All Chapters of กระดังงาขัดดอก: Chapter 11 - Chapter 20

61 Chapters

EP.11 สวนอุ่นรัก

สะบันงามองรอบๆ บริเวณบ้านอิฐที่ถูกทาสีใหม่และจัดสภาพโดยรอบให้เป็นสวนหย่อมเหมาะแก่การนั่งเล่นได้อย่างสวยงาม โดยเฉพาะบริเวณไหนที่มีต้นไม้ให้ร่มเงา สะบันงาก็จะจัดให้มีชุดโต๊ะไม้ไว้สำหรับรองรับลูกค้าหรือนักท่องเที่ยวที่อาจเข้ามาเยี่ยมชมสวนกุหลาบได้ในอนาคต รวมทั้งโครงการเดิมของพ่อก็คือ รีสอร์ตของสวนอุ่นรัก ที่ก่อสร้างไปได้ไม่ถึง 30% เธอก็ให้ช่างมารับเหมาและสร้างขึ้นเป็นบ้านดินในรูปแบบหลังกะทัดรัด ซึ่งกว่ากุหลาบล็อตแรกโตพอที่จะตัดดอกขายในอีกประมาณ 6 เดือนข้างหน้า ก็คงเป็นช่วงเวลาที่รีสอร์ตเป็นรูปเป็นร่างพอดี ดวงตาสวยหวานมองสิ่งที่เธอสานต่อจากพ่อ รอยยิ้มระบายไปทั่วใบหน้าในยามที่เห็นความเปลี่ยนแปลงจากสถานที่รกร้างเริ่มกลายเป็นรูปลักษณ์ของสวนมากขึ้น แต่แล้วรอยยิ้มก็ต้องหุบกะทันหันเพราะเห็นด้านหลังของบางคนอยู่ไกลๆ แม้จะไกลแต่เธอก็มั่นใจว่าใช่ “ขยันมาจริงๆ สงสัยจะมาเก็บเงิน” อดที่จะบ่นไม่ได้ แม้ว่าตั้งแต่วันนั้นชยพลจะไม่ได้มายุ่มย่ามให้เธอวุ่นวายใจอีก แต่ที่ต้องเห็นกันบ่อยครั้งแม้จะแค่แวบๆ ก็ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกร้อนวูบๆ วาบๆ เพรา
Read more

EP.12 เพลี้ยไฟ!

สะบันงาสูดอากาศบริสุทธิ์ยามเช้าที่เจือไปด้วยความหอมของ กุหลาบสีชมพู สีขาว และสีแดง ปลูกกระจายไปตามจุดต่างๆ มีทั้งกุหลาบป่า กุหลาบเลื้อยและกุหลาบพุ่ม ในต้นสมบูรณ์ออกดอกงามสะพรั่ง เพื่อตกแต่งให้ ‘สวนอุ่นรัก’ นี้ งดงามในทุกจุดที่เดินผ่าน“ชอบไหมคะคุณหนู”“ชอบจ้ะป้า ถ้าคุณพ่อยังอยู่คงจะดีใจมาก”“โถ... คุณหนูของป้า”จันทร์กระชับฝ่ามือบอบบางที่กร้านลงไปมาก เพราะสะบันงาลงไปเรียนรู้งานทุกอย่างในสวนไม่ต่างจากพนักงานใหม่ที่เข้ามาฝึกหัด ดวงตาสวยหวานที่รื้นไปด้วยวาวน้ำตาทำให้แกนึกสะท้อนใจ และก็นับถือหัวใจที่แข็งแกร่งดวงนี้ไปพร้อมๆ กัน สะบันงาเข้มแข็งมากอย่างที่พงษ์พูดไว้จริงๆ“แล้วลุงพงษ์ล่ะจ๊ะ ไม่มาทานข้าวเช้าด้วยกันเหรอ”สะบันงาถามเพราะตลอด 2 เดือนกว่าที่มาอยู่ที่นี่ เธอนับถือพงษ์และจันทร์ดุจญาติผู้ใหญ่ ประกอบกับจันทร์ต้องมาเป็นแม่ครัวทำกับข้าวให้เธอทุกมื้ออยู่แล้ว เธอจึงให้พงษ์และจันทร์กินข้าวพร้อมกันด้วยเลย แม้ว่าพงษ์และจันทร์จะปฏิเสธแต่เธอก็ให้เหตุผลว่าเธอเหงาที่ต้องกินคนเดียว“พี่พงษ์ไปดูต้นกุหลาบป่าค่ะ เห็นว่าต้นงามมากเลย อีกไม่นานก็คงจะติดตาได้ค่ะ ถึงตอนนั้นคงมีเจ้าสีส้มๆ บานกันทั้งวันทั้
Read more

