I am your Legal Wife의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

Kakatapos lamang ideposit ni Nathalie ang cheke na ibinigay sa kanya ni Caleb at habang nag-aabang ng taxi sa labas ng banko ay biglang tumunog ang kanyang cellphone.Kumunot ang kanyang noo dahil hindi niya kilala ang number na nasa screen pero sinagot niya pa rin ito. "Hello? Sino 'to?""Hello, Natnat!" Agad niyang nabosesan kung sino ang nasa kabilang linya. Si Jasmine. "Sabi ko na nga ba hindi mo sinave ang number ko!" May pagtatampo sa boses na saad nito."Pasensiya ka na. Alam mo namang madami akong iniisip ngayon," mahinang sagot niya at pinara ang taxi na dumaan sa harap niya bago nagmamadaling sumakay."Saan tayo, Miss?" Tanong ng driver, at ibinigay ang address sa bahay ng mga Mondragon bago binalikan si Jasmine."Bakit ka nga pala napatawag?" Tanong niya habang nakatingin sa labas ng bintana."Alam ko na marami kang iniisip, pasensiya ka na ha, pero sobrang kailangan ko ng tulong mo ngayon," sagot nito."Bakit? Anong nangyari?" Hindi niya maiwasang hindi mag-alala. Baka mam

"Isa pa, hindi ako koreano. Pilipino ako," dagdag pa ng hilaw na koreano na hindi alintana ang nagngangalit na itsura ng dalaga.Niloko siya nito. Ginawa siyang katatawanan. Sinungaling! Manloloko!Kinalma niya muna ang kanyang sarili, pero hindi nagbabago ang nanlilisik na tingin niya dito. Gusto niya itong awayin pero wala nang patutunguhan pa ang lahat at baka magkagulo lang. "Masaya ka na? Ginawa mo akong clown? Naabala mo na ako, at higit sa lahat pinagmukha mo akong tanga."Akmang tatayo siya mula sa kinauupuan nang pigilan siya nito at hawakan ang kamay niya. "Sorry na. Hindi ko naman sinasadya." hinging-paumanhin nito na seryoso na ang ekpresyon sa mukha. "Hindi ko naman plinano na pagmukhain kang tanga. Ikaw naman ang unang lumapit sa akin, di ba?""At kasalanan ko pa ngayon?" nagngangalit ang mga bagang na dinuro niya ito. "Kayo talagang mayayaman, ang hilig niyong paglaruan kaming mahihirap ano?" at saka iwinaksi ang kamay nito na nakahawak pa rin sa kanya. "Bitawan mo nga

"Wait!" pigil sa kanya ni Andrea. "Di ba balak ka nang ienrol ni daddy sa pinapasukan ko? You should prioritize this matter, Natnat. Education is very important in our lives."Gustong mapaismid ni Nathalie sa mga pinagsasabi ni Andrea. Wala namang sinasabi sa kanyang pag-aaralin ulit siya ng mga ito. At saka hindi nga ito pumapasok sa school, o kaya kung papasok man ay halos isang beses lamang sa isang linggo, tapos sasabihing 'education is important in our lives!' daw."At saka hindi ka nagpaalam kay daddy. Ako, kakatext ko lang na sasama ako," nakakalokong itinaas pa nito ang cellphone nito. "At pinayagan ako. Baka hindi ka kasi payagan eh, kaya kung ako sa'yo, hindi na lang ako sasama." "It's okay," pigil naman dito ni Adrian. "Ako na lang ang magpapaalam sa kanya sa daddy mo.""Pero...""Eh pano 'yan Adrian, wala naman akong dalang mga damit," nagpapacute na sabi naman niya at pinapungay pa ang mga mata habang pinaglalaruan ang manggas ni Adrian. Nakikita niyang dalawang tao ang

Hindi man nabili ni Caleb ang malaking lupain sa Pampanga ay may nag-alok naman sa kanya ng isang resort sa Subic na agad niyang sinunggaban at hindi na pinakawalan pa. Isa ito sa pinakamalaking resort sa lugar at dahil magmamigrate na sa ibang bansa ang may-ari nito ay wala itong ibang choice kung hindi ang ibenta kahit na sobrang patok ito sa masa at talaga namang kumikita ng malaki. Isa pang rason nito kung bakit nito naisipang ibenta ang resort ay dahi wala na daw itong anak sa Pilipinas dahil nakatira na sila lahat sa ibang bansa.Sobrang laki ng resort dahil may kasama din itong hotel kaya naman ang sukat nito ay halos dinoble ang lupain sa Pampanga. At dahil dumoble rin ang presyo nito ay kinuha ni Caleb ang kanyang pinakabatang tiyuhin na si Adrian para maging kapartner sa pagpapatakbo nito, and he was very thankful dahil hindi ito tumanggi sa alok niya. It was very hard to find a trustworthy person to become a business partner, and he was glad his father's brother was there t

"Nathalie, ikaw ang unang itinuro ng bote, congrats!" tuwang-tuwang sabi ni Charnie bago itinayo ang bote at tumingin sa kanya. "So anong pipiliin mo, iinom ka o sasagot ka ng tanong?"Lihim na napaismid ang dalaga. Sinasabi na nga ba niya at ganito ang mangyayari. Pero hindi niya hahayaang magtagumpay ang mga ito. Imbes na sagutin si Charnie ay dinampot niya ang baso na may lamang alak at mabilis na inubos ang laman nito. Agad namula ang kanyang mga pisngi dahil sa init na hatid ng alak sa kanyang buong katawan.Muling umikot ang bote at sa ikalawang pagkakataon ay tumapat itong muli sa kanya, at pinili ulit niya ang uminom. Hindi pa man natatapos ang laro ay mukhang malalasing na siya. Naramdaman niya ang palad ni Adrian na humaplos sa likod niya, at isang tipid na ngiti lamang ang itinugon niya dito.Ipinagpatuloy nila ang paglalaro, at nang si Charnie ang itinuro ng bote ay truth ang pinili nito. "Okay, may gusto ka bang halikan dito?" tanong ni Andrea, at kagat-labing tumango si