บททั้งหมดของ UNWORTHY LOVE:The Untold Sacrifices Of A Devoted Wife: บทที่ 11 - บทที่ 20

THIRD PERSON:Habang siya ay nananatiling matatag, may mga tao naman na gumagawa ng paraan para mapaalis siya at saktan siya, hindi man sa pisikal na paraan, kundi sa pamamagitan ng emosyon; ang kanilang mga salita at kilos ay puno ng layuning pabagsakin siya, animo'y mga patalim na naglalaslas ng kanyang damdamin at nag-iiwan ng mga sugat na hindi nakikita ng mata ngunit ramdam hanggang sa kaibuturan ng kanyang pagkatao."Naku naman hija nag abala ka pa." wika ni Ginang Emelia ngunit ang kangyang m,ga mata ay halos kuminang sa kakatitig sa dalawang bag sa harapan niya."Maliit na bagay lamang po ito.""Isang Louis Vuitton na bag at channel!! My God ang mamahal ng mga ito Ericka!!" ang hindi mapigilang reaksyon ni Carol habang hinahaplos ng kanyang mga palad ang bag"Talagang bang para sa amin tong mga ito?!"Nakangiti at bahagya naman itong tumango"Kamusta po pala.. ano sabi ni Maricar pag punta niyo po doon?"Nagka tingin naman ang mag ina."Ayon.. mukha atang walang balak na umali

THIRD PERSON:Ang akala niya ang pag-uwi ni Nathan ay ang pag-aayos nilang mag-asawa at ano man ang mangyayari handa siyang mag patawad at bigyan ng pagkakataon si Nathan upang makapag simula ulit sila. At ang pagpapaliwanag sa kanyang mga katanungan ay masasagot nito, ngunit hindi pala. Dahil ang buong desisyon na ni Nathan ay mismong ikakasira na ng kanilang pamilya at ang ipagpatuloy ang kanilang relasyon ni Ericka. Isang bagay na hindi niya kailanman inasahan na mangyayari, lalo na't umaasa siyang magkakaroon pa sila ng pagkakataong muling magsama at magkasundo at magsimula muli.Maricar POV:"Mama, si papa dumating na po!!" ang masayang sigawan naman ni Jacob at Jerald habang nag tatalon pa nga itong naka dungaw sa may bintana. Halos hindi mapakali sa kanilang tuwa at sabik na makita si Papa na matagal nilang hindi nakasama.May kung anong kumurot naman sa puso ko habang pinapanood silang dalawa, kung gaano sila kasaya sa pag uwi ng kanila Ama. Samantala ang dalawa kong babae nam

Maricar POV:Habang nagsisimula kaming mag-iinang mag-ayos ng mga gamit sa bago naming munting kwarto, naramdaman ko ang kakaibang katahimikan na para bang nagbibigay ng bagong simula. Ang bawat sulok ng silid ay nagbibigay ng bagong atmospera, ngunit ngayon ay magsisilbing bagong tahanan para sa aming mag-iina. Habang binubuksan ko ang mga maleta at inilalagay ang mga gamit sa kanilang mga bagong puwesto, hindi ko maiwasang mapansin ang mala-emosyonal na alon ng mga alaala at pag-asa na bumabalot sa akin. Ang tunog ng pag bukas ng zipper na nabubuksan at ang kaluskos ng mga paa namin sa sahig ay nakakapanibago dahil mula sa tiles na dati'y inaapakan ko ngayon ay gawa sa kahoy, isang bagay na may kakaibang tunog at pakiramdam. Ngunit nagsasabi na sa wakas, natagpuan na namin ang lugar kung saan maaaring muling magsimula, maghilom, at magtayo ng mga bagong pangarap at alaala kasama ang mga anak ko di man kumpleto pero sisiguraduhin kong makukuha ko din sa kanila sila Lyca at Eunice. Ka

THIRD PERSON:Masaya silang nagbubuo ng kanilang mga plano kasama si Ericka at masayang pinagtatawanan ang pagkatao ni Maricar, habang ang dalawang bata ay umiiyak na nasasaktan sa mga salitang naririnig tungkol sa kanilang ina."Ate, umalis na talaga sila Mama," malungkot at umiiyak na sabi ni Lyca sa kanyang ate Eunice."Tahan na, wag ka nang umiiyak. Ang mahalaga, malaya na si Mama sa mga ugali nilang tatlo... makakapag-umpisa na si Mama. Nangako naman si Mama na kukunin niya tayo dito kapag okay na ang lahat," sabi ni Eunice habang inaalo nito ang kanyang kapatid. "Kailangan lang natin magtiwala at maghintay. Magiging maayos din ang lahat.""Eh, bakit ba tayo nagpaiwan? Pwede naman tayong sumama kay Mama, diba?" tanong ni Lyca habang patuloy na umiiyak."Hindi pwede dahil mahihirapan pa mag-umpisa si Mama dahil sa mga gastusin nating dalawa sa pag-aaral. Sa tuition pa lang natin, di na kakayanin ni Mama. Kaya tiis-tiis lang, Lyca. Makakasama din natin sila. Hayaan muna natin makap

THIRD PERSON:Nasa sala sina Nathan at Ericka, masinsinan ang kanilang usapan tungkol sa mga susunod na hakbang sa pagpapalit ng kanilang tahanan. Bagong dating pa lamang sila mula sa condo ni Ericka, kung saan sila'y naghakot ng mga personal na gamit na kailangan ni Ericka sa paglipat sa tahanan nina Nathan."Nathan, sigurado ka bang ayos lang ito kina Eunice at Lyca?" tanong ni Ericka na halata ang pag-aalala sa boses. Alam niyang hindi magiging madali ang kanilang pagsasama sa ilalim ng iisang bubong."Oo, Ericka," sagot ni Nathan, hinawakan ang kamay ng kasintahan nang mahigpit upang iparamdam ang kanyang pagtitiwala. "Kailangan lang nila ng panahon para makapag-adjust. Alam kong hindi madali para sa kanila, pero gusto kong malaman nila na mahalaga ka rin sa akin." Nasa tinig ni Nathan ang determinasyon at pagmamahal, na parang nais ipakita kay Ericka na handa siyang ipaglaban ang kanilang relasyon. Napatitig si Ericka kay Nathan, kita sa kanyang mga mata ang pag-aalinlangan. "San