Lahat ng Kabanata ng For Rent: Groom For The Billionaire : Kabanata 1 - Kabanata 10

Tahlia POVMaagang-maaga pa lang nang araw na iyon ay ginising na ako ng malalakas na katok sa pinto ng kuwarto ko. Nakakainis kasi kasarapan pa ng tulog ko, puyat ako kagabi dahil tinapos ko ang pinapanuod kong fantasy series."Tahlia! Hoy, Tahlia, bumangon ka na nga diyan! Kakain na tayo," tawag ni Mama mula sa labas ng kuwarto koNapabuntong-hininga ako at agad na bumangon mula sa kama.“Opo, ayan na, gising na!” sagot ko habang napapairap.Naghilamos at nag-toothbrush muna ako sa banyo ko bago tuluyang bumaba.Pagkababa ko, nakita kong nasa dining area na si Papa, nakaupo sa head seat ng mahabang mesa, habang si Mama naman ay naghahain ng pagkain kasama ang mga kasambahay namin."Good morning, sweetheart," bati ni Papa habang iniinom ang kape niya."Good morning," sagot ko at saka na naupo sa tabi ni Mama.Habang kumakain kami, nagpalitan ng tingin si Mama at Papa bago nagsalita si Mama."Tahlia, pinapatawag tayo ng Lola Flordelisa mo. May mahalaga raw siyang announcement," sabi n

Tahlia POVHalos isang linggo na akong nakabantay kay Axton sa ospital. Halos hindi na ako natutulog, hindi rin ako makakain nang maayos. Araw at gabi, inaabangan ko ang bawat galaw niya habang hinihintay ang kahit anong senyales na magigising siya mula sa coma.At ngayon, eto na ang araw na pinakahihintay ko.Unti-unting gumalaw ang mga daliri niya, kasabay ng mahinang paggalaw ng mata niya sa ilalim ng talukap nito. Napasubsob ako sa kamay niya, hindi ko mapigilang humagulgol sa sobrang tuwa."Axton…!" tinawag ko siya nang mahina habang mangiyak-ngiyak.Dahan-dahan siyang dumilat, kita ko ang pagkalito sa kanyang mata bago ito napuno ng pagod at lungkot."Tahlia…" mahina niyang tawag sa akin at doon tuluyang bumagsak ang luha ko.Dali-dali kong tinawag ang doktor at mga nurse. Lahat kami sa kwarto—ako, ang mga magulang niya at ang mga doktor—ay punong-puno ng pag-asa. Happy na kami kasi gising na siya. Halos lahat ay nakangiti niya pero kailangan niyang ma-test para malaman kung an

Zain POVPinatay ni Tahlia ang engine ng sasakyan niya at lumingon sa akin bago bumaba."You'll stay here for the night. I have things to do, so I'll be sleeping at our mansion," sabi niya habang walang emosyon ang boses. Ang ganda niya talaga. Ang hot pa at putek, ang laki ata ng mga bundok niya sa harap.Hindi ko alam kung matutuwa ako o maiilang na ganito kaganda ang magiging peke kong asawa. Ibig sabihin ay maki-kiss ko siya sa lips kapag kinasal na kami? Sure ‘yon kasi ikakasal kami sa simbahan kasama ang lola at pamilya niya. Ngayon palang ay excited na ako.Bago siya tuluyang lumabas, lumingon siya muli sa akin at nagtaas ng kilay."And Zain," she said with a smirk, "there are CCTVs everywhere. So, if you try to steal anything, I’ll know."Napanganga ako. "Wow. You really think I’d do that?"She shrugged. "I don’t know you well enough to be sure. But I do know that money can tempt people."Napailing ako. "You’re unbelievable.""I know." She gave me one last look before closing

Tahlia POVNauwi na sa bahay nila si Axton kaya naisipan kong galain siya pagkaapos kong asikasuhin ang baliw na si Zain.Ka-stress siyang kasama pero dahil kailangan ko siya para sa sampung bilyong piso, magtitiis ako.Pagdating ko sa bahay nila Axton ay tahimik.Dati, sa tuwing umuuwi siya galing sa ibang bansa, palaging puno ng sigla ang ganitong pagkakataon. Maglalakad siya palapit sa akin, yakap agad at may kasamang pilyong ngiti na para bang wala siyang ibang gustong makita kundi ako.Pero ngayon, bumungad sa akin ang reyalidad na kahit anong gawin namin, kahit anong dasal ang gawin ko, hindi na muling babalik ang dati.Nakita ko siyang naka-wheelchair sa sala, nakatingin sa bintana. Malalim ang iniisip.Hindi ko alam kung napansin niya akong pumasok.“Axton,” mahinang tawag ko sa kaniya.Dahan-dahan siyang napalingon sa akin..Isang matamlay na ngiti ang ibinigay niya sa akin. “You’re here.”Lumapit ako sa kanya habang pilit kong pinapakalma ang sarili ko na hindi maiyak kasi n

Zain POVAng mansiyon dito sa Lux City, dito na raw ako titira o dito raw ang magiging bahay namin ni Tahlia sa oras na ikasal na kami. Ang mansiyon na ito, palalabasin ni Tahlia na ako ang may-ari.Sabi pa niya, mula Lunes hanggang Biyernes ang trabaho kong pagpapanggap na karelasyon niya. Kung kinakailangan pa ako ng Sabado o Linggo, wala akong magagawa—duty pa rin daw pero mukhang madalang lang iyon, nangyayari lang sakaling may dinner sa bahay ng lola niya.Sa totoo lang, medyo bumigat ang pakiramdam ko nang marinig ko 'yun. Ibig sabihin, bihira lang akong makakauwi. Pero wala namang atrasan. Ito na ang napagkasunduan namin. Mami-miss ko nga lang si mama pero iniisip ko na para sa kaniya itong ginagawa ko, para sa kinabukasan naming dalawa.Masaya, palagi kong nasasabing masaya kasi ngayon lang ako nagkaroon ng ganitong napakalaking kuwarto dito sa manisyon ni Tahlia, sa totoo lang ay para akong nasa palasyo. Napagod nga ako sa kakaikot dito sa sobrang laki ng bahay. May swimming