All Chapters of Love Beyond Contract: Billionaire's Secret Affair: Chapter 51 - Chapter 60

Nagulat si Amara nang biglang lumitaw si Donya Soledad sa kanyang likuran. Nang lumingon siya, nakita niya itong matandang babae na nakatingin sa kanya nang may pagtataka, tila bagong dating pa lamang dahil nakabihis pa ito at may dalang bag. "Donya Soledad! K-kakarating nyo lang po ba? G-Gabi na po," sabi ng dalaga na nauutal pa. "Oo, napakatraffic kasi, tapos nasiraan pa kami kaya kinailangan naming maghanap ng mekaniko. Ngayon ka lang ba pinakawalan ng apo ko?" tanong ng matanda. "Ah, eh oo po. Nanuod