All Chapters of ชายายอดเสน่หา: Chapter 141 - Chapter 150

เขาหันไปมองแม่ทัพฝ่ายเหนือ“ส่งทหารม้าสามพันไปเสริมป้อมชิงหลงภายในคืนนี้”จากนั้นหันไปยังกรมคลัง“เปิดคลังเสบียงฉุกเฉิน จัดส่งข้าวและยาสมุนไพรไปแนวชายแดน”ขุนนางกรมคลังรีบคุกเข่า“พ่ะย่ะค่ะ”เว่ยเซวียนเฉินตรัสต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ให้กรมพิธีการร่างสาส์นถึงแคว้นฉี ถามเหตุผลของการเคลื่อนทัพอย่างเป็นทางการ แต่ห้ามใช้ถ้อยคำอ่อนข้อ”ขุนนางฝ่ายพิธีการรีบรับคำ“พ่ะย่ะค่ะ”หานเฟิงมองผู้เป็นนายด้วยความกังวล แม้คำสั่งทุกอย่างจะรอบคอบ แต่เขารู้ดีว่าสิ่งที่หนักที่สุดในใจเว่ยอ๋องไม่ใช่เพียงสงคราม หากเป็นหญิงสาวในตำหนักท้ายวัง ผู้ซึ่งเพิ่งประกาศเลือกแคว้นเว่ย และบัดนี้บิดาของนางกำลังยกทัพมาประชิดชายแดนในเวลาเดียวกัน ฉีเยว่หนิงยืนอยู่หน้าต่างตำหนักท้ายวัง มองแสงคบเพลิงที่ส่องสว่างเป็นทางยาวไปยังท้องพระโรง นางได้ยินเสียงกลองเรียกประชุมตั้งแต่กลางดึก และรู้ทันทีว่าข่าวจากชายแดนไม่ใช่เรื่องเล็กหลิงเอ๋อร์ยืนอยู่ข้างกาย สีหน้าซีดเผือด“พระชายา

เว่ยเซวียนเฉินหันกลับมามองฉีเยว่หนิงอีกครั้ง นางยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่ได้ร้องขอ ไม่ได้แสดงท่าทีอ่อนแอ มีเพียงสายตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขารู้จักนิสัยของนางดี หากตัดสินใจแล้ว ต่อให้ห้ามเพียงใด นางก็คงหาทางตามไปจนได้ ในที่สุดเขาจึงถอนหายใจเบา ๆ“เจ้าชนะอีกแล้ว”ฉีเยว่หนิงเบิกตากว้าง “พระองค์ทรงอนุญาตหรือเพคะ”“แต่มีเงื่อนไข”“เพคะ”“เจ้าต้องอยู่กับหน่วยหมอหลวงเท่านั้น”“เพคะ”“ห้ามเข้าใกล้แนวหน้า”“เพคะ”“และหากเกิดอันตราย เจ้าต้องถอยทันที”ฉีเยว่หนิงยิ้มกว้างอย่างที่เว่ยเซวียนเฉินไม่ค่อยได้เห็น “หม่อมฉันรับปาก”เว่ยเซวียนเฉินส่ายหน้าอย่างจนใจ “เจ้าดื้อจริง ๆ”นางหัวเราะเบา ๆ “หม่อมฉันเรียนจากพระองค์”คำตอบนั้นทำให้แม้แต่หานเฟิงยังหลุดยิ้ม ไม่นานนัก ขบวนเสด็จก็เริ่มเคลื่อนออกจากเมืองหลวงธงมังกรแห่งแคว้นเว่ยโบกสะบัดเหนือทัพ เสียงกลองศึกดังเป

ค่ายทหารชายแดนกองทัพเว่ยเดินทางถึงค่ายทหารชายแดนในยามพลบค่ำท้องฟ้าเหนือหุบเขาเฟิงสุ่ยถูกย้อมด้วยสีแดงหม่นของอาทิตย์อัสดง ลมหนาวพัดแรงจนธงมังกรแห่งแคว้นเว่ยสะบัดดังเหนือกำแพงค่าย เสียงม้าศึก เสียงทหารขนเสบียง และเสียงคนเจ็บครางแผ่วเบาดังปะปนกันไปทั่วบริเวณ บรรยากาศภายในค่ายเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและความตึงเครียดจากศึกที่เพิ่งปะทุขึ้นป้อมชิงหลงแตกแล้วทหารบาดเจ็บจำนวนมากถูกส่งถอยกลับมาที่ค่ายหลัก บางคนมีบาดแผลจากคมดาบ บางคนถูกธนู บางคนมีไข้สูงเพราะตากลมหนาวกลางสนามรบหลายวัน หมอทหารวิ่งวุ่นจนแทบไม่มีเวลาพัก ผ้าพันแผลเปื้อนเลือดกองเต็มตะกร้า กลิ่นยาสมุนไพรปะปนกับกลิ่นคาวเลือดจนทำให้คนที่ไม่คุ้นเคยแทบหน้ามืดฉีเยว่หนิงก้าวลงจากรถม้าโดยไม่รอให้ผู้ใดมาประคอง นางมองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจหนักอึ้ง ก่อนจะรวบชายกระโปรงขึ้นเล็กน้อยแล้วเดินตรงไปยังเรือนพยาบาลชั่วคราวทันทีหลิงเอ๋อร์รีบตามหลัง“พระชายา เพิ่งเดินทางมาถึง พระองค์พักก่อนดีหรือไม่เพคะ”ฉีเยว่หนิงส่ายหน้า“คนเจ็บรอไม่ได้”แม่นมหลินเดินตามมาเงียบ ๆ ในมือถือตะกร้ายาสมุนไพร“ให้ข้าช่วยจัดยา”ฉีเยว่หนิงพยักหน้า“หลิงเอ๋อร์ ไปต้มน้ำร้อน ซูมา

