تسجيل الدخولمشاركة
142
تاريخ النشر:
2026-08-09 09:31:32“ฝ่าบาท สารด่วนจากชายแดนพ่ะย่ะค่ะ”
หานเฟิงรีบรับม้วนสารแล้วส่งถวายเว่ยเซวียนเฉ
أحدث فصل
ชายายอดเสน่หา 144
ฉีเยว่หนิงกล่าวขึ้นอย่างครุ่นคิด“ผู้ที่รู้ตำแหน่งคอกม้าและเวลาผลัดเวร ต้องติดตามขบวนเรามาตลอด”เว่ยเซวียนเฉินหันมามองนาง “เจ้าคิดว่ามีสายอยู่ในกองทัพหรือ”“หม่อมฉันยังไม่แน่ใจ” นางก้มลงมองรอยเท้าบนพื้นดิน “แต่คนร้ายรู้ความเคลื่อนไหวของเราเร็วเกินไป”เว่ยเซวียนเฉินพยักหน้าเบา ๆ “ข้าก็คิดเช่นเดียวกัน”หลังจัดการม้าที่ป่วยและปรับขบวนใหม่ กองทัพเว่ยก็ออกเดินทางต่อ แม้จะเสียเวลาไปเกือบครึ่งวัน แต่ไม่มีผู้ใดบ่น ทุกคนรู้ดีว่าทุกลมหายใจมีค่าต่อชายแดนที่กำลังรอความช่วยเหลือเส้นทางเริ่มเข้าสู่หุบเขาแคบ สองข้างทางเป็นหน้าผาสูงสลับกับป่าสนหนาทึบ ลมเย็นพัดผ่านจนธงประจำกองทัพสะบัดเสียงดัง ฉีเยว่หนิงเปิดม่านรถม้ามองออกไป“หลิงเอ๋อร์ เจ้าสังเกตหรือไม่”“อะไรหรือเพคะ”“ตั้งแต่เช้า เราไม่เห็นชาวบ้านเลยแม้แต่คนเดียว”หลิงเอ๋อร์ชะงัก “จริงด้วยเพคะ”แม่นมหลินซึ่งนั่งอยู่ด้วยกล่าวเบา ๆ “หากเป็นเส้นทางค้าขายตามปกติ
ชายายอดเสน่หา 143
เว่ยเซวียนเฉินหันกลับมามองฉีเยว่หนิงอีกครั้ง นางยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่ได้ร้องขอ ไม่ได้แสดงท่าทีอ่อนแอ มีเพียงสายตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขารู้จักนิสัยของนางดี หากตัดสินใจแล้ว ต่อให้ห้ามเพียงใด นางก็คงหาทางตามไปจนได้ ในที่สุดเขาจึงถอนหายใจเบา ๆ“เจ้าชนะอีกแล้ว”ฉีเยว่หนิงเบิกตากว้าง “พระองค์ทรงอนุญาตหรือเพคะ”“แต่มีเงื่อนไข”“เพคะ”“เจ้าต้องอยู่กับหน่วยหมอหลวงเท่านั้น”“เพคะ”“ห้ามเข้าใกล้แนวหน้า”“เพคะ”“และหากเกิดอันตราย เจ้าต้องถอยทันที”ฉีเยว่หนิงยิ้มกว้างอย่างที่เว่ยเซวียนเฉินไม่ค่อยได้เห็น “หม่อมฉันรับปาก”เว่ยเซวียนเฉินส่ายหน้าอย่างจนใจ “เจ้าดื้อจริง ๆ”นางหัวเราะเบา ๆ “หม่อมฉันเรียนจากพระองค์”คำตอบนั้นทำให้แม้แต่หานเฟิงยังหลุดยิ้ม ไม่นานนัก ขบวนเสด็จก็เริ่มเคลื่อนออกจากเมืองหลวงธงมังกรแห่งแคว้นเว่ยโบกสะบัดเหนือทัพ เสียงกลองศึกดังเป
ชายายอดเสน่หา 142
“ฝ่าบาท สารด่วนจากชายแดนพ่ะย่ะค่ะ”หานเฟิงรีบรับม้วนสารแล้วส่งถวายเว่ยเซวียนเฉิน พระองค์คลี่อ่านอย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่บรรทัด สีหน้าก็เย็นลงจนทุกคนในท้องพระโรงรู้สึกเหมือนอากาศรอบตัวหยุดนิ่ง หานเฟิงถามเสียงต่ำ“ฝ่าบาท”เว่ยเซวียนเฉินค่อย ๆ กำสารในมือแน่น“ป้อมชิงหลงถูกตีแตกแล้ว”เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วท้องพระโรงในทันที แม่ทัพหลายคนถึงกับหน้าเปลี่ยนสี เพราะป้อมชิงหลงคือด่านแรกของแนวป้องกันชายแดน หากมันแตก แคว้นฉีก็สามารถเคลื่อนทัพเข้าสู่หุบเขาเฟิงสุ่ยได้ภายในเวลาไม่กี่วันเว่ยเซวียนเฉินเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมเข้มเต็มไปด้วยประกายแข็งกร้าว“เตรียมม้า!”หานเฟิงเบิกตากว้าง “ฝ่าบาทจะเสด็จไปชายแดนหรือพ่ะย่ะค่ะ”“ใช่” เขากวาดสายตามองขุนนางทั้งท้องพระโรง “ข้าจะไปบัญชาการด้วยตนเอง”ในตำหนักท้ายวัง ฉีเยว่หนิงได้รับข่าวในเวลาไล่เลี่ยกัน นางยืนตัวแข็งอยู่กลางห้อง มือที่ถือถ้วยชาสั่นเล็กน้อย ก่อนถ้วยชาจะหล่นลงพื้นแตกกระจาย หลิงเอ๋อร์รีบเข้ามาประคอง
