All Chapters of จะว้ากให้เธอรัก: Chapter 31 - Chapter 40

ฮึก ฮือ ทำไมต้องทำร้ายกันขนาดนี้ด้วย ฉันผิดอะไรอะ ทำไมต้องเข้ามายุ่งวุ่นวาย ทำไมต้องทำเหมือนว่าชอบฉัน ทำไมต้องทำเหมือนว่าแคร์ฉัน ทั้ง ๆ ที่มันก็ไม่ใช่ฮึก ฮือออออ ฮึกกกกกตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใคร ด่าว่าดูถูกฉันขนาดนี้เลย แรด ร่าน ฉันมันไม่ดีขนาดนั้นเลยเหรอ ไม่ดีแล้วจะมายุ่ง ทำทีเหมือนเป็นห่วงฉันทำไม ทำ ทำไมฮึก ฮือ ฮึกพอได้แล้วน้ำมนต์ แกจะมาร้องไห้เพราะเรื่องปัญญาอ่อนแบบนี้ไม่ได้ ฮึก หยุดนะ หยุดร้อง ฮึก ฮืออออออ ฮึก"ฉันสาบาน จากนี้ไปฉันจะไม่ร้องไห้เพราะผู้ชายหยาบกระด้างคนนั้นอีก กลับมาเป็นตัวเองได้แล้วน้ำมนต์ แกไร้สาระไปเยอะแล้ว ฮึก แกยังมีหน้าที่ที่ต้องทำ เก็บน้ำตาของแกเอาไว้ร้องไห้เวลามีคนตายดีกว่า"ฉันพูดกับตัวพลางเช็ดน้ำตา เช็ดขี้มูกออกจากใบหน้าฉันให้หมด คิดแล้วก็ตลก ทำไมฉันต้องมาเสียน้ำตาให้กับเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนี้ด้วย เขาจะว่าอะไรก็ช่างเขาสิ เราไม่ได้เป็นอย่างที่เขาว่าสักหน่อย เหมือนแม่การะเกดไง ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฉันนี่สุดยอดเลย เฮ้อจ๊อก จอกกกอ่า ฉันว่า ก่อนจะทำอะไร ไปหาอะไรกินดีกว่า นี่มันก็ปาไปสี่ห้าทุ่มแล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นไปม.ไปโรงยิมแต่เช้าอีก ว่าแต่จะกินไรดีล่ะ อ่า ใ

หึ เมื่อวานคนชื่อพาส วันนี้กับเฮียพี ทุกการกระทำของน้ำมนต์ตกอยู่ในสายตาของผมหมด ตั้งแต่ในลานเกียร์นั่นแล้ว น้ำมนต์มองเฮียพีแล้วก็ยิ้ม ยิ้มแบบไม่เคยยิ้มให้ใคร ยิ้มด้วยความรัก ความนับถือ ซึ่งผมไม่เคยได้รับมันมาจากเธอเลยสักครั้งเดียว ไม่ใช่แค่เธอคนเดียว รวมถึงเพื่อน ๆ ของเธอก็รู้จักเฮียพีด้วย แต่สิ่งที่ทำให้ผมและคนอื่น ๆ ตกใจก็คือ เฮียพีไปยืนหลบหลังน้องพิ้งค์และพยายามต่อลองกับน้ำมนต์ เหมือนเฮียแกจะกลัวน้ำมนต์ด้วยนะ จากนั้นไม่นาน ภาพที่พวกผมเห็นก็ยิ่งทำให้พวกผมช็อกเข้าไปใหญ่ น้ำมนต์วิ่งไล่เตะเฮียพี และเฮียแกก็วิ่งหนี มันเป็นภาพที่พวกผมและคนอื่น ๆไม่เคยเห็นมาก่อน ถึงเฮียพีจะเรียนบริหารแต่เรื่องความโหดของแกนี่ลือลั่นสนั่นมอมากครับและพวกผมกับพวกเฮียก็สนิทกันตั้งแต่ผมอยู่ปีหนึ่งละ ง่าย ๆ เลยที่สนิทกันก็เพราะเหล้า"ไม่ได้ตั้งใจเหรอ ไอ้ที่ว้ากเมื่อกี้นั่นน่ะเข้าใจ แต่เคืองเรื่องก่อนหน้าเว้ย มนต์ถามว่าเฮียเป็นพี่ว้ากของบริหารหรือเปล่า เฮียตอบว่าไม่ แถมยังบอกพวกมนต์อีกว่า บริหารไม่มีรับน้อง รับน้องไม่โหด แล้วสิ่งที่พวกมนต์เจอมันคืออะไรฮะ" น้ำมนตร์พูด พร้อมกับหยุดวิ่ง"ก็แหม มันเป็นหน้าที่ น่านะแ

