All Chapters of เมื่อหิมะโปรยปราย: Chapter 81 - Chapter 90

อันชิงเหมยลุกจากเตียงไปจุดเทียน สวี่หานเดินเข้าไปโอบกอดนาง นางพยายามดิ้นแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อย" ทำไม ทำไมต้องหนีข้ามา ทำไมต้องทิ้งข้าด้วย"นางสัมผัสได้ถึงน้ำอุ่นๆหยดลงมา" ท่านกับข้าเราจบกันไปตั้งนานแล้ว ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะรื้อฟื้น อย่าลืมว่าเราหย่ากันแล้ว"" ไม่ ข้าไม่ยอมรับ ข้ายังไม่ได้ลงชื่อในหนังสือนั่น เจ้ายังคงเป็นภรรยาของข้า"" ท่านลืมไปหรือเปล่าว่านั่นคือราชโองการถึงท่านไม่ลงชื่อ ข้อความในนั้นก็ย่อมมีผล"" ไม่ข้าไม่รับ ยังไงข้าก็ไม่รับ ราชโองการอะไรข้าไม่สนทั้งนั้น"ยิ่งพูดก็ยิ่งไม่รู้เรื่อง นางดิ้นรนให้เขาปล่อยแต่เขาก็ยิ่งกอดแน่น" ปล่อยข้า"" ไม่ปล่อย ข้าจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไปอีก"" ท่านทำแบบนี้เพื่ออะไร ท่านก็รู้ว่าข้ากับพี่เซี่ย"" ข้ารู้ว่าเจ้าก็แค่ประชดข้า เจ้าโกรธข้าเรื่องหว่านลู่ซือ แต่เจ้าเข้าใจข้าผิด ข้ากับนางไม่ได้มีอะไรเลย ข้าเห็นนางเป็นเพียงสหายคนหนึ่งเท่านั้น ข้า"" พอแล้ว ข้าไม่อยากฟัง "นางไม่สนใจ ไม่อยากรับรู้เรื่องที่ผ่านมาอีกแล้ว" แล้วอีกอย่าง ข้าไม่ได้ประชด ข้ารักพี่เซี่ยถึงได้ยอมอยู่กับเขา เขาเป็นคนเดียวที่เข้าใจข้า อยู่เคียงข้างข้าในทุกช่วงเวลา ไม่ว่าจะเ

" ข้าว่าตอนนี้ให้พวกนางไปทำแผลกันก่อนดีกว่า เรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที"" เจ้า ข้าไม่ปล่อยเจ้าแน่"ฝูซือฟานชี้หน้าหวังเหลียน เฉาซื่อไม่พอใจกำลังจะเดินเข้าไปจัดการ แต่ช้ากว่าหม่าอี้หยวนที่กระโดดถีบฝูซือฟานจนกระเด็น ทุกคนต่างตกใจที่เห็น ไม่คิดว่ากุนซือหม่าอี้หยวนที่สุขุมใจเย็นจะทำเช่นนี้ เพียงเพื่อปกป้องสาวใช้คนหนึ่ง" โทษที เท้าข้ามันไวไปหน่อย ไม่รู้เมื่อกี้อะไรมาเกะกะเท้าข้า ข้ารำคาญก็เลยสะบัดเท้าแรงไปนิดนึง เจ้าไม่เป็นไรหรอกใช่ไหม "พูดจบก็แสยะยิ้มแล้วดึงแขนหวังเหลียนออกไป อันเฟยเทียนก็ยิ้มเยาะเย้ยแล้วจูงมืออันชิงเหมยไปเช่นกันฝูอี้หนิวมองตามแล้วพูดขึ้น" ข้าว่าหม่าอี้หยวนกับสาวใช้คนนั้นความสัมพันธ์ไม่ธรรมดาแน่ พึ่งจะรู้ว่าคนอย่างเขาก็หวงของรักไม่ต่างกับอันเฟยเทียนเหมือนกัน"" เขาเป็นสหายสนิทกัน แทบจะตัวติดกันตลอดเวลา เรื่องนิสัยใจคอย่อมคล้ายกันอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่หนักเท่าอันเฟยเทียน ข้าขอเตือนพวกเจ้าอย่าทำอะไรอีก หากเกิดอะไรขึ้นกับคุณหนูอัน รวมทั้งสาวใช้คนนั้นพวกเจ้ามีจุดจบไม่สวยแน่"ฝูชิงเย่วพูดกับฝูอี้หนิว ก่อนจะหันไปบอกตงฟางกับสาวใช้ทั้งสองและฝูซือฟานหมอเดินออกไป ฝูกุ้ยอิงก็เข้าม

