All Chapters of Womanizer Series 2: Crius Irvin Holt: Chapter 21 - Chapter 30

Kinabukasan ay dumiretso muna ako sa office para tapusin ang trabaho ko bago pumunta sa garahe nung tanghali. Naabutan ko ang mga ito na nagkwekwentuhan habang nakaupo si Kael sa hood ng isang kotse na naroon, nakikipag tawanan sa mga katrabaho katabi si Jayson kaya awtomatikong nagsalubong ang aking kilay. “Bossing!” nakangiting bati sa akin ni Kael kaya naman nilingon ako ng mga nandoon. “Wala ba kayong trabaho na gagawin?”“Kalma, bossing. Kakakain lang namin. Baka lumuwa naman ang bituka namin nyan?” Sagot naman ni Kael kaya natawa ang mga tauhan na nandoon. “Ah, ganun ba? O-okay.”“Ikaw, bossing? Kumain ka na ba?”Natigilan ako at napatingin sa mga nandoon na pinapanood na kami. Bumalik ang tingin ko kay Kael. “H-hindi pa. Nakalimutan ko.”Nagsalubong ang kilay nito na nakatingin sa 'kin. “Nakalimutan? Ayos ah? Hindi ba pinaalala ng gutom mo na kailangan mo palang kumain?”“Tss. Okay lang, hindi naman ako gutom.” Sagot ko na lamang at nilampasan ito para dumiretso sa aking o

"Oh? Kayo na naman?" bungad sa amin ni Cassian pagkarating namin sa kanyang bar."Bakit parang ayaw mong nandito kami?" tanong ko rito. Napatingin ito sa kasama ko na panay ang linga sa paligid."Good luck naman sayo mamaya. Mukhang magiging caregiver ka na naman. Sabagay, mukhang bet na bet mo naman ang sideline mo na 'yon.""Sira ulo! Kailangan ko rin ng kausap.""Bakit hindi mo kausapin 'yang kasama mo?" Inginuso pa nito si Kael sa tabi. Ramdam ko ang kapit nito sa laylayan ng damit ko.Tsk. Ano kami, mag-ama?"Mahirap kausap ang isang 'to. Tsaka damay sya e."Nagsalubong ang kilay ni Cassian dahil sa narinig. "Damay? Mukhang seryoso 'yan ah? Maupo na kayo at kukuha na ako ng alak.""Sige."Humarap ito kay Kael at tinignan ang kamay na nakakapit sa laylayan ng aking damit. Tinignan din naman iyon ni Kael. "S-sorry, bossing. Baka kasi mawala ako e." Saad nito bago dahan-dahang bumitaw sa damit ko."Kahit mawala ka rito may magsasauli naman sayo. Alam nung owner nitong bar kung saan

“Iyan na lahat ang gamit na dadalhin mo?” tanong ko nang makita na isang gym bag at isang malaking backpack lang ang dala niya.Tiningnan pa niya ang mga iyon bago sumagot. “Ito lang din naman ang dinala ko rito noon e. Alangan namang dalhin ko ang mga gamit ni Darwin?”“What do you mean? Lumipat ka sa apartment na ’to na damit lang talaga ang dala mo?”“Bakit? Kailangan ba dala ko pati appliances ng may-ari ng bahay at ng kapitbahay?”Napabuntong-hininga ako at tumango na lang.“O-okay... Sige, tara na. Ayos na ’yan. Kumpleto naman ang gamit sa bahay ko.”“May washing machine ka rin ba?” tanong niya.“Oo. Bakit?”“Buti naman. Hindi na ako magkukusot. Masakit na nga ang kamay ko sa kaka-kalikot ng makina sa garahe mo, masakit pa sa pagkukusot ng mga damit ko pag-uwi. Pagamit ako ng washing machine mo, bossing, ha?” Nakangisi pa siya habang nagtataas-baba ng kilay.“Oo na. May magagawa pa ba ako?”“Syempre wala! Pinili mo ’to e, kaya magtiis ka!” tumawa pa ito bago naunang sumakay sa k

Sinuyod namin ni Cassian ang posibleng dinaanan ni Minion bago ang aksidente, habang isa-isang tinitingnan ang mga kuha ng CCTV. Sa kabilang banda, sina Kurt, Rio, at Gav ay abala sa pakikipag-usap sa mga pulis na may hawak ng kaso."Wait. Rewind that part. Slow motion," utos ko sa lalaki na naka-duty sa control room.Sumilip kami ni Cassian sa screen. Doon, sa gilid ng kalsada, may isang sasakyang nakaparada. Bumaba ang bintana, at lumitaw ang mukha ng isang babae. Nakatingin siya nang diretso sa aksidenteng kinasangkutan ni Kael-parang pinapanood niya ang lahat mula sa simula."A woman? Who is she?" bulong ni Cassian, halatang naguguluhan.Pero ang mas nakakagulat ay ang driver ng kotse na bumangga kay Kael ay agad na tumakas at sumakay sa parehong sasakyan. At naroon, naghihintay ang babae.Nagkatinginan kami ni Cassian. Walang salita, pero mukhang iisa ang nasa isip. Mukhang tama ang aming hinala."Okay na po ba, sir?" tanong ng lalaking nag-o-operate ng CCTV."Ah, oo. Thank you,"

“T-tubig...” mahinang tinig na halos pabulong, puno ng panghihina.Pagkatapos kong makausap si Darwin at masabi ang lahat sa mga kaibigan ko, natahimik kami. Parang biglang bumigat ang paligid. Kaya nang marinig naming may mahinang boses na humihingi ng tubig, sabay-sabay kaming napabalikwas, gulat na gulat, at agad na napalingon sa aming pasyente.“T-tubig...” ulit niya, kaya dali-dali akong lumapit.“Minion? Gising ka na!” halos pasigaw kong sabi, hindi maitago ang pag-asa sa boses ko.“Ay hindi, bro! Nag-sleep talk lang siya. Oo.” Salida na naman ni Gav, kaya agad siyang tinamaan ng sabayang batok mula kina Rio at Kurt.“Kapag di ka tumahimik, baka mag-sleep ka na rin ng dire-diretso at di na maka-talk. Gusto mo?” banta ni Kurt, kaya mabilis na natahimik si Gav. Kumuha ako ng bulak at dahan-dahang binasa iyon ng tubig, saka marahang idinampi sa tuyong labi ni Kael.“Tiis ka muna, ha? Tatanungin ko muna sa doktor kung kailan ka puwedeng painumin nang maayos.”“Wait, I’ll call the d