Semua Bab ถ่านไฟเก่า: Bab 11 - Bab 20

บนโซฟาขนาดคิงไซส์ภายในห้องนอนกว้าง ชายร่างสมส่วนนั่งยกมือพิงพนักด้ายหลัง มืออีกข้างหยิบแก้วไวน์ราคาแพงขึ้นจิบ สายตาทอดมองกรอบรูปภาพขนาดกลางที่ถูกตั้งไว้บนโต๊ะเบื้องหน้า จ้องเข้าไปนัยตาของหญิงสาวในรูปพร้อมใช้ความคิด ก่อนจะมีเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังก้อนขึ้นมาขัดสมาธิ ตริ้ง! คนหล่อละสายตาจากกรอบรูปสุดหวงมามองข้อความแจ้งเตือนอยู่บนโทรศัพท์ก็พบกับแชทของหญิงสายที่มีชื่อขึ้นต้นว่าพิชชา มือหนาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูสิ่งด้านใน (คอนโดพิชต้อนรับคุณเสมอนะคะ อดีตที่รัก) เดนนิสเกิดขำออกมาเบาๆในลำคอ ดูก็รู้ว่าเมื่อตอนเย็นคงจะจงใจให้เขาไปส่งเพราะอยากบอกโลเคชั่นที่อยู่อย่างอ้อมๆ เพื่อเชิญชวนเขาขึ้นห้อง “หึ…ใครมันจะไปกัน..” ละสายตาจากโทรศัพท์กลับไปมองรูปภาพตรงหน้า กำลังจะวางมือถือลงไว้ดังเดิม ทว่าต้องหยิบขึ้นมาดูใหม่ เมื่อมีเสียงข้อความที่ถูกส่งเข้ามาเพิ่มดังแจ้นขึ้นอีกครา (อ่านแล้วไม่ตอบ ไม่เป็นไรค่ะ งั้นฝันดีนะคะคุณว่าที่สามี จุ๊บ) พิชชาส่งข้อความทิ้งท้ายพร้อมอิโมจิปากแดงที่บ่งบอกถึงคำว่าจุ๊บ ”ก็ยังเหมือนเดิมแฮะ แต่ที่เปลี่ยนไปก็คือ..หึ! เก่งขึ้นนิ…“ นิ้

คนโดนขโมยจูบเองไม่รอช้า รีบล็อกท้ายทอยหญิงสาวเข้ามากดจูบอย่างเร่าร้อน ดันลิ้นอุ่นเข้าไปควานหาความหวานด้านในโพรงปาก แลกลิ้นกันดูดเลียปากอย่างร้อนแรงจนเกิดเสียงจ๊วบจ๊าบดังขึ้นเป็นครั้งที่สอง มือหนาลดลงมายันก้นงอนสวยที่นั่งคร่อมอยู่บนตักตน ลูบไล้บีบเคร้นเล่นอย่างมันส์มือ ใสขณะที่ด้านบนกดจูบดูดเลียไม่ยอมลดความเร่าร้อน “อื้มมม แฮกๆๆ” เมื่อดุเดือดขึ้นจนเริ่มหายใจไม่ออก มือเล็กเริ่มดันอกแกร่งออกเบาๆ เขาเองก็ยอมผละ ปากต่างเปียกชุ่มไปด้วยนํ้าลายที่พัวพันกัน ทว่ามือหนายังคงไม่ยอมผละจากก้นงอน บีบเคล้นเล่นอย่างหมั่นเขี้ยว “หึ ออกไปได้ละ ผมจะทำงาน” เมื่อบีบเล่นจนพอใจ ไม่เพียงแค่ผละมือออกมาทำท่าหยิบแฟ้มงาน ยังคงปริปากไล่หญิงสาวบนตักด้วยสีหน้าท่าทางอย่างกับว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น ทำเอาคนถูกไล่หน้าเหวอ “นี่คุณจูบฉันขนาดนี้ยังมีหน้ามาไล่อีกหรอ” “อืม” ไม่แม้แต่จะละสายตาจากแฟ้มงานมามองหญิงสาวสักวิ เปร่งเสียงจากลำคอออกมาทำท่าทำทางตอบปัดๆอีกต่างหาก “เหอะ ก็ได้!” ร่างระหงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กระชากเอากระเป๋าที่วางไว้ปรายโต๊ะก้าวออกไป สายตาคมชำเลืองมองคิดว่าเธอจะออกจากห้องไป ทว่ากลับผิดคาด เมื่อพิช

เกร๊ก….เสียงแก้วไวน์ที่ถูกวางลงบนโต๊ะเงาดังก้อนขึ้นเบาๆ คนสวยเหลือบตามองไปยันชายแปลกหน้าพร้อมยิ้มยั่ว ชายคนนั้นไม่รอช้าที่จะเดินแจ้นเข้ามาทักพร้อมแก้วเบียร์ในมือ “คนสวย มองผมเนี่ยอยากชวนเข้าห้องรึเปล่าครับ..“ เมื่อมาหยุดตรงหน้าได้ไม่ทันไรก็กล่าวถึงเรื่องบนเตียงเสียเลย เป็นเหยื่อที่หน้าตาใช้ได้ทว่าสำหรับพิชชาคงไม่มีใครเทียบคนรักเก่าอย่างเดนนิสได้อีก แต่อย่างไรก็ตา เวลานี้แผนการกำลังเป็นไปได้ด้วยดีตามสเต็ปที่เสือสาวคนนี้ตั้งไว้ พิชชาไม่รีรอที่จะเล่นตามนํ้าไปทันที “ถ้าคุณเต็มใจ” ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยให้เป็นเสน่ห์ มือเล็กยกแก้วขึ้นพร้อมชูเป็นการชวน ก่อนที่อีกฝ่ายจะยื่นแก้วตนมาชนพร้อมกระดกดื่มกันทั้งคู่เป็นการทำมิตร ”ทั้งสวยทั้งน่าสนใจแบบนี้ อยากลองอย่างอื่นแล้วสิครับ“ สายตาหื่นที่กำลังจ้องมองเธอแบบนั้น แม้ในอกจะรังเกียจอยากจะลุกออกไปจากตรงนี้เสียที แต่แผนนี้จะพังไม่ได้ พิชชาปั้นหน้ายิ้มหวานเล่นตามนํ้าต่อไป “แล้วคุณจะติดใจค่ะ” “โอ้ว ผมชอบคุณเข้าแล้วสิครับ” “ใจเย็นสิคะสุดหล่อ ยังคุยกันไม่ถึงห้านาทีเลยนะคะ” หญิงสาวตั้งใจพูดแหย่เบาๆ แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สะทกสะท้านอะไร “ผมชอบคนง่า

