All Chapters of Oops! Contract Marriage with a Stranger (Tagalog): Chapter 61 - Chapter 70

YslaMabilis ang naging pagkilos namin ni Grace. Wala pang sampung minuto, naka-set up na kami at naka-live na. Pareho kaming kabado pero excited, at dama ko ang adrenaline sa bawat tibok ng puso ko habang inaayos ang mic at gitara.Ang maskara ko, iyon pa rin. Ang paborito kong itim at pilak na may ukit sa gilid. Akin talaga ito mula pa noong nagsimula akong kumanta online. Isa itong marka, isang katauhang kinapitan ko sa mga panahong ayokong makita ng lahat ang itsura ko dahil sa hiya.Hindi ko na ito pinalitan, samantalang si Lizbeth… napilitan nang ipakita ang kanyang mukha. Marahil alam niyang may mga viewers na makakaramdam ng pagkakaiba, na hindi niya kayang pantayan ang presensyang binuo ng maskara ko. Isa itong hakbang na sigurong tingin niya ay makapagtatago sa katotohanan na hindi siya ang tunay.At hindi ako nagkamali.Sa monitor na nasa kanan ko, kitang-kita ko ang live ni Lizbeth na naka-mute syempre. Kita rin ang sunod-sunod na comments na pumapasok sa kanyang feed. Mga

Third Person“I hate you! I hate you, Ysla!!” galit na galit na sigaw ni Lizbeth habang sunod-sunod na binabato ang lahat ng mahawakan. Ang tumbler, cellphone at iba pang nasa lamesa niya. Pilit naman siyang inaawat ni Arnold, pero tila wala itong naririnig.“I hate that bitch!” sigaw pa nito habang kumakawala sa mga kamay ng kasintahan. “Bakit ba siya nakaalis ng Batangas nang ni hindi man lang nagalusan o nasangkot sa kahit anong gulo? Bakit siya palaging ligtas kahit dapat ay hindi na siya lumalabas sa mundo?!”Gigil na gigil ang itsura ni Lizbeth. Nanlilisik ang mga mata, namumula ang pisngi, at kung naroroon lamang si Ysla sa harap niya, tiyak na matagal na niya itong sinugod, sinabunutan, at pinagsusuntok sa tinding galit.“Kalmahin mo ang sarili mo,” mahinahong saad ni Arnold kahit na siya man ay unti-unti nang nawawalan ng pasensya. “Walang mangyayari kung sisirain mo lahat ng gamit natin dito. Magkakabasag-basag lang ang ang mga gamit at ikaw din naman ang bibili ng kapalit."

Ysla“I’m really sorry, pero makulit si miss Blythe. Ang gusto niya ay ikaw ang mag-serve kay Lizbeth.” Mukhang taranta ang mukha ni jette. Halatang hindi alam ang gagawin.“Relax, ano ba ang gusto ni Lizbeth?” tanong ko.“I asked her kung ano ang gusto niya and she said na ikaw nga ang nais niyang magbigay ng pangangailangan niya.”Huminga ako ng malalim at tsaka ngumiti kay Jette. Kawawa naman, sigurado akong litong-lito na siya sa kung sino ang dapat niyang sundin.Tumingin ako sa nakasaradong pintuan ng office ni Nathan. Mamaya lamang ay tatawagin na niya ako, at kapag hindi ako tumugon ay siguradong lalabas siya at hahanapin ako. Let’s see what will happen next lalo na at nandito ang ex niyang dapat ay pakakasalan niya.“Halika na at alamin natin kung ano ang gusto ni Lizbeth.” Nagpatiunan na akong lumakad papunta sa marketing. Ang tigas talaga ng mukha ng Lizbeth na ito.“Good morning, Miss Blythe. Is there anything I can do?” tanong ko ng makalapit na ako sa kanila. Si Jette a

Third Person“Dad, ano ba? Wala ka bang balak gawin sa Ysla na ‘yon?” reklamo ni Lizbeth habang walang tigil sa paglalakad paikot-ikot sa harapan ng mga magulang niya, tila ba isang tigre sa loob ng hawla na hindi matahimik sa galit at inis sa kanyang pinsan.Kanina pa siya daldal nang daldal, paulit-ulit ang hinaing, habang ang ama ay napapahilot na lang sa sentido. Halata ang pamumuo ng inis sa kanyang mukha, waring pinipilit huwag sumabog kahit pa ilang ulit nang pinapatahimik ang anak.“Dear, tumigil ka muna,” singit ni Betchay habang pinipilit manatiling kalmado. “Hindi mo ba nakikita? Nag-iisip na nga ang ama mo, dinadagdagan mo pa ang sakit ng ulo niya.”“Pero Mommy!” halos sigaw na ni Lizbeth, sabay bagsak ng katawan sa sofa. “Naiinis na ako sa Ysla na ‘yon! Gumawa na naman siya ng bagong account, tapos pinangalanan pa niya na ‘The Original Masked Singer.’ Obvious na kalaban ‘yon sa branding ko!”Napatingin si Sandro sa anak, kumunot ang noo, at sumabog ang inipon na galit.“T

YslaAng kabang saglit na sumilay sa kanilang mga mukha ay mabilis na naglaho matapos kong bitawan ang mga salitang iyon. Ngunit sa kabila ng kanilang pilit na pagpapanatili ng composure, hindi ko na naiwasang mapansin ang bahagyang pagkislot ng kanilang mga labi at ang panlalalim ng hininga ni Lizbeth.Mas lalo kong napatunayan na marahil nga ay tama ang hinala ni Nathan, may tinatago sila na tungkol sa akin, at ayaw nilang mabunyag ito. Ngumiti ako, hindi lang basta ngiti, kundi isang ngiting puno ng lambing, kumpiyansa, at bahagyang panunuya. Parang sinasabi ng aking mata, “Alam ko na ang totoo.” Nagpatuloy ako sa pagsasalita, ngunit hindi pinilit kong huwag magpahalata.Kung sakaling tama nga ang tingin namin ni Nathan, hindi ko pwedeng ilantad sa kanila na may alam na ako. Hindi pwede hangga't wala pa akong matibay na katibayan. Sa ngayon, tanging panunukso lamang ang pwede kong maibigay sa kanila. Threat sa vlogging career ni Lizbeth.“Tsaka, hindi naman totoo na maliit ang sah