All Chapters of Oops! Contract Marriage with a Stranger (Tagalog): Chapter 101 - Chapter 105

YslaHabang tumatagal ang oras, mas lalo akong kinakabahan. Kahit na pilit akong inaaliw ni Grace kanina, ramdam kong unti-unting bumabalik ang bigat sa dibdib ko sa tuwing napapatingin ako sa orasan. Parang bawat minuto ay mas humahaba, mas bumibigat, mas nakakapagod hintayin.Kaya nang tuluyan nang mag-vibrate ang phone ko at lumabas ang pangalan ni Nathan sa screen, pakiramdam ko ay bigla akong nakahinga nang maluwag. Para bang may humila sa akin pabalik sa realidad.“My Ysla,” bungad niya agad, bahagyang paos ang boses. “I’m sorry hindi ko nasagot ang tawag mo kanina. I was in a meeting.”“It’s okay,” mabilis kong sagot, kahit ramdam pa rin ang konting kaba sa tono ko. “As long as you’re fine.”“Don’t overthink,” dagdag niya agad, parang nabasa niya ang laman ng isip ko. “Marami lang talaga akong inaasikaso ngayon dito. Gusto kong mag-spend ng mas maraming oras sa’yo kaya aayusin ko lang lahat ng kailangang tapusin. Then uuwi na rin ako.”Napangiti ako kahit mag-isa lang ako sa kw

YslaHindi naging madali ang desisyon kong puntahan ang tiyuhin ko.Ilang beses akong nagbago ng isip mula pa kaninang umaga. Kahit na sinasabi ni Nathan na hindi ko kailangang gawin iyon, na wala akong obligasyon na harapin si Sandro, may bahagi sa akin na nagsasabing kailangan kong gawin.Hindi para sa kanya, kung hindi para sa sarili ko.Kaya ngayon, nakaupo ako sa loob ng sasakyan habang nakahinto kami sa harap ng detention facility. Tahimik ang paligid, pero pakiramdam ko ay napakalakas ng tibok ng puso ko.“Sigurado ka ba?” mahinang tanong ni Nathan mula sa tabi ko.Napalingon ako sa kanya. Nandoon pa rin ang pag-aalala sa mga mata niya, kagaya noong sinabi niyang hindi aksidente ang nangyari sa akin.“Hindi mo kailangang gawin ito, Ysla,” dagdag pa niya. “Kung gusto mong hindi siya makita, walang pipilit sa’yo.”Huminga ako nang malalim bago hinawakan ang kamay niya.“Kailangan kong gawin,” sabi ko nang mahinahon. “Matagal ko na itong kinikimkim.”Bahagya siyang tumango, kahit

YslaAkala ko handa na ako.Ilang buwan kong inisip ang araw na ito. Ilang beses kong tinanong ang doktor kung ano ang mararamdaman ko. Ilang beses kong pinanood ang mga videos na ipinadala ni Grace tungkol sa panganganak, na sa totoo lang ay mas lalo lang akong tinakot kaysa tinulungan.Pero ngayon na nandito na ako, wala palang kahit anong makakapaghanda sa akin sa sakit na ito.“Ahh—Nathan!” sigaw ko habang napapahawak sa tiyan ko.Pakiramdam ko ay may kumikirot at humihila sa loob ng katawan ko na parang gustong hatiin ang buong pagkatao ko.“Nandito ako, my Ysla,” agad na sagot ni Nathan habang hinahawakan ang balikat ko.Nasa loob na kami ng sasakyan papunta sa hospital. Halos hindi na ako makaupo nang maayos dahil sa bawat paghilab ay napapangiwi ako sa sakit.“Ang sabi ng doktor… kapag five minutes apart na ang contractions, pumunta na tayo sa hospital,” sabi niya habang pilit pinananatiling kalmado ang boses.“Five minutes?! Pakiramdam ko every five seconds na ‘to!” reklamo k