RrrrrrrrRrrrrrrr “อ๊าาท..โทรศัพท์..อ๊าา” หญิงสาวเชิ่ดหน้าครางเสียงหลง ในขณะที่ชายบนร่างกระแทกแก่นกายเข้ามาไม่หยุด เสียงเนื้อกระทบกันดังตับๆแข่งกับเสียงโทรศัพท์ที่ดังก้อนอยู่หัวเตียงนับครั้งไม่ถ้วน “รับสิ อาาส์” เมื่อหญิงไต้ร่างคือสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ มีหรือเขาจะสนเสียงมือถือนั่น แต่ดูเหมือนคนสวยยังคงมีเรี่ยวแรงที่หันไปสนใจอยู่ ก็ให้เธอรับมันไปตามใจชอบเลยแล้วกัน พิชชาไม่รอช้า รีบเอื้อมมือไปหยิบมือถือขึ้นมาเพ่งมองตาเยิ้ม แม้ร่างกายจะกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทกที่ถูกอัดเข้าออกไม่ยั้ง “ส..สุดที่รักอ๊าาค..คุณอ่าอ๊ะส์อื้ออ” เดนนิสไม่แม้แต่จะแสดงท่าทีสนใจแม้เธอจะเอ่ยถึงเจ้าของสายเรียกเข้า เมื่อกิจกรรมนี้ยิ่งใหญ่นัก แต่พิชชากลับสวนกัน เมื่อเห็นชื่อที่ขึ้นอยู่บนจอมือถือยิ่งดึงดูดความสนใจเธอขึ้นมา หญิงสาวไม่รอช้าที่จะกดรับ (เดนอยู่ไหนคะ ทำไมป่านนี้ยังไม่กลับอีก ฟางคิดถึงคุณใจจะขาดแล้วค่ะ) ปรายสายรีบกล่าวเสียงออดเสียงอ้อนทันทีที่เธอกดรับไม่เพียงสินาที ปัก ปัก ปัก ปัก ปัก! ”อร๊ายยอ๊าาอื้ออท..ที่รักอ๊าาส..เสียวมากเลยค่ะเดนขาอร๊ายย“ นิ้วเล็กกดเปิดสปีกเกอร์โฟนทั้งมือที่สั่น ครางเสียงลั่

รุ่งเช้าวันถัดมา ภายในบริษัทยักษ์ใหญ่ใจกลางเมืองก็เริ่มวนรูปแบบเดิมซํ้าๆ พนักงานพากันทยอยเข้ามาตามเวลาทำงาน แม้แต่เจ้าของถิ่นอย่างเดนนิสเองก็ตาม ร่างสูงสมส่วนก้าวขาเดินล้วงกางเกงสูทดีดำเงาสง่าเข้ามาอย่างเฉิดฉาย กำลังมุ่งหน้าไปยันห้องทำงาน โดยมีลูกน้องคนสนิทคอยเดินตามหลัง ฝีเท้าก้าวไปข้างหน้าต่อเนื่องจนจะถึงหน้าห้องประธาน ก่อนเสียงจากชายด้านหลังจะกล่าวขึ้น “บอสครับ จะไม่ไปดูคุณพิชชาจริงๆหรอครับ เธออุตส่าห์เลือกบริษัทเรานะครับ ผมว่าต้องปังแน่ๆ ทั้งสวยทั้งสง่า ใครได้เห็นคงเป็นบุญตา ผมว่าบอสไปดูหน่อยดีมั้ยครับ” คำพูดคำจาเต็มไปด้วยคำชื่นชม พยายามเกลี้ยกล่อมให้เจ้านายไปดูแฟนเก่าคนสวยเสียหน่อย แม้ตัวเองอยากจะไปส่องอยู่ส่วนหนึ่ง ทว่าใจจริงนั้นอยากจะให้ทั้งสองรีเทิร์นรัก ที่ผ่านมาตนไม่เคยเห็นใครเหมาะสมกับเจ้านายเท่าคุณพิชชาอีกแล้ว เดนนิสเมื่อเห็นว่าลูกน้องเอาแต่พูดไม่หยุด สองเท้าที่กำลังจะก้าวไปข้างหน้าหยุดนิ่งหันมามองชายลูกน้องด้านหลังสายตาเรียบนิ่งที่ไม่อาจคาดเดา ทำเอาเจ้าของคำพูดหน้าเจื่อน เก็บปากเงียบแทบไม่ทัน “อุ้ย…แฮะๆ ไม่ไปก็ไม่ไปครับ” แดนรีบกล่าวแก้ตัวพร้อมรอยยิ้มกลบเกลื่อน รังสีรอ