กับดักในสนามรบรุ่งอรุณของค่ายทหารชายแดนมาพร้อมกับสายหมอกหนาทึบ ละอองน้ำเกาะตามยอดหญ้าและปลายธงประจำกองทัพจนดูราวกับผืนดินทั้งผืนกำลังกลั้นหายใจรอการปะทะครั้งใหญ่ภายในกระโจมบัญชาการ เว่ยเซวียนเฉินยืนอยู่หน้าแผนที่ ขณะที่แม่ทัพและนายกองทยอยเข้ารายงานสถานการณ์ตั้งแต่ยามเช้า หานเฟิงกล่าวขึ้นเป็นคนแรก“ฝ่าบาท หน่วยลาดตระเวนรายงานว่ากองกำลังฝ่ายตรงข้ามยังคงตั้งค่ายอยู่ด้านตะวันออก ไม่มีความเคลื่อนไหวผิดปกติ”แม่ทัพอีกคนเสริม“ดูเหมือนพวกเขาจะกำลังรอเราเป็นฝ่ายลงมือก่อน”ลู่เฉิงก้าวออกมาประสานมือ“ฝ่าบาท หากเรามัวแต่รอ ขวัญกำลังใจของทหารจะถดถอย กระหม่อมเห็นว่าควรดำเนินการตามแผนเดิม”เว่ยเซวียนเฉินไม่ได้ตอบทันที พระองค์เพียงทอดพระเนตรแผนที่อย่างครุ่นคิดฉีเยว่หนิงซึ่งยืนอยู่ด้านหลังม่านสำหรับหมอหลวงไม่ได้เอ่ยแทรกการประชุม นางเพียงเงี่ยหูฟังและสังเกตสีหน้าของทุกคน  ลู่เฉิงยังคงอธิบายด้วยน้ำเสียงมั่นใจ“หากเราเคลื่อนกำลังในวันนี้ ย่อมสร้างความได้เปรียบก่อนที่

“และเขารู้ว่าเราจะค้นหาหลักฐานแบบใด”เว่ยเซวียนเฉินมองเศษผ้าบนโต๊ะ“เดินเกมได้ไม่เลว”พระองค์ไม่ได้สั่งจับผู้ใดทันที กลับมีรับสั่งให้ดำเนินการสืบต่อโดยไม่เปิดเผยข้อมูลที่พบ คืนนั้น ทหารหลายกองยังคงออกตรวจตราเข้มงวดกว่าปกติ หานเฟิงเดินตรวจด้วยตนเองจนดึก เมื่อกลับมาถึงกระโจม ก็พบว่ามีทหารส่งสารจากเมืองหลวงรออยู่“ถวายรายงานขอรับ”เขารับม้วนเอกสารมาเปิดอ่าน เป็นรายงานเกี่ยวกับการตรวจสอบประวัติบุคคลในกองทัพที่เคยมีความเกี่ยวข้องกับหานกั๋วกง หานเฟิงอ่านทีละบรรทัด ก่อนสีหน้าค่อย ๆ เปลี่ยนไป เขารีบนำเอกสารเข้าเฝ้าเว่ยเซวียนเฉินทันที ภายในกระโจม เว่ยเซวียนเฉินกำลังศึกษาบันทึกการส่งเสบียง“มีอะไร”หานเฟิงคุกเข่าลง “ฝ่าบาท มีรายงานด่วนจากเมืองหลวง”เว่ยเซวียนเฉินรับเอกสารมา เมื่อคลี่อ่าน สีหน้าของพระองค์ยังคงเรียบนิ่ง แต่ฉีเยว่หนิงซึ่งยืนอยู่ด้านข้างกลับสังเกตเห็นว่า นิ้วของพระองค์หยุดอยู่ที่รายชื่อหนึ่งนานกว่าปกติ พระองค์เงยหน้าขึ้นช้า ๆ“ตรวจสอบซ้ำแล้วหรือ”