"ฟางเอ๋อ"เฉาซื่อตะคอกเสียงดังจนตงฟางสะดุ้ง" ข้าบอกให้เจ้าคุกเข่าขออภัยท่านอ๋อง โทษฐานแอบอ้างเป็นพระชายาโทษถึงประหารชีวิต เจ้าอยากตายรึยังไง"พอเฉาซื่อพูดจบตงฟางก็รีบลนลานลงจากเตียงมาคุกเข่า ฝูหวั่นก็คุกเข่าลง ฝูกุ้ยอิงแข้งขาอ่อนแรง นางไม่อยากเชื่อว่าที่ตงฟางเล่าให้ฟังจะเป็นเรื่องโกหก มีเพียงฝูซือฟานคนเดียวที่เข้าไปประคองตงฟางให้ลุกขึ้น" ฟางเอ๋อเจ้าป่วยอยู่ลุกขึ้นเร็ว ท่านพ่อท่านแม่มาช่วยกันหน่อย แล้วพวกท่านจะลงไปคุกเข้ากันทำไม "" ซือฟานไอ้ลูกโง่ ยังไม่รีบคุกเข่าอีก น้องสาวตัวดีของเจ้าก่อเรื่องใหญ่แล้วเจ้ายังไม่รู้อีกรึ ไม่ได้ยินที่เฉาซื่อพูดเมื่อกี้หรือไง นางแอบอ้างเป็นพระชายา โกหกว่าแต่งงานกับท่านอ๋อง เจ้ารู้ไหมโทษหลอกลวงแอบอ้างเป็นราชวงศ์ ถึงขั้นประหารชีวิตทั้งโคตร"ฝูซือฟานยังไม่อยากจะเชื่อ เรื่องนี้ต้องมีการเข้าใจผิดแน่จึงหันไปถามตงฟาง" ฟางเอ๋อไม่จริงใช่ไหม"ตงฟางก้มหน้าร้องไห้" ข้า ข้าไม่ได้ตั้งใจ ข้าไม่น่าเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟัง เป็นความผิดของข้าเอง ถ้าท่านอ๋องจะลงโทษก็ลงโทษข้าคนเดียวเถิด"" อ๋อ ที่แท้ท่านก็ไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้ โดยเฉพาะชายาเก่าของท่าน หึ ท่านเป็นถึงท่า

" ไม่ได้ เรื่องนี้จะยอมไม่ได้ น้องสาวของพวกเจ้าจงใจทำร้ายน้องสาวของข้า ครั้งก่อนก็ทีนึงแล้ว คิดว่าครั้งนี้ข้าจะใจดีปล่อยไปอีกเรอะ ไม่มีทาง"ฝูชิงเย่วกับฝูอี้หนิวลำบากใจ เรื่องนี้ไม่มีคนอื่นเป็นพยานอีกนอกจากมารดาของพวกเขา ซึ่งแน่นอนว่าต้องพูดเข้าข้างตงฟางอยู่แล้ว แต่ในเมื่อต่างฝ่ายต่างโทษว่าเป็นความผิดของอีกฝ่าย พวกเขาก็จนปัญญา" เรื่องนี้ใครถูกใครผิดรู้ดีแก่ใจ ช่างเถอะ ในเมื่อไม่มีพยานอื่นยืนยัน งั้นก็ให้จบแค่นี้เถอะ "" เหมยเอ๋อ"อันชิงเหมยจับแขนอันเฟยเทียนส่ายหน้าก่อนจะพูดขึ้นอีก" อาหารพวกนี้ให้คนของพวกท่านเอากลับไปให้หมด ข้าไม่ต้องการ"" แต่ว่า คุณหนูอันท่านได้โปรดรับไว้เถอะ"" ไม่ได้ยินที่นางบอกรึไง เอากลับไป๊"อันเฟยเทียนตะคอกเสียงดัง มองดูอาหารบนโต๊ะมีแต่ปลาทั้งนั้น ปลานึ่ง ปลาทอดปลาผัดเปรี้ยวหวาน สารพัดปลา น้องสาวของเขากินปลาซะที่ไหน เขาเองก็ด้วย ฝูอี้หนิวโบกมือให้บ่าวรับใช้มาขนอาหารกลับไป" พวกเจ้าก็ไปด้วย"" คุณหนูอันเรื่องนี้ไม่ว่าใครจะถูกหรือผิด แต่เรื่องเกิดขึ้นที่จวนข้า พวกข้าต้องขออภัยจากใจจริง"ฝูชิงเย่วกับฝูอี้หนิวยกมือคารวะขอโทษก่อนจะพากันเดินออกไป อันเฟยเทียนมองตามด

สวี่หานกลับมาถึงเรือนพักก็อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนหน้าเขาไปพบกับกองกำลังที่เดินทางมาจากเมืองหลวงตามรับสั่งของฮ่องเต้ หลังจากพูดคุยเรื่องการศึกเสร็จเขาก็ไปดูทหารตระเตรียมอาวุธ ตอนเย็นมีงานเลี้ยงเล็กๆต้อนรับพวกแม่ทัพนายกอง เติ้งเหอเป็นสหายสนิทของอันซูหลุน คืนนี้อันเฟยเทียนคงไม่ได้กลับง่ายๆ เขาดื่มพอเป็นพิธีแล้วขอตัวกลับ นี่เป็นโอกาสดีที่เขาจะได้อยู่กับอันชิงเหมยโดยไม่มีใครมาขัดขวางอาบน้ำเสร็จเดินออกมาก็เห็นบ่าวรับใช้กำลังยกอาหารมาวางบนโต๊ะ ฝูซือฟานแอบดูที่ข้างหน้าต่างเห็นสวี่หานคีบอาหารกินก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่บ่าวรับใช้จะยกสำรับอาหารเข้ามา เขาได้แอบใส่ยาปลุกกำหนัดลงไปทั้งในอาหารและเหล้า ไม่เกินชั่วเวลาจิบชาหนึ่งถ้วยยาจะออกฤทธิ์ สวี่หานทั้งกินอาหารและดื่มเหล้าเสร็จก็ลุกไปหยิบเอาของบางอย่างออกมาจากในตู้ เปิดกล่องไม้เล็กๆหยิบเอากำไลหยกสีขาวแต้มเขียวขึ้นมาดู เขาซื้อมาจากตลาดเมื่อวันก่อน ตั้งใจจะให้อันชิงเหมยแต่ยังไม่มีโอกาสเสียงอะไรเคลื่อนไหวอยู่บนเตียงทำให้เขารีบหันควับไปดู ใครอยู่ในนั้นยังดึงผ้าม่านลงอีก เขาคว้าดาบแล้วเปิดผ้าม่านออกเงื้อดาบจะฟัน แต่ต้องหยุดชะงัก ตงฟางในชุดนอนเบาบางเผ