EP.13 ต้องกำจัดให้หมด

“คงเป็นลมแดดน่ะพี่พงษ์”ชยพลพูดพลางค่อยๆ ถอดหมวกที่ปิดบังใบหน้าของสะบันงาออก และใบหน้างดงามที่เปลี่ยนเป็นสีชมพูสุกปลั่งไปทั่วก็ทำให้เขาต้องสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด“ทำบ้าอะไรเนี่ย!”ฝ่ามือแตะข้างแก้มรับรู้ได้ถึงความร้อนที่ผ่าวออกมาจากผิวเนื้อและเหงื่อที่ซึมชื้นไปทั่วหน้าผากและตามไรผม ชุ่มชื้นไปจนถึงเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งที่เจ้าหล่อนสวมอยู่“ต้องรีบคลายความร้อน”ชยพลไม่รอช้า ต้องรีบคลายความร้อนให้กับร่างกายนี้ให้มากที่สุด ถุงมือถูกทอดออกพร้อมถลกแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นมาจนถึงข้อศอก ก่อนที่นิ้วมือจะเคลื่อนไปที่สาบเสื้อเตรียมจะปลดคลายรังดุมเพื่อให้อากาศภายนอกเข้าไปผ่อนคลายให้ความรุ่มร้อนในร่างกายของเธอเบาบางลงบ้าง ทว่า...“อะแฮ่ม! / คุณพล!”ชยพลชะงักมือค้างอยู่เหนือความนุ่มหยุ่นมือ เมื่อได้ยินเสียงพงษ์กระแอมไอและเสียงร้องอย่างตกใจของจันทร์ที่เพิ่งวิ่งมาถึง ความร้อนพุ่งวาบขึ้นสู่ใบหน้าในทันทีที่สติมาเยือน สิ่งนูนเด่นขนาดมหึมาที่เห็นอยู่นี้เคลื่อนตัวขึ้นๆ ลงๆ ตามจังหวะลมหายใจเข้าออกและอีกแค่ไม่กี่เซนติเมตรเขาก็กำลังจะแตะ...“เอ่อ... พี่จันทร์ดูต่อละกัน คงต้องเช็ดตัวให้คุณสะบันงาด้วย ตัวร้อนจี๋เลย สงส
Read more

EP.14 ขยันหว่านเสน่ห์

ส่วนคนงานของสวนปริ๊นเซสคือผู้ชำนาญการที่มีประสบการณ์พบเจอโรคระบาดของกุหลาบกันมาแล้ว พวกเขาจึงทำงานอย่างมืออาชีพ การพูดเล่นคุยหัวนั้นไม่มีเลยเพราะต่างฝ่ายต่างเร่งมือทำงานแข่งกับเวลา เพราะการกำจัดเพลี้ยไฟนั้นยิ่งเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี อีกทั้งชยพลยังแนะนำตัวยาที่จะใช้ฉีดพ่นที่ดีและมีประสิทธิภาพมากกว่าตัวยาเดิมที่พงษ์เคยใช้ พร้อมให้ตารางการฉีดพ่นที่จะสามารถป้องกันไม่ให้เกิดการระบาดของเพลี้ยไฟกลับมาอีกครั้งสิ่งที่ชยพลทำให้เธอเห็นก็คือ การทำสวนกุหลาบในวันนี้ไม่เหมือนการทำสวนเมื่อ 10 กว่าปีก่อนอีกแล้ว เธอคงจะนำวิธีเดิมๆ มาใช้ทุกอย่างไม่ได้ แม้จะมั่นใจว่าพงษ์ จันทร์ และก็ตัวเธอเองก็มีความรู้ความเชี่ยวชาญในการเลี้ยงกุหลาบก็ตาม แต่เธอเองก็ควรต้องศึกษาวิธีการสมัยใหม่ และศึกษาเรื่องโรคต่างๆ รวมทั้งยาปราบศัตรูพืชให้มากขึ้นดวงตาสวยหวานมองป้าจันทร์ที่เกณฑ์คนงานหญิงนำเสื้อผ้าแยกใส่ถุงพลาสติกใบใหญ่ ส่วนลุงพงษ์ก็นำเข่งใบใหญ่มาให้คนงานใส่เครื่องมือแยกไว้ทำความสะอาด เธอเห็นความสามัคคีและความสุขเจือปนอยู่ในนั้นคนงานที่นี่ทำงานอย่างมีความสุข กับค่าแรง 1 วัน ที่ยังไม่เท่ากับอาหารเพียง 1 มื้อของคนรวย แต่พวกเข
Read more