เฮ้ เฮฮฮฮฮเย่ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆและแล้วเสียงก็เฮลั่นโรงยิม ดนตรีนิเทศชนะเซตแรก ด้วยคะแนนยี่สิบห้าต่อสิบห้า ห่างกันไม่ใช่น้อย ๆ เลย แล้วยัยพรรณอะไรนั่นก็มองฉันไม่เลิก มองด้วยสายตาที่เหนือกว่า มองด้วยสายตาเยาะเย้ย เหอะ มองแบบนี้มาตบกับฉันเลยดีกว่า พอเริ่มฉุนไอ้อาการปวดท้องที่มีอยู่มันก็ไม่มีอะไรต้องแคร์อีกต่อไป"มนต์ แกเป็นไงบ้างอะ" พิ้งค์"ใช่ ๆ เป็นไงบ้าง" หวาน"โอเคปะวะ" ทิพย์ รวมถึงเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ ก็ถามฉันด้วยความเป็นห่วง ฉันยิ้มให้พวกมัน พร้อมยกนิ้วทำท่าโอเค แต่ถามว่าเพื่อนฉันสามตัวมันเชื่อไหม ก็ไม่ ไม่เชื่อ แต่มันไม่พูดไง"เอาละครับน้อง ๆ แค่เซตแรกเอง ไม่เป็นไรนะครับ เราประมาทฝีมือเขามากเกินไป พิ้งค์ รับบอลและตั้งบอลให้ได้ภายในครั้งเดียว มีสมาธิหน่อยนะครับ ทิพย์ ถ้าเซตแล้วมันจับเกมได้ ก็เล่นเองเลยครับ ก้อยกับหวาน บอลเร็วไม่ต้องเล่นก็ได้ครับ พี่ว่าน้องเหนื่อย น้องปลาตบให้หนักกว่านี้หน่อยนะครับ น้องส้มต้องตบให้ลูกไปหาเบอร์สามฝ่ายตรงข้ามให้ได้นะครับถ้ามีโอกาส""ค่ะ" ทุกคนรับคำทันทีที่พี่วินพูดจบ ส่วนฉันก็ยังจ้องหน้ากับยัยพรรณนิ่ง ยัยนั่นก็ยังเยาะเย้ยทางสายตาไม่เลิกปี๊ด ๆ"เอาละ ลงสนา

