บททั้งหมดของ My Ex-husband's Regrets: บทที่ 1 - บทที่ 10

"Yes, anak. How about you? May masakit ba sa 'yo?" She examined her son, looking for a bruise or something that made him in pain. Dumako muli ang kanyang mata sa mukha ng anak nang umiling ito na para bang naiintindihan niya ang titig ng ina. "I'm fine, mommy. I'm so sorry po. Kung hindi ko po nilapitan si Daddy hindi ka niya po sasaktan," tumatangis nitong paninisi sa sarili. Umiling si Hyacinth ng ilang beses. Walang karapatan ang anak na sisihin ang sarili nito. Nais lamang nito ang mabuhay ng normal na mayroong parehong magulang, lalo na isang ama na malaya nitong tinatawag na 'daddy'. "No, anak. Wala kang kasalanan. Wala ka namang ginawang mali at huwag mong pakinggan ang daddy mo, huh? Hindi ka pagkakamali. We love each other nang mabuo ka, so hindi ka pagkakamali, okay? Matatanggap ka rin ni Daddy." Ipinatong ng anak ang kanyang pisngi sa dibdib. Mahal nila ang isa't isa n'ong ibinigay niya ang katawan sa asawa at ipinangako ni Vash sa kanya na kung mabubuntis siya ay m

Dumating na ang gabi at nasa higaan na sina Hyacinth at Sean. Marahan niyang hinahaplos ang anak niya sa ulo habang pinagmamasdan itong natutulog. He is making cute and low snores. Dahan-dahan niyang inilapit ang labi niya sa ilong ng anak at hinalikan ang tuktok nito habang inaamoy-amoy ang pisngi. Ganito siya ka-addict sa anak niya. Mahal na mahal niya ito at gagawin niya ang lahat para kay Sean. Bago kasi makatulog si Sean ay kinantahan niya ito ng paborito niyang kanta. Hindi makakatulog si Sean kung hindi siya kakantahan ng mommy niya. Mula kaninang nakaharap ni Hyacinth si Megan ay hindi na sila lumabas sa kwarto nila. Ayaw na niya kasi itong makita at naiirita siya sa mukha ng nangahas sa kanyang asawa. Lumabas lamang siya kani-kanina para magluto ng dinner at para ipagtimpla ng coffee si Vash. Palagi niya itong ginagawa bilang asawa ni Vash. Ipagluluto siya ng almusal, tanghalian at hapunan. Coffee na rin sa tuwing dumarating siya. Ipinaglalaba niya rin siya ng damit at pin

IRITABLE na hinagis ni Megan ang kanyang libro sa pader dahil dinig na dinig ang ingay ni Hyacinth na nanggagaling sa katabing kwarto lamang niya. Sinipat niya si Gaeun na mahimbing ng natutulog kaya't bumaba na siya sa kanyang kama at marahas na binuksan ang pinto ng kanyang kwarto. "Ah, babe!" "You're so good, wife! Oh!" Selos ang namayani sa kanyang pagkatao nang marinig niya ang sigaw ng lalaking mahal na mahal niya. Kusa na lang na tumulo ang luha niya. Naiinis siya at gusto niyang manakal kaya't dinaanan na lang sa iyak. Bwesit! Bwesit kang babae ka! Naiirita rin siya kay Vash kung bakit si Hyacinth pa ang kinama nito at hindi siya. Honestly, tatlong beses palang atang may nangyayari sa kanila ni Vash sa ilang taon nilang pagsasama. Puro 'yung bwesit na Hyacinth na 'yon! She has a nice body! Bakit hindi niya naaakit ng maayos si Vash?! Bakit si Hyacinth pa rin!? That...man! Pagkalabas niya ay aawayin niya talaga si Vash. Hindi niya matatanggap na ginagawa pa rin nila it

Hindi niya pa pala niya ito natimplahan ng kape. Thankful naman si Hyacinth na lahat ng inihahanda niyang para sa asawa ay kinakain niya at wala siyang naririnig ni isang reklamo sa mga luto niya. Tamad kasi 'yung kabit niyang puro bukaka lang ang alam. Pagitan ng hita lang kasi ang maipagmamalaki. Sakto naman na pagtimpla niya ng kape para kay Vash ay siya namang pagbaba nito sa hagdan. He was just wearing his boxer shorts. Napaubo si Hyacinth kahit wala man itong iniinom dahil sa pangingintab ng katawan ng kanyang asawa. Bakat na bakat ang kanyang ari sa kanyang suot. Kahit siguro pilitin ni Vash na itago ito sa kaloob-looban ng brief ay malaki at maumbok pa rin ang bakat. "What? Don't stare at my body." Vash rolled his eyes. "S-Sorry." Kasi naman eh! Bakit ka kasi walang suot na pang-itaas, aber? Natutuliro tuloy utak ni Hyacinth. "Napirmahan mo na ba?" Tanong ni Vash nang makalapit at naupo na sa paboritong pwesto sa hapag kainan. "V-Vash, bakit kailangan nating mag-annul?

"I'm sick of you, Hyacinth. Get the annulment paper and sign it in front of me. Now!" Vash sharp commanded. "So you can finally leave Megan alone." "Really, Vash? Si Megan pa rin?" Nanginginig na tuhod na tumayo si Hyacinth. "Vash naman, bakit hindi mo ako kayang pakinggan?" "I want to break up with you. You can't force me to love you again. Now, get the annulment paper, or else I'll throw your son to the orphanage." Nanlaki ang mga mata ni Sean at yumakap sa katawan ng ina dahil kaagad na namayani ang takot niya nang marinig niya ang mga salitang iyon mula sa bibig ng ama. "Mommy, I don't want to go there. I want to stay with you," paghikbi ni Sean. Ipinalupot ni Hyacinth ang mga braso sa balikat ng anak at idiniin ito sa kanyang tiyan. "No! I will never let him to throw you there. Anong akala mo sa anak mo, walang parents?" "He is not my son," diin na tugon ni Vash. "He is your son! Huwag kang magbulag-bulagan dahil kamukhang-kamukha mo siya. Walang deny 'yon! Huwag kang tanga