EP.15 เขาชอบผู้หญิงฉลาด

“แต่ฉัน...” “เอาเป็นว่า แค่คุณทำความสะอาดเสื้อผ้าและอุปกรณ์ให้เราก็พอ” หัวคิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นครุ่นคิด รู้ว่าเธอกำลังไม่พอใจเขาอยู่ แต่บางสิ่งบางอย่างเธอควรจะต้องรู้เอาไว้ “คุณรู้หรือยังว่าเพลี้ยไฟมันเกิดได้ยังไง ในเมื่อพี่พงษ์ก็ให้คนงานฉีดยาตามกำหนดไม่ได้ขาด” นั่นคือสิ่งที่เธออยากรู้ ไม่ใช่จะเพื่อมากล่าวโทษว่าพงษ์หรือคนงาน แต่เป็นเพราะเธอต้องใช้ข้อมูลนี้ในการป้องกันปัญหาที่จะเกิดขึ้นอีกครั้งในอนาคต “ยังไม่ทราบค่ะ แต่ก็คงต้องหาปัญหาให้เจอ เพราะไม่อยากให้เกิดขึ้นอีก” ใครล่ะจะอยากให้เกิดขึ้นอีก เพราะการตัดยอด ลิดใบออกนั้นทำให้การเจริญเติบโตต้องยืดออกไปอีก ดังนั้นการต่อตาจึงไม่ใช่ในเร็ววันนี้อย่างที่คาดคิดเอาไว้ และหากโชคร้ายกำจัดไม่หมดหรือมีโรคอื่นแทรกซ้อน กุหลาบคงให้ผลผลิตไม่ดี เพราะเพลี้ยไฟจะดูดกินน้ำเลี้ยงจากดอกและใบอ่อนทำให้ดอกและใบหงิกงอ มีสีดำคล้ายถูกไฟไหม้ เงินที่ลงทุนไปก็อาจจะเป็นผลสัมฤทธิ์ได้ช้าไปด้วย “งั้นรอให้พี่พงษ์มาบอกก็แล้วกันนะ แต่ถ้ามีปัญหาอะไรก็ปรึกษาผมได้ทุกเมื่อ เบอร์ส่วนตัวผม คุณมีอย
Read more

EP.16 มาอ่อยถึงที่

เพราะต้องอยู่คุยธุระกับรักษ์ ชยพลจึงให้คนงานพารุจิเรขไปชมสวนกุหลาบโดยอนุญาตให้เธอเลือกตัดได้ตามใจชอบ และสิ่งที่รักษ์มาคุยกับชยพลก็คือเรื่องที่ดินข้างเคียงที่ชยพลเคยติดต่อไปกับทนายความประจำตระกูลของเขา เมื่อรู้ว่าพ่อของเขาเป็นคนไถ่ถอนโฉนดที่ดินผืนนี้เอาไว้ รักษ์อยากจะรู้ว่าถึงตอนนี้ชยพลยังต้องการที่ดินผืนนี้อยู่หรือไม่ “แต่คุณสะบันงาเธอไม่ขายนี่ครับ” “คุณชยพลรู้จักน้องบีด้วยหรือครับ” “ครับ ผมเคยติดต่อขอซื้อที่ดินจากเธออยู่หลายครั้ง เอ่อ... ทราบว่าเธอเป็น” “ครับ เธอเป็นหนึ่งในบรรดาแม่เลี้ยงของผมน่ะครับ แต่ผมก็เอ็นดูน้องบีเหมือนน้องนะครับ เพราะเธอน่ะเด็กกว่ายัยเรขเสียอีก ตอนเข้ามาที่บ้านผมใหม่ๆ ยังไม่ 20 เลยมั้ง คุณพ่อผมท่านรักและเมตตาน้องบีมาก พอคุณพ่อผมเสีย ท่านก็เลยให้ที่แปลงนั้นกับน้องบีน่ะครับ” “แล้วเธอจะขายเหรอครับ ผมบอกตรงๆ ว่าถอดใจแล้วครับ ตามหลายครั้ง แต่เธอก็ไม่ใจอ่อน” “ใจจริงผมก็ไม่อยากจะยุ่งหรอกนะครับ แต่คุณสินีนาถ แม่ของน้องบีน่ะครับ ท่านมาขอร้อง” สิ่งที่รักษ์เล่าให้กับชยพลฟังก็คื
Read more

