All Chapters of LET ME BE THE ONE (TITIBO-TIBO) SPG: Chapter 421 - Chapter 430

Halos hindi siya makahinga dahil sa diin ng paghalik ni Liam. Pinagsusuntok niya ito sa dibdib para pigilan pero di pa din ito nagpapigil. Hanggang sa wakas at nakahanap siya ng pagkakataon na kagatin ang ibabang labi nito. Agad na humiwalay si Liam sa kanya. Nakita niyang dumugo ang labi nito. Akmang hahawakan niya dahil sa awa pero umiwas ito. S-sorry, mahinang sabi niya. Hindi niya alam kung bakit siya ang nagso-sorry. Di ba dapat si Liam? Walang sabi-sabing lumabas ito ng kotse niya at lumipat sa kotse nito saka pinatakbo iyon ng mabilis. Ilang minuto nang umalis si Liam pero hindi pa din siya lumalabas sa kotse niya. Walang habas sa pagtulo ang kanyang mga luha. Bakit ginawa ni Liam iyon sa kanya? Magkaibigan sila pero bakit siya nito binabastos ng ganun? Kabastos-bastos ba ang damit niya? At saka bakit hinaharangan siya nitong magka-nobyo? Nagseselos ba ito na kapag magka-nobyo siya ay mawawalan na siya ng time sa kanya? Alangan naman silang dalawa na lang pala

Habang tinititigan ang note na nakalakip doon sa bigay ni Liam ay nag-ring ang cellphone niya. Muntik pa siyang mapatalon sa gulat. Sobrang tutok kasi ang utak niya sa kung bakit pa siya pinadalhan ni Liam ng prutas at vitamins. Kinuha niya ang cellphone sa kanyang bag.... Si Yassy ang tumatawag. "Hello?" Walang gaanong sabi niya. "Hello, Ate... saan ka?" "Sa bahay. Kakakarating ko lang galing school." "Ganun ba. Punta ka dito sa bahay. May pa-dinner si Kuya Caleb at Belle." "Bakit? Ano meron?" "Wala lang. Babalik na kasi sila sa Manila bukas dahil aasikasuhin ni Kuya ang restobar." "Ano ba ulam diyan?" Muli niyang tanong. "Ano ka ba, ang dami mo pang tanong! Punta ka na. Sige, bye," inis na sabi ni Yassy. Wala kasi sana siyang planong pumunta, madami pang syang gagawin kaya pinapatagal niya ang usapan. Pero dahil pinatayan na siya nito ng telepono, ay wala na siyang magagawa. Hindi na siya nagbihis ng kanyang uniform. Makikikain lang naman, saka uuwi ulit. Ayaw niya

Habang naglalakad pauwi ay hindi niya napigilan ang sariling umiyak. Hindi niya alam kung bakit napaka-iyakin niya lately. Ganito ba kapag tumatanda na? Dati kahit anong pang-iinis sa kanya ng mga kaibigan ay hindi naman siya napipikon. Pero bakit ngayon, malapit na ang birthday niya, ay nare-realize na niya ang realidad... na talagang matanda na siya! "Hmp! Di bale. Kapag nasa malayo na ako, kapag nakapunta na ako ng Italy, ay hindi na nila ako mabibiro. Maghahanap ako ng foreigner na nobyo. Hindi naman tumitingin ang mga foreigner sa edad. Ang mga Pinoy lang naman ang maarte!" wika niya sa isip saka nagpunas ng mga luha. "Almira..." Nagulat siya nang may humawak sa kanyang braso... sinundan pala siya ni Liam. Nasa madilim na bahagi sila kaya hindi niya ito napansin. "Where are you going?" "Uuwi na. May gagawin pa akong lesson plan..." pagdadahilan niya. Mabuti na lang at madilim doon at hindi nito makikita na kakagaling lang niya sa pag-iyak. "Wag mo sila pansinin..."

ALMIRA'S POV: Kasalukuyan siyang nasa kanyang classroom. Mag-isa lang siya doon, Kakatapos lang ng kanyang klase. May isang oras pa siyang hihintayin bago ang next class niya. Ilang araw na din ang nakalipas simula ng nagkomprontahan sila ni Liam, at hanggang ngayon ay hindi pa sila nagkikita. Hindi din ito tumatawag o nagte-text sa kanya. Aaminin niyang nami-miss na niya si Liam.... Na-miss niya ang pangungulit nito.... Na-miss niya ang gwapong mukha nito.... at higit sa lahat ay na-miss niya ang mga halik nito. Next week ay birthday na niya. Araw ng Biyernes iyon. Nagpaalam na siya sa kanilang principal na mawawala ng tatlong araw. Ang principal lang nila ang nakakaalam tungkol sa pag-aapply niya papuntang Italy. Pamangkin kasi nito ang nag-invite sa kanya na mag-apply doon. Hindi naman siya nito pinigilan, ilang taon na din siyang naging teacher sa eskwelahan nila. Hindi naman siguro siya masasabihan na walang kwentang mamamayang Pilipino kung mag-apply siya sa ibang bansa... It’

"Ma'am! Tapos na po kami!" sigaw ng mga estudyante. May pinasagutan siyang test sa libro ng mga ito. Way niya din 'yun para tumahimik ang mga ito at makapag-isip siya para sa muling paghaharap nila ni Liam mamaya. Pero natapos lang ang test ng mga estudyante ay hindi pa din niya alam ang gagawin. Ilang minuto na lang ay uwian na at si Liam ay naghihintay sa kanya sa labas! "Okay, pass your paper!" sabi niya. Napatingin siya sa bouquet of roses na nasa table pa din niya. Napakaganda talaga nun. Gusto niya iyong hawakan at amuy-amuyin pero kakantiyawan na naman siya ng mga estudyante niya. "Okay, class. Bye. See you tomorrow." "Bye, Ma'am! Good luck sa date niyo ni Consi!" kantiyaw ng mga ito bago lumabas ng classroom niya. Napailing nalang sya Kinuha niya ang bag at kumuha ng salamin. Medyo oily na ang mukha niya kaya naglagay siya ng press powder at konting lipstick. Naglagay din siya ng konting blush-on para hindi naman siya mukhang pale. "Maganda ka na..." Nagulat siya nang m