บททั้งหมดของ A Love Reclaimed: Fated To Love You: บทที่ 491 - บทที่ 500

Nang makita ni Rhian na kinumpirma niya ang oras kay Zack, nalaman ng mga bata na pumayag siya na sumama, at ang kanilang mga mukha ay puno ng kasiyahan. Si Rain ay may mga luha pa sa mata, ngunit puno ng ngiti ang kanyang mukha. Nang makita ang kasiyahan ng mga bata, bahagyang nabunutan ng kaligayahan si Rhian at tiningnan ang lalaki sa harap niya ng kalmado.Si Zack ay nagsalita ng malalim, "Sa susunod na weekend, maluwag ba ang oras kay Misis Rhian?"Sumang-ayon si Rhian.Walang ibang sinabi ang dalawa. Nagpaalam si Rhian kay Rain at dinala ang mga bata pauwi."Mommy." Habang naglalakad, biglang tinawag siya ng mga bata.Hindi pa rin nakaka-recover si Rhian mula sa kalituhan ng stage play. Nang marinig ang tinig ng mga bata, nakapag-react siya pagkatapos ng ilang segundo, "Anong meron?"Si Zian ay nagbukas ng bibig ngunit medyo nag-aalangan at tahimik na sumulyap kay kuya.Pagkakita sa tingin ng kuya, kumindat si Rio at nagtanong ng seryoso, "Mommy, ayaw mo bang magbakasyon kasam

Maaga pa noong weekend nang marinig ni Rhian ang katok sa pinto pagkagising niya.Hindi na ito masyadong inisip ni Rhian, iniisip niyang ang mga bata ang kumakatok. Pinahid niya ang kanyang mga mata at pinayagang pumasok ang mga ito.Ngunit nang bumukas ang pinto, tatlong bata ang nakatayo sa pintuan. Si Little Rain ay nakasuot ng pink na damit at may dala-dalang maliit na bag, na sobrang cute.Nang makita ang mga bata, napahinto si Rhian, iniisip na baka guni-guni lang ito dahil hindi siya nakatulog nang maayos buong gabi.Dahil pupunta sila sa hot spring kasama si Zack ngayong araw, napaka-gulo ng isip ni Rhian kagabi. Hindi niya alam kung anong oras siya nakatulog.Kahit na nakatulog siya, hindi naging mahimbing ang tulog niya, parang panaginip lang ang pang yayari.Ngayon, paggising niya, medyo nalilito siya."Tita Ang malambot na boses ni Little Rain ang pumuno sa pintuan.Natauhan si Rhian at napagtanto niyang naroon nga talaga ang mga bata."Rain..." Bumangon si Rhian mula sa k

Habang nasa biyahe, masayang-masaya ang tatlong bata, tuloy-tuloy ang kwentuhan sa likod ng sasakyan.Si Rhian ay medyo hindi pa gaanong kumportable, ngunit habang pinakikinggan ang masasayang boses ng mga bata, unti-unting lumitaw ang ngiti sa kanyang mukha.Pagdating sa hotel, bumaba agad si Rhian mula sa sasakyan at isa-isang binuhat ang mga bata mula sa likod.Magkakahawak-kamay ang mga bata at maayos na sumunod sa kanila papasok ng hotel.Napakagarbo ng lobby ng hotel. Pagkapasok pa lamang nila sa pintuan, agad na nakuha ng atensyon ng mga bata ang malaking aquarium sa sulok ng lobby.“Ang ganda!” Kumislap ang mga mata ni Little Rain habang sabik na nakatingin sa direksyon ng aquarium.Nadala si Rhian ng boses ng bata at tumingin din sa tinuturo nito. Sa loob ng malaking aquarium, maraming makukulay na tropical fish ang lumalangoy, at ang disenyo sa loob nito ay napakaganda at kaakit-akit.“Tara, tingnan natin!” sabi nina Rio at Zian, gustong tuparin ang hiling ng nakababatang ka

Alam ni Zack na hindi komportable si Rhian sa presensya niya. Pagkapasok sa suite, tahimik siyang naupo sa sofa at nagbasa ng email.Habang naglalaro si Rhian kasama ang mga bata, biglang may kumatok sa pinto.Pagkarinig ng ingay, pinuntahan ni Rhian ang pinto para buksan ito.Sa pinto, dalawang waiter ang nagtutulak ng cart na may pagkain, habang may isang lalaki na mukhang foreman ang nakatayo sa tabi nila at nakatingin sa kanya nang magalang.Nang makita ito, nagulat si Rhian at napatingin nang kusa sa lalaki sa sofa.Naalala niya na wala naman silang inorder na pagkain.“Magandang araw, ako po ang lobby manager ng hotel. Ito po ang tanghalian na kasama sa voucher na ginamit ninyo. Sana’y mag-enjoy kayo sa pagkain,” sabi ng manager nang may ngiti.Naunawaan iyon ni Rhian, kaya’t magalang siyang nagpasalamat at tumabi para makapasok ang waiter na may dalang pagkain.Habang inaayos ng waiter ang pagkain, tinawag ni Rhian ang mga bata para kumain.Nanatiling nakaupo si Zack sa sofa, t

Sa gilid, narinig din ni Rhian ang sigaw ni Zian. Nang lingunin niya ito, huli na. Ang bata ay mahiyain nang nagtago sa likod ni Zack.Ang ngiti sa mukha ng lalaki ay hindi nakaligtas sa kanyang mga mata.Pagkakita sa dalawa, puno ng halo-halong emosyon ang mga mata ni Rhian.Para sa mga bata, kahit marami na siyang nagawa para sa kanila, mayroong uri ng seguridad na tanging isang ama lamang ang maaaring magbigay.Hindi alam ng mga bata ang iniisip niya at masiglang hinila siya upang tingnan ang mga isda.Bigla, may isang sirena na dahan-dahang lumangoy pababa mula sa itaas at kumaway sa kanila sa pamamagitan ng salamin.Nanlaki ang mga mata ng mga bata sa tuwa at may pagtatakang nagtanong kay Rhian, “Mommy, totoo ba ito?”Natuwa si Rhian sa inosenteng tanong ng mga bata at hinaplos ang ulo ng isa sa kanila. “Siyempre tao 'yan, pero napakaganda rin.”“Puwede rin bang magbihis si Mommy bilang sirena?” Tanong ni Zian kay Rhian nang may pag-asa sa kanyang mga mata.Pagkarinig nito, natig