EP.17 ไฮยีนา 2 พี่น้อง

สะบันงายืนมองกองขี้เถ้าที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นกิ่งก้านและใบอันเขียวชอุ่มของกุหลาบป่าที่เธอเฝ้าชื่นชมว่าอีกไม่นานก็จะได้ติดตา แต่กลับกลายเป็นว่าระยะเวลาดังกล่าวต้องยืดออกไปอีกเพียงเพราะมีคนที่ไม่ปรารถนาดี คนบางคนที่เอาต้นกล้วยไม้ที่มีเพลี้ยไฟกัดกินทั้งต้นมาวางกระจายอยู่รอบบริเวณชิดแปลงกุหลาบของเธอ เพื่อหวังให้เพลี้ยไฟเหล่านั้นแผ่กระจายสู่แหล่งอาหารแหล่งใหม่ที่อุดมสมบูรณ์กว่า ซึ่งก็คือแปลงกุหลาบของเธอนั่นเอง เพราะชะล่าใจว่าในเขตนี้ไม่พบมีเพลี้ยไฟระบาด พงษ์จึงฉีดยาป้องกัน 7-10 วันครั้ง ทำให้เพลี้ยไฟที่ใช้ระยะฟักตัวก่อนจะออกเป็นตัวภายใน 2-3 วันทำการระบาดได้โดยง่าย กว่าจะพบก็เสียหายไปกว่า 20% ของต้น และต่อจากนี้ก็ต้องฉีดพ่นยาทุก 3 วันติดต่อกัน 3 ครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่าสามารถกำจัดทั้งตัวและไข่ได้จนหมดสิ้น แต่ถ้ายังไม่หมดก็ต้องฉีดต่ออีกทุกๆ 3 วัน จนกว่าจะไม่พบเพลี้ยไฟที่จุดไหนอีก และจนกว่าต้นจะแข็งแรงซึ่งอาจอีก 1-2 เดือนข้างหน้า ต้นแม่กุหลาบป่าจึงจะพร้อมสำหรับการติดตากุหลาบสายพันธุ์ตัดดอกอย่างที่เธอตั้งใจไว้ “เฮ้อ!” สะบันงาถอนหายใจเซ็งๆ ที่ดูราวว่า
Read more

EP.18 ทำทุกอย่างเพื่อเอาใจหญิง

‘ชยพลกำลังคบอยู่กับรุจิเรข’ นี่คือเรื่องจริงที่เธอต้องรับรู้ และการที่เขาเข้ามาวุ่นวายอยู่ที่สวนของเธอ มาช่วยดูแลทุกอย่างนั้นไม่ได้เป็นเพราะว่าเขาต้องการจะบริการหลังการขายอย่างที่พูด แต่กลับกลายเป็นว่าทั้งหมดนั้นคือเขาต้องการให้รุจิเรขสบายใจอย่างนั้นเหรอ เขาทำดีกับเธอทุกอย่างเพื่อเอาใจรุจิเรขอย่างนั้นเหรอ “คุณหนูครับ สรุปว่าคุณทั้งสองคนนั่นใช่คนที่เอาเพลี้ยไฟมาปล่อยหรือเปล่าครับ” “คงไม่ใช่หรอกจ้ะลุง” ดวงตาสวยหวานที่มองตามท้ายรถสปอร์ตที่เพิ่งวิ่งจากไป คล้ายจะครุ่นคิดอะไรบางอย่าง สิ่งที่เธอต้องทบทวนใหม่ทั้งหมด และต้องตัดสินใจ “หนูจะเข้าไปในเมืองนะจ๊ะ” “คุณหนูจะไปไหนเหรอครับ ผมขับรถให้” “ไม่เป็นไรหรอกจ้ะลุง หนูวานลุงช่วยประชุมกับคนงานเรื่องกล้วยไม้นี่ให้ด้วย เราจะทำยังไงจึงจะระวังไม่ให้คนแปลกหน้าเข้ามาในเขตสวนของเราได้ เพราะคราวนี้มันแค่เพลี้ย คราวต่อไปล่ะจะเป็นอะไร หนูยังไม่อยากคิดอะไรให้มันร้ายๆ ไปกว่านี้น่ะจ้ะ” สะบันงาฝากงานก่อนจะเดินตรงไปที่รถ รู้สึกเหนื่อยอ่อนร่างกายมากกว่าว
Read more