ชายายอดเสน่หา 141
เขาหันไปมองแม่ทัพฝ่ายเหนือ“ส่งทหารม้าสามพันไปเสริมป้อมชิงหลงภายในคืนนี้”จากนั้นหันไปยังกรมคลัง“เปิดคลังเสบียงฉุกเฉิน จัดส่งข้าวและยาสมุนไพรไปแนวชายแดน”ขุนนางกรมคลังรีบคุกเข่า“พ่ะย่ะค่ะ”เว่ยเซวียนเฉินตรัสต่อด้วยน้ำเสียงหนักแน่น“ให้กรมพิธีการร่างสาส์นถึงแคว้นฉี ถามเหตุผลของการเคลื่อนทัพอย่างเป็นทางการ แต่ห้ามใช้ถ้อยคำอ่อนข้อ”ขุนนางฝ่ายพิธีการรีบรับคำ“พ่ะย่ะค่ะ”หานเฟิงมองผู้เป็นนายด้วยความกังวล แม้คำสั่งทุกอย่างจะรอบคอบ แต่เขารู้ดีว่าสิ่งที่หนักที่สุดในใจเว่ยอ๋องไม่ใช่เพียงสงคราม หากเป็นหญิงสาวในตำหนักท้ายวัง ผู้ซึ่งเพิ่งประกาศเลือกแคว้นเว่ย และบัดนี้บิดาของนางกำลังยกทัพมาประชิดชายแดนในเวลาเดียวกัน ฉีเยว่หนิงยืนอยู่หน้าต่างตำหนักท้ายวัง มองแสงคบเพลิงที่ส่องสว่างเป็นทางยาวไปยังท้องพระโรง นางได้ยินเสียงกลองเรียกประชุมตั้งแต่กลางดึก และรู้ทันทีว่าข่าวจากชายแดนไม่ใช่เรื่องเล็กหลิงเอ๋อร์ยืนอยู่ข้างกาย สีหน้าซีดเผือด“พระชายา
ชายายอดเสน่หา 140
บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดรุ่งเช้า หอส่งข่าวของแคว้นเว่ยได้รับรายงานด่วนจากแนวชายแดน หานเฟิงรีบนำม้วนสารเข้าสู่ตำหนักใหญ่ทันที เว่ยเซวียนเฉินคลี่อ่านอย่างรวดเร็ว สีหน้าของพระองค์ค่อย ๆ เคร่งขรึมลงรายงานระบุว่า กองกำลังจำนวนมากของแคว้นฉีกำลังเคลื่อนกำลังและเสริมการประจำการตามแนวชายแดนด้านที่ติดกับแคว้นเว่ยแม้ยังไม่มีการปะทะเกิดขึ้น แต่การเคลื่อนไหวครั้งนี้ก็เพียงพอที่จะทำให้ทั้งราชสำนักเว่ยตื่นตัว เว่ยเซวียนเฉินเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง ก่อนกำรายงานไว้แน่น คำมั่นที่ให้ไว้ใต้แสงจันทร์เมื่อคืน ยังอุ่นอยู่ในหัวใจแต่เขารู้ดีว่า จากวันนี้เป็นต้นไป การปกป้องฉีเยว่หนิงอาจยากกว่าที่เคยเป็น เพราะพายุลูกใหญ่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาแล้วเมฆดำเหนือชายแดนข่าวจากชายแดนมาถึงเมืองหลวงแคว้นเว่ยในยามที่ฟ้ายังไม่สว่างดี ม้าศึกตัวหนึ่งควบผ่านประตูเมืองเข้ามาด้วยความเร็วสูง ขนแผงคอของมันเปียกชุ่มด้วยเหงื่อและน้ำค้างยามรุ่งสาง ส่วนทหารส่งสารบนหลังม้าหน้าซีดจนแทบไร้สีเลือด เขากำม้วนสารด่วนไว้แน่น ราวกับของสิ่งนั้นมิใช่เพียงกระดาษหนึ่งม้วน ห
ชายายอดเสน่หา 139
