Semua Bab Kakaibang Tikim: Bab 651 - Bab 660

Iliana POVIlang linggo kaming masaya ni Kuki dahil tinangkilik agad ng mga mayayamang tao ang business namin. Trending pa rin hanggang ngayon ang IK Bladecraft company ko. Karamihan sa mga mahihilig sa iba’t ibang sandata ay talaga namang panay ang order sa amin.Kaya naman wala pang isang buwan ang IK Bladecraft company namin ni Kuki ay masasabi namin agad na success. Oo, ganoon kabilis, kaya heto, ikakasa na naming dalawa ang susunod na plano sa buhay.Maaga pa lang, nagising na ako kasi biglang dumalaw dito ang parents ko. Pero pansin ko rin ay maaga palang ay aligaga na ang mga kasambahay. Pabalik-balik sila sa kung saan-saan, na para bang maingat ang mga kilos, parang may pinaghahandaan.Pati nga sina Mama at Papa, biglang dating dito. Pinagagayak ako pero hindi naman sinasabi kung anong mayroon at kung saan kami pupunta.“Iliana, anak, make sure you’re presentable today,” sabi ni Mama Davina habang inaayos ang kuwelyo ng suot kong dress.“Mama, may bisita ba tayo?” tanong ko h

Iliana POVPagbaba galing sa Baguio, naisip na agad naming dumiretsyo sa Tagaytay. Mabuti na lang at maraming baong damit ang parents ni Kuki.“Ready na ba lahat?” tanong ko habang inaayos ang sunglasses ko, nakatayo sa harap ng sasakyan. Maaga kaming umalis para iwas traffic.“Ready,” sagot ni Kuki, na ready na rin. “Driver mode na ako today.”“Good luck,” sabat ni Papa Kirr mula sa likod. “Ayoko ng zigzag na parang roller coaster ah, please lang,” dagdag pa nito.Napatawa ako. Alam ko na agad kung kanino nagmana ng kaka-joke itong si Kuki. Ganoon din kasi ang papa niya. Parang hindi chinese, e, parang Pinoy na rin ang ugali.“Papa,” sabi ni Kuki, “Tagaytay na po ang pupuntahan, hindi po tayo tutuloy sa Sagada.”“Still,” sagot niya, “I expect smooth.”Si Mama Karina naman, nakangiti lang habang inaayos ang buhok niya. “Excited ako. Sabi ninyo maganda daw ang view doon ‘di ba?”“Hindi lang maganda,” sagot ko. “Breathtaking po talaga.”“Sige, game, tara na at hindi na ako makapaghintay

Iliana POVTahimik na ang malaking bahay nila Kuki pagkagising ko ngayong umaga. Wala na ang mga tito, tita, lolo at mga pinsan niya. Nag-uwian na pagkatapos ng welcome party sa akin kagabi.Maaga akong gumising dahil may usapan kami ni Kuki.“May pupuntahan tayo ngayong araw, Iliana,” sabi niya matapos kaming kumain ng almusal. “Favorite place ko iyon.”“Ah, tourist spot?” tanong ko habang excited na agad. Kahapon ko pa gustong gumala talaga. Nang makita ko rin ang ganda ng China.“For sure, matutuwa ka sa pupuntahan natin,” sabi pa niya habang pasakay na kami sa magandang sasakyan ng pamilya niya.“Enjoy kayo,” sabi ni Mama Karina nung kumakaway sa amin.“Salamat po, see you later,” sagot ko habang kumakaway din.Mahaba ang biyahe namin. Hinahayaan ako ni Kuki na magmasid at maging tahimik habang may baon kaming food incase magutom, pero mga chichirya, cookies, chocolate at juice lang. Sabi niya kasi ay may kakainan kaming masarap mamaya. Habang kumakain ng chichirya na parang heal

Iliana POVMatapos ang masayang bakasyon sa China ng halos isang linggo din, balik Pilipinas na ulit kami ni Kuki. Super nag-enjoy ako sa China trip namin, lalo na sa pakikipag-bonding sa Mama at Papa ni Kuki. ‘Yung mga pinsan niya, sobrang saya ring kasama. May isang gabi kasi na nag-movie marathon kami. Nakakatakot pero mas nakakatakot ‘yung salitaan dahil chinese, nakakatawa dahil walang subtitle, sa action na lang din talaga ako tumitingin. Saka, kapag lalabas ‘yung multo, doon lang ako parang matatakot nalang. Pero kahit na ganoon, super nag-enjoy ako sa kanila. Mababait ang pamilya ni Kuki. At gusto ko nga agad bumalik. Soon, pagkatapos ng kasal namin, babalik talaga ako doon.Pagdating namin sa bahay, agad kaming sinalubong ng mga staff. Kinuha nila ang mga gamit namin ni Kuki. Tahimik ang buong bahay, na-miss ko ito. Dinala ng mga staff ko ang mga gamit namin sa loob, habang kami naman ay dumiretso sa living area kung saan naghihintay na pala ang wedding coordinator.Hindi pa

Iliana POV‘Yung simbahan na pinagkasalan namin ay ‘yung simbahan na malapit lang sa reception para hindi na mahirap ang mga bisita namin na lumipat-lipat pa sa malalayo.Kaya pagdating namin sa beach resort, napahinto ako ng literal. Hindi kami napahiya ni Kuki sa pagpili ng coordinator kasi napakagaling nang pagkakaayos ng lahat. Mula sa simbahan at dito sa reception na napili namin.Huminto ako sa gitna ng walkway, habang hawak ang kamay ni Kuki.“Pasabog naman ang ayos,” bulong ko.Hindi ko alam kung saan titingin. Ang buong resort ay isinara para sa talaga sa amin. Na dapat lang dahil napakamahal din ng arkila namin dito. Mula sa entrance pa lang, may mahabang walkway na gawa sa glass panels na may ilaw sa ilalim na parang naglalakad kami sa ibabaw ng tubig. Ang ganda talaga, grabe. Sa gilid nito, may mga white roses at orchids na nakaayos ng bongga.At sa dulo nito narooon ang isang napakalawak na open reception area sa tabi mismo ng beach.May stage. May live orchestra. May cha