EP.19 เกษตรอำเภอสุดหล่อ

“เชิญนั่งสิครับ ผมพร้อมแล้ว” เขาผายมือไปด้านหน้า ดวงตาคมเข้มยังคงจ้อง และรอยยิ้มก็ยังไม่ได้ละไปจากใบหน้า เมื่อเห็นเธอค่อยๆ นั่งลงอย่างทำตัวไม่ถูก “มีอะไรจะปรึกษาผมหรือครับ ผมยินดีให้คำปรึกษาทุกอย่าง” “เอ่อ... ฉัน...” ปัญหาที่เตรียมมา เหมือนจะตกหล่นลงพื้นไปหมด เธอคิดไม่ออกสักเรื่องเมื่อเจอแบบนี้ “บอกได้เลยครับ ไม่ต้องเกรงใจ ผมมีหน้าที่ต้องให้คำปรึกษากับเกษตรกรอยู่แล้วครับ สามารถปรึกษาผมได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะเรื่องโรคแมลง เรื่องปุ๋ยหรือเคมีภัณฑ์ รับรองว่าผมไม่ได้รู้แค่ภาคทฤษฎีแน่ เพราะภาคปฏิบัติผมก็สามารถ” สะบันงารู้สึกว่าใบหน้าของเธอขณะนี้มันร้อนผ่าว วูบๆ วาบๆ ผิดปกติ แม้จะพยายามเข้าใจว่าสิ่งที่เขาเยินยอตัวเองนั้นเป็นเรื่องความรู้ในด้านการเกษตร ที่เกษตรอำเภออย่างเขาคงมีความเข้าใจดี แต่ดวงตาคมเข้มที่เจือไปด้วยแววขำขันอะไรบางอย่างนั้น มันทำให้เธออดไม่ได้ที่จะคิดนอกลู่นอกทางว่านั่น... ไม่ใช่เรื่องเกษตรแต่เป็น... คุณสมบัติของเขา ความหวาดหวั่นในหัวใจถูกกลืนกินด้วยความกล้าเพื่อสวนที่รัก สะบันงาสูดลม
Read more

EP.20 ต้องคุยให้รู้เรื่อง

ป้ายบอกทางเข้าสวนที่เห็นอยู่ด้านหน้าก็ทำให้สะบันงารู้สึกไม่พอใจขึ้นมาอีกจนได้ เพราะถนนสายหลักที่ใช้เข้าสู่สวนเส้นเดียวกันนั้น มีป้ายบอกทางเข้าสู่ ‘สวนปริ๊นเซส’ และ ‘สวนอุ่นรัก’ เด่นสง่าอยู่เคียงกัน ที่ดินติดกันแต่จะถึงสวนของเธอก่อนที่จะเลยไปสวนของเขา สะบันงาตีไฟเลี้ยวด้วยใบหน้างอเง้า แค่เห็นป้ายชื่อสวนก็พานนึกโกรธไปจนถึงเจ้าของสวน ความโกรธที่ปะปนจนแยกไม่ออกระหว่างเหตุผลกับหัวใจที่วูบๆ วาบๆ "ว้าย!" เสียงร้องอย่างตกใจตามมาด้วยเสียงเบรกห้ามล้ออย่างกะทันหัน เมื่อจู่ๆ รถยนต์ที่ขับตามมาด้านหลังก็เร่งเครื่องขึ้นมาปาดหน้ารถของเธอ สะบันงาบังคับรถให้จอดนิ่งอยู่ข้างทางพลางมองเจ้าของรถโฟร์วีลคันหน้าที่กำลังก้าวเดินลงมาอย่างรวดเร็ว "บ้าจริง! ขับตามมาตั้งแต่เมื่อไรนะ" สะบันงาสบถอย่างขัดใจเมื่อเห็นชัดๆ ว่าเจ้าของรถดังกล่าวเป็นใคร เพราะมัวแต่ขับไปคิดไปทำให้ไม่ได้ทันสังเกตว่าชยพลขับรถตามเธอมาตั้งแต่เมื่อไร แต่ตอนนี้ก็รู้แล้วว่าเขามาแบบไม่ปกติแน่ ก็ใครล่ะจะบ้าขับรถมาปาดหน้ากันแบบนี้ "คุณจะบ้าหรือไง! ขับรถมาปาดหน้าแบบนี้" สะบันงายืน
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status