หงุดหงิด บอกตามตรง โคตรหงุดหงิด ก็ยัยแมวตัวแสบนะสิ นอกจากจะไม่ฟังที่ผมบอกแล้ว ยังมีหน้าไปลงแข่งอีก ตอนนี้น่ะเหรอ กลับไปนอนปวดท้องที่ห้องแล้วมั้ง เหอะ อ้อ สงสัยใช่ไหมล่ะ ว่าพวกผมอยู่กันที่ไหน ตอนนี้พวกผมอยู่ผับครับ มานั่งดื่มตามประสาหนุ่มโสดอะ ถึงจะโสดไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์กันก็เถอะ"มึง ๆ มึงฟังเพลงที่น้องมนต์แต่งยัง ที่ปล่อยออกมาวันนี้อะ ปล่อยไปตอนหกโมงเย็น ตอนนี้สองทุ่ม ผ่านไปสองชั่วโมงกระแสดีมากเลยมึง พวกมึงฟังยัง" ไอ้เหนือเป็นคนถาม ผมส่ายหน้าเป็นอันเข้าใจว่ายังไม่ได้ฟัง"กูก็ยัง" ไอ้ดิน"เหมือนกัน" ไอ้วิน"งั้นมาฟังพร้อมกันนะ" ไอ้เหนือพูดจบ มันก็เปิดทันทีอึกอึ้งแดกเลยครับ พวกผมมองหน้ากันอย่างไม่น่าเชื่อ พวกผมฟังเกาออกนะครับ ทั้งเนื้อร้อง ความหมาย ออกมาดีมาก เป็นเพลงเร็วทั้งคู่ แล้วเสียงร้องของสี่คนนั้นมันโดดเด่นแต่กลมกลืนมากอะ ไม่น่าเชื่อจริง ๆ สุดยอดเลยเมียผม เอ่อ ว่าที่เมียน่ะ หึหึ"มึง มึงว่าใครร้องใครแรปวะ" ไอ้เหนือถาม"ฟังอยากว่ะ เสียงร้องอะเสียงน้องแต่ก็มีความกดเสียง ใช้เสียง ทำให้ฟังแยกไม่ได้ว่าใครร้องท่อนไหน" ไอ้วินว่า"ใช่ ต้องเป็นคนที่อยู่กับน้องจริง ๆ ถึงจะแยกได้ว่าเสียง

งือออ ใครก็ได้ช่วยมนต์คนสวยด้วย อะไรคือการนอนกอดกับผู้ชายทั้งคืน ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยมนต์ที ว่าแต่ เขาหายไปไหนแล้วล่ะ หึ ช่างสิ ใครสน ยังไม่พร้อมเจอหน้าเว้ย มันเขินก็เมื่อคืนนี้น่ะสิ ฉันดันปลดกระดุมจะให้พี่เขาทำแบบนั้นกับฉันอะ แต่พี่มันไม่ทำไง แถมยังขอโทษฉัน และสารภาพว่าชอบฉันอีก อ๊าย แบบนี้มนต์ทำใจรับไม่ได้ มันอันตรายต่อหัวใจเกินไป อย่างนี้มนต์ไม่ค่อยโอเคนะคะซิสส ใจมันเต้นไม่เป็นส่ำ แถมเมื่อคืน เขายังจูบฉันอีกต่างหากโอ๊ย เอาหน้าไปไว้ที่ไหนเอาจริง ๆ เมื่อคืน ตอนถอดเสื้อนอกตัวเองออก ฉันก็แอบหวั่น ๆ เหมือนกันนะ หวั่นว่าเขาจะบ้าจี้ตามฉันนะสิ อ้อ ส่วนไอ้อาการร้องไห้นั่นบอกเลยว่า มันมีทั้งจริงและไม่จริง ตอนแรกก็กะแค่จะบีบน้ำตาให้พี่มันสงสาร พอผ่านไปสักพักคิด ๆ ดูแล้วมันก็เจ็บใจ ที่พี่มันว่าฉันอย่างนั้น ก็เลยต้องร้องไห้ออกมาซะเลย แต่ก็ถือว่าคุ้มนะ ที่ได้รับรู้ความในใจของพี่มัน ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถ้าพี่มันรู้ว่าฉันแกล้ง พี่มันจะทำหน้ายังไงวะน่ะ"เรียกเฮียก่อนสิ"จู่ ๆ คำพูดของเขาเมื่อคืนก็ลอยเข้ามาในหัว เฮ้อ"คนเผด็จการ!!!" ฉันพูดออกมา ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า มันใกล้เวลาที่คนในจดหมายจะเอาข้าวต้มกับซ