรงขอบจานนั้น 2-3 ตัว บวกกับก้อนกลม ๆ สีดำตรงกลางกับมะม่วงสุกอีกไม่กี่ชิ้น แล้วก็ลุ้นว่ามันจะเป็นของใคร“Prawn with Tamarind Sauce and Grilled Foie Gras & Mango สำหรับคุณสามครับ”ว้าว! โชคดีจังครับที่กุ้งราดซอสมะขามนั่นมันไม่ใช่ของผม เพราะผมว่าผมไม่อิ่มอะ ถึงแม้จะเสิร์ฟคู่กับฟัวกราส์ที่ผมชอบก็เถอะ“Crispy Pork in Red Curry, Sea Bass Fillet in Banana Leaf, and Grilled Australian Lamb Chop