บททั้งหมดของ EXCLUSIVE ESCORT OF A RUTHLESS TYCOON (SSPG): บทที่ 201 - บทที่ 210

Naligo muna si Aster. Pagkapasok niya sa loob ng banyo ay tumapat siya sa dutsa ng shower at umiyak nang umiyak doon. Hindi niya maibuhos ang lahat ng luha niya dahil sa nakikita niya sa mga mata ng Mama niya. Tinatatagan niya ang loob dahil hindi niya makitang iyak ng ina habang nakaburol ang Papa niya. Pagkalabas ni Aster ng banyo ay wala si Jai sa loob ng kuwarto nila. Naka-terno na pajama siya at nagblower ng buhok n'ya. Pagkatapos ay humiga sa kama. Pinilit niyang matulog. Unang gabi na kulang sila, kulang ang pagkatao niya dahil wala na ang Papa niya. Parang hindi niya alam kung kailan siya masasanay. Binuksan ni Jai ang pinto, hawak ang isang tasang tinimpla niyang gatas para kay Aster. Alam niyang kailangan iyon ng asawa niya upang maging masarap ang tulog nito magdamag. Batid niya kung gaano kalungkot si Aster nang mawala ang ama nito. "Aster, uminom ka muna ng gatas," malambing na sabi ni Jai habang nilalapitan ang asawa niyang nakahiga na sa kama. Bumangon si Aster at u

NAGLALAKAD si Jai patungo sa lamesa nina Sandro at Aster. Matigas ang panga, seryoso ang mga mata. Hindi alintana ang mga tauhan na bumabati o napapalingon sa kanya at diretso lang ang lakad niya. Nagtaka naman ang mga tauhan sa hindi pagpansin ng amo sa kanila. Kilala nilang pabati si Jai sa lahat ng mga tauhan, anuman ang mga posisyon nila. Nakita kaagad ni Jai si Aster. Nakaupo itong kumakain kasabay si Sandro. Nasa ibabaw ng lamesa ang bouquet ng bulaklak na ibinigay ng lalaki. Ang isang ipinuputok ng kanyang butsi ay ngiting-ngiti sila sa isa't isa, animo'y sila lamang ni Sandro ang tao sa buong restaurant. "Aster!" Tila umalingawngaw ang malakas na boses ni Jai sa buong restaurant. Napalingon si Aster sa pamilyar na boses na tumawag sa kanya. Saglit na nanlaki ang mga mata niya at halatang nabigla. "J-Jai?" Dumating na nga ang asawa niya. Biglang kumabog ang dibdib niya sa kaba at sa takot. Kita-kita niya ang galit sa mukha ni Jai. Tila akala mo ay pupunta sa isang laba

NATIGILAN si Jai sa lumabas sa mismong bibig ni Aster. Ayaw na siya nitong mahalin? Napailing-iling siya 'di siya makapaniwalang masasabi ito ng asawa. Mabilis nagbago ang reaksyon ng mukha niya. Napaigting ang kanyang panga at hinaklit sa braso si Aster. "From now on, hindi ka na magtatrabaho dito sa restaurant! Doon tayo titira sa mansyon kasama ang pamilya ko. Wala kang ibang susundin kundi ako, Aster... ako lang!" Nagtatagis ang bagang ni Jai na bulyaw sa asawa. Nanlaki ang mga mata ni Aster sa takot. Sa galit na nakikita niya sa mga mata ni Jai. Sobrabg higpit ng hawak nito sa braso niya. Bakit ba ang hirap niyang intindihin? Napapagod na siya na ganito na lang sila palagi. Gusto na sana niyang makatakas sa kinasasadlakan niya kasama si Jai pero parang hindi siya pakakawalan lang basta ng asawa. "Bakit ba ipipilit mo pa? Hindi na nga tayo magkaintindihan! Mas makabubuti sa ating dalawa na tapusin 'to. Para dalawa tayong matahimik, Jai..." "No! I will tell everyone tha

AGAD na sinikmat ni Jai ang pala-pulsuhan ni Aster. "Let's go home," madiin niyang saad. Nakapameywang lang na nakamasid si Dewei habang hatak ni Jai ang asawa palabas ng opisina nila. Nagpaubaya na lamang si Aster at nagpahila papunta sa parking lot kung saan nakapark ang sasakyan ng asawa. Tahimik siya na pumasok sa loob ng kotse ni Jai. Napalingon ang asawa niya sa gawi niya. "Put on your seat belt, Aster..." malumanay na utos ni Jai. Hindi kumilos si Aster, parang ipinapakita ang pagkainis sa lahat ng pinaggagawa ni Jai sa kanya. Marahas na napabuntong-hininga si Jai. Umusog siya para makalapit kay Aster at siya na mismo ang nagkabit ng seat belt. Napaatras si Aster, pilit na inilalayo ang mukha sa mukha ng asawa. Hindi nakaligtas sa kanya ang malaking ngisi ni Jai. Inirapan lang niya ito at napaiwas ng tingin. Maya-maya’y narinig ni Aster ang tunog ng makina, at pinaharurot na ni Jai ang sasakyan paalis. Paano pa kaya niya ipagpapatuloy ang napagkasunduan nila kung anak

SINUYOD ng tingin ni Aster ang mansyon ng mga Bautista, sa ama ni Jai. Bumaba mula sa sasakyan si Wendy. Kita rin ang paghanga sa mukha niya. "Ang ganda pala ng bahay n'yo, Jai..." komento ni Wendy sa manugang. "Hindi po sa akin ito, Ma, sa Tatay ko po." Pagtatama ni Jai habang ibinababa niya ang mga maleta nila. Nangiti si Wendy. Pa-humble pa ang kanyang manugang. "Sa iyo na rin. Dahil Tatay mo naman 'yon." Ngiti lang ang naging sagot ni Jai sa kanyang biyenan. Hindi inakala ni Aster na ganito pala kayamanan ang ama ng kanyang asawa. Sobrang lawak ng lupain na sakop ng mansyon. Parang sa football field lang, o baka mas malaki pa. Hila ni Aster ang kanyang maleta habang papasok sila sa mansyon. Nakahilera ang apat na kasambahay ng mga Bautista. Habang nasa dulo naman ang buong pamilya ng kapatid ng ama ni Jai. Natuon ang mata ni Aster sa pinsan ni Jai na tila may kakaibang kislap ang ngiti sa labi nang makita siya. Umiwas kaagad siya ng tingin, na napatingin sa asawang si Jai