ค่ำคืนปกคลุมทั่วพระราชวัง ฉีเยว่หนิงยังคงนั่งอยู่ที่ศาลาริมสระบัวเพียงลำพัง นางเงยหน้ามองพระจันทร์เต็มดวง“ท่านแม่” นางพึมพำเบา ๆ “ลูกหวังว่าท่านจะไม่โกรธที่ลูกเลือกเส้นทางนี้”เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลัง ฉีเยว่หนิงหันกลับไป เว่ยเซวียนเฉินกำลังเดินเข้ามาช้า ๆ เขาไม่ได้สวมฉลองพระองค์เต็มยศ มีเพียงชุดคลุมสีเข้มธรรมดา ทำให้ดูเหมือนบุรุษผู้หนึ่งที่เดินมาหาหญิงที่ตนห่วงใย มากกว่าจะเป็นผู้ครองแผ่นดิน นางลุกขึ้นคำนับ“ถวายพระพรฝ่าบาท”เว่ยเซวียนเฉินมองนางอยู่นานก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ต่อไปนี้ อย่าคำนับข้าเช่นนี้เมื่ออยู่กันเพียงสองคน”ฉีเยว่หนิงยิ้มบาง “พระองค์ยังเป็นเว่ยอ๋อง”“แต่เจ้าคือภรรยาของข้า”นางชะงัก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเรียกนางเช่นนั้น เว่ยเซวียนเฉินเดินเข้ามาใกล้“ข้ารู้แล้ว”ฉีเยว่หนิงเงยหน้าขึ้นอย่างสงสัย “รู้เรื่องใดเพคะ”“ข้ารู้ว่าเจ้าปฏิเสธพระราชสาส์น รู้ว่าเจ้าถูกตัดออกจากราชวงศ์ และรู้ว
ชายายอดเสน่หา 5
“รู้เพคะ”“แล้วใยเวลาพูดถึงไม่ยอมเงยหน้าสบตาข้า”น้ำเสียงแม้ทรงอำนาจหากก็เยียบเย็นบาดจิต จางลี่จึงต้องเงยหน้าขึ้น มือของนางยิ่งเย็นมากกว่าเก่า องค์ชายหลี่เจี๋ยผู้มีพระชนมายุมากกว่านางถึงหนึ่งรอบจ้องมองหญิงสาวตรงหน้า ชั่วแว่บหลี่เจี๋ยกลับรู้สึกว่าพระธิดาของฉีหวนกงซึ่งเป็นพระปิตุลานั้นมิได้เป็นอย่างท
ชายายอดเสน่หา 4
“ทั้งที่อ๋องแคว้นฉีสั่งฆ่าพี่ชายตัวเองกระนั้นหรือ”“นั่นนับเป็นโอกาสอันดี อย่าลืมว่าความแค้นนั้นเป็นของหวาน เมื่อเป็นเช่นนี้แล้วองค์ชายย่อมเก็บความเดือดแค้นไว้ รอวันสะสาง และเมื่อฉีหวนกงเสนอยกธิดาให้เพื่อกระชับสัมพันธ์ระหว่างแคว้นเจ้าคิดหรือว่ามันจะช่วยผ่อนเบาสิ่งที่เคยทำไว้กับหลานตัวเองได้ องค์ชาย
ชายายอดเสน่หา 7
เมื่ออีกราตรีมาถึงพระธิดาจางลี่ก็เริ่มหัวใจไม่เป็นสุข หลังอาหารมื้อเย็นที่เหล่านางกำนัลและข้ารับใช้ของปาอ๋องแคว้นหลี่นำมาถวายจางลี่ทำตัวตามปกติแม้เห็นว่านางกำนัลคนสนิทมีท่าทีลุกลี้ลุกลนนางจึงเอ่ยถามเมื่ออยู่กันสองต่อสอง“หลินเจิน...เจ้าบอกข้าว่าคืนนี้จะออกไปหาราชองครักษ์เจ้า แล้วเจ้าจะออกไปจากตำหน
ชายายอดเสน่หา 6
“นี่ท่านกักขังข้าเช่นนั้นหรือ แล้วหากข้าขัดคำสั่งของท่าน”“คนของเจ้าทั้งหมดจะต้องกลายเป็นอาหารของจระเข้ในบึงใต้ตำหนักร้อยไหมทันที หรือหากเจ้าอยากลองดีกับข้า จะลองดูสักหนก็ได้พระธิดาจางลี่!”“ท่านร้ายกาจนักองค์ชายหลี่เจี๋ย...อื๊อ!”เสียงของนางหายเข้าไปในปากหยักได้รูปขององค์ชายอีกหน หลี่เจี๋ยกดท้ายทอ
قد تعجبك أيضًا
วิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์79.8K وجهات النظرคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์220.3K وجهات النظرสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา371.7K وجهات النظرหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา241.2K وجهات النظرเมียชังที่(ไม่)ต้องการ
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา52 وجهات النظرบ่วงร้ายพ่ายรอยรัก
ลาเต้หวานมัน779 وجهات النظرหลงทอม (NC20+)
สนามอารมณ์129 وجهات النظرแค่ครั้งเดียวไม่นับเป็นสามี
นามปากกา ไขขวัญ90 وجهات النظر
