Hyacinth Hilton-Ferrer is determined to gain acceptance from her husband, Vash, and their child, despite her embarrassment. She is ready to do anything for her son, even as she faces painful situations. However, there is one thing that could break her resolve: her husband's request to sign annulment papers. At eighteen, Hyacinth married Vash Arsean Ferrer, the heir to the Ferrer family. She did this to help him secure his inheritance and fulfill his grandfather's wish for him to marry and have children. During their year-long marriage, they learned to love each other, but things fell apart when Hyacinth's friend Megan interfered. How can Hyacinth explain her innocence to those around her? Vash's life changed when he discovered that Hyacinth, his first love, had deceived him. Hurt, he started a new family with another woman and embraced that life. However, after learning the truth about Hyacinth, he began to feel guilty and regretful. Can he fix what he ignored in the past and restore their relationship?
ดูเพิ่มเติมNAKAYAKAP ang parehong braso ni Hyacinth paikot sa kanyang dibdib sa pintuan ng kusina habang pinapanood ang anak na si Sean na may dalang isang papel na kung saan mayroong iginuhit doon na isang pamilya na nagpipicnic. Tahimik niyang pinagmamasdan ang anak papalapit sa kanyang asawa na si Vash, na ama ni Sean, na mailahad ang iginuhit sa kanya.
Hinihintay niya ang magiging reaksyon ng asawa kung matutuwa ba ito o hindi. Sana naman ay tanggapin niya. Sana naman ay matuwa siya. Ikakalukso ng puso niya kapag nangyari 'yon. Hindi lamang siya, kundi ang anak niya rin. "Daddy, I made this for you." Marahan na iniaabot ng bata ang papel sa harapan ni Vash. "I hope you like it po." Umangat ito ng tingin sa papel at gumuhit ng isa ang mga kilay ni Vash dahilan upang mapatayo si Hyacinth ng tuwid. "What the...Get out! I don't need that!" Hinawi ng ama nito ang papel na hawak at lumipad ito sa ilalim ng mesa. Naalerto si Hyacinth at kumaripas ng takbo nang itulak ni Vash ang bata papalayo sa kanya. Ang limang taong gulang na si Sean ay napaatras. Kaagad naman niyang sinalo ang anak bago pa ito bumagsak sa sahig. Mayroong bahid na inis ang hitsura ni Hyacinth bago niya harapin ang asawa. Nakalukot ang kanyang noo at hindi ito makapaniwala. "Vash, what the hell are you doing? Bakit mo itinulak ang anak mo? He just wants to give you his drawing and wants to impress you!" Pagharap ni Hyacinth sa anak ay naging malambot siya, nakaramdam ng awa, at parang hinipo ang puso nang makita niya na inaabot ng bata ang iginuhit para sa kanyang ama sa ilalim ng mesa. He drew that beautiful and creative a family drawing with his coloring materials for his father, mayroon pa itong kaunting message upang mabasa ito ng ama na naglalaman na isang pagsusumao na sana ay matanggap na niya sila ng ina niya para mabuo na sila bilang isang pamilya. "Shut up!" The feet of the chair made a rusty sound when he stood up. He looked at her full of annoyance. Marahas siya nitong hinablot sa braso kaya't pwersahan siyang napatayo at napabitaw sa anak. Hindi siya dumaing ngunit naipakita sa mukha niya na nasaktan siya sa paraan na pagkakahawak nito sa braso niya na para bang inilagay nito lahat ang buong lakas sa kanyang braso. Hinila pa siya ni Vash papalapit habang hawak ang magkabilang braso nito. Ilang dangkal na lang ang pagitan ay maglalapat na ang mga labi nito. "That kid will never be my son! Only my Gaeun Yul! Siya lang ang anak ko at hindi 'yang batang pagkakamali na 'yan!" Dinuro ni Vash si Sean na nakasalampak pa rin sa sahig habang mahinang humihikbi. Pakiramdam ng bata ay nasayang ang kanyang effort dahil hindi man lang tinanggap ng ama ang kanyang munting obra. Sa limang taong gulang ay kaya na niyang gumuhit ng napakagandang larawan. Hindi pumayag si Hyacinth sa kanyang narinig kaya't pinilit niya na makawala ang kanyang mga braso sa kamay ni Vash. Masakit at kapos hininga niya itong sinagot, "Hindi pagkakamali si Sean!" Parang napunit ang puso nito dahil nasaktan siya para sa kanyang anak. "Anak natin siya at parehas tayong nasarapan sa kama, Vash. We were in love with each other nang gawin natin siya! Kaya paano ko naman gogoyohin ang ulo mo na hindi mo siya anak? May dahilan ba kung ipagpipilitan ko siya sa 'yo kung hindi mo siya anak?" Mabilis ang kamay niyang hinawi ang luha na nakakalat sa kanyang pisngi. Patuloy niyang ipagtatanggol ang anak dahil alam naman niya na anak ito ni Vash. Paano naman siya mabubuntis sa iba kung ang asawa lang niya ang hinahayaan niyang humawak sa kanyang katawan? Walang ibang rason na magloko siya dahil mahal na mahal niya ang kanyang asawa at handa siyang magpaka-martir. Takot ang namutawi sa katawan nito nang hablutin siya ni Vash sa panga. He looked at her full of disbelief and doubt. She glanced the pain through his eyes and she hates it, she hates seeing her husband hurting like that. "Hindi ako ang ama niyan, Hyacinth." His lower lip trembled, moving his eye balls to wash off his emotion. Nangingintab ang mata niya. Alam ni Hyacinth na naluluha si Vash. "Ikaw ang ama. Ama ka ni Sean," pagdidiin pa ni Hyacinth. "Ibang lalaki ang ama niya. I clearly remember how you end up with another man's bed. Ako ang nakauna sa 'yo pero may pumangalawa sa akin and that's the father of your child! Best friend mo pa, Hyacinth. And then you want me to trust you with that Caleb guy?" His eyes were flaming in anger as if he was ready to throw her away. "Huwag mo 'yang pinagpipilitan sa akin at baka pati ang anak mong 'yan ay mapagbuhatan ko ng kamay!" He exclaimed. "Matagal na akong nagtitiis sa kanya, and I can't just hurt him like I want to do kasi bata lang siya!" Pabagsak siyang binitawan ni Vash at dahil nanlalambot ang kanyang tuhod ay pareho na sila ngayon ng kanyang anak na nakaupo sa sahig at parehong umiiyak sa nangyayari. Sumisikip ang dibdib niya at nais na niyang pahingain ang sarili niya. Ganito siya sa tuwing umiiyak at nasasaktan pati ang kanyang paghinga ay naaapektuhan. "Both of you, distance yourselves from me! Nothing will change in our situation. Do not hope that we will get back to how things were, Hyacinth, because you have destroyed everything. Tiwala ko at pagmamahal ko, sinunog mo lang ng madalian para lang sa lalaking alam mong pinagseselosan ko." Hindi na muli siya nakasagot at pinanood niya ang palayong asawa mula sa kanila. Naiinis siya sa kanyang sarili at sa kanyang asawa. Naiinis siya sa sarili dahil nangyayari ito sa kanila at nadadamay pa ang kanyang anak nang dahil sa kanya at naiinis ito sa asawa dahil hindi man lang niya ito binibigyan ng pagkakataon para makapag-paliwanag kung ano ang totoong nangyari sa likod ng maling balita na 'yon.Megan’s hands fidgeted, wringing the edge of her shirt. "Hindi… ikaw ang daddy, Vash. Don’t doubt it just because of some paper—""Don’t lie to me," he said coldly. "Kung ako ang ama, bakit hindi ako puwedeng magdonate? Ngayon uutusan kita. Tawagin mo si Harold ngayon.""W-What? Bakit siya?" Nagtatakang tanong ni Megan."Tawagin mo, ngayon din or else magwawala ako rito," kalmadong utos ni Vash. Dali-daling kinuha ni Megan ang phone niya at sinabihan kaagad niya si Harold na pumunta sa hospital.Napapamura na lamang si Megan sa isip niya.The silence was suffocating. Nurses glanced at them nervously but dared not intervene. Nakatingin din ang doctor kay Megan tapos bumaling ulit sa bata.Megan's eyes darted to Vash, her heart pounding. Vash had no words, only questions swirling in his mind.Paulit-ulit na tanong kung bakit hindi niya kablood type ang anak niya."Gaeun is not my son," Vash spoke."No! He is your son!" Pamimilit ni Megan at tinakpan ang kanyang kinakabahan na ekspresyo
THE smell of antiseptic filled the air the moment they stepped into the other hospital kung nasaan si Gaeun.Nangunguna pa si Vash na maglakad kay Megan kahit hindi naman niya alam kung saan siya pupunta. Kahit anak ni Megan si Gaeun ay mahal pa rin naman niya ang anak niya. Sa mata ng iba hindi siya fair, pero alam niya sa kaloob-looban niya na pantay-pantay lang ang tingin niya sa mga anak niya.Nagmumukhang paborito niya si Sean kasi nga bumabawi siya sa bata."Baby, your hand is bleeding," alalang sabi ni Megan. Binalingan siya ni Vash habang magkasalubong ang may pagkamakapal nitong kilay."Mauna ka. Bilisan mo!" He hurried her. Kaagad na tumango si Megan at nagmadaling pinuntahan si Gaeun. Pumasok sila sa isang room na may mga bench kung saan doon naghihintay ang mga bantay ng patients. Walang tao ngayon sa room at nasa kabilang hallway sila.A nurse led them toward the room where Gaeun is inside. He lay inside the ICU, motionless, his skin almost as white as the sheets. Tubes
Shayne screamed on what she saw. "Mommy! Are you okay? You ugly, why did you hurt my mom? Are jealous because she's beautiful than you?" Naiiyak na pangingialam ni Shayne. "Ugly! You're ugly! You're witch!"Gusto niyang pigilan si Shayne na magsalita ng ganun pero totoo naman ang pinagsasabi ni Shayne."You!" Sigaw ni Sean at akmang ibabato niya ang bowl kay Megan pero pinigilan siya ni Vash.Vash pushed himself up on the bed, wincing at the pain in his back. "Megan, enough! What the hell is your problem!?"But Hyacinth didn’t need saving from anyone. Hindi siya papayag na natapakan siya bigla sa pamamagitan ng sampal. Her chest heaved, blood roaring in her ears, and then she snapped. Her fist clenched, and with all the fury boiling inside, lumapit siya kay Megan at isang matigas na kamao ang tumama sa mukha niya dahilan para manlambot si Megan at mapaupo sa mga hita ni Vash.Napahawak si Megan sa mukha niya at ramdam niya ang dugong dumadaloy sa gilid ng labi niya.Vash gasped and re
HAPON na at nandirito pa rin si Vash sa hospital, nagpapahinga. Ayaw pa kasi nilang tumayo siya at maggalaw-galaw dahil sa mga sugat niya. Lahat ng mga taong nadamay sa lindol ay naroroon na sa kanya-kanyang hospital bed.Hindi na naging crowded ang bawat hallway ng hospital.Vash sat propped up against a mound of pillows, his back stiff with fresh bandages. Para sa kanya ay hindi na ito gaanong masakit. He can smile and laugh with his family."Water," inabot ni Hyacinth ang bottled water kay Vash. Kaagad naman niyang ininom ito.A tray of fruit was balanced on his lap. Sean was beside him, peeling an orange with great focus, while Shayne held up a small fork with a slice of apple, waiting for her father to open his mouth. Pinagmamasdan lang ni Hyacinth ang tatlo. Kita niya ang tuwa kay Vash. Mukha naman ding hindi napipilitan si Sean na bigyan ng prutas ang ama niya.Bumalik na ba sa dati ang baby boy niya? Sana naman ganun na nga. Vash leaned closer to Shayne and gave her kisses
She bent forward, pressing her forehead against his hand. "You’re crazy… but thank you." Her voice softened, breaking into sobs. "Thank you sa sacrifice mo. You're the hero in their eyes."Sean crawled closer to the stretcher, he hugged his father’s arm. "Stay with us, Daddy. Don’t go, please." Nagulat bigla si Hyacinth sa sinabi ni Sean. Humiga si Sean sa braso ng dad niya.Ewan niya, pero sobrang saya sa dibdib niya na kinausap ni Sean ang daddy niya ng ganun.Vash’s chest tightened, not from the wounds, but from hearing his son call him like that. He lifted his trembling hand, touching Sean’s cheek. "I’m not going anywhere… I promise. Sugat lang 'to.""But you look pale. Don't die, please. Iiwan mo ako ulit?"Bigla na lang naiyak si Vash dahil sa tanong ng anak. Hindi dahil kabado siya sa nangyari sa kanya, kundi sa tanong mismo ng anak kung iiwan ba niya ito ulit. Nakonsensya siya dahil ganito ang naging epekto sa anak niya ang pag-iwan niya kay Hyacinth."I'm sorry. I won't die,
THE ground shook harder, throwing another wave of screams across the coffee shop. Maski si Hyacinth ay napatili dahil sa lakas ng pag-ugong ng buong floor. Tables slid, glasses exploded against the floor. Hyacinth tightened her grip around Sean and Shayne, pulling them under her arms.Hindi pa nabubuksan ni Vash ang kotse nang biglang umugong ang kanyang tinatapakan. Nanlaki ang mga mata niya, nabitawan ang hawak niyang paper bag, at kaagad niyang tinalikuran ang kotse patakbo pataas ng coffee shop kung nasaan ang buong pamilya niya. Hindi na niya maisip kung masusubsob siya o iindahin niya ang pagkahilo. Ang nasa isip niya ngayon ay mapuntahan sina Hyacinth sa taas.Damn! Earthquake! He can't believe na ngayon pa talaga mangyayari ang bagay na 'to kung saan nasa second floor ang mag-iina niya!Vash bent over them nang mapuntahan na niya ang mga ito, kaagad niyang niyakap ang tatlo na nakaupo sa may table, his whole body forming a shield. "Stay down! Don’t move!" His voice cracked,
Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
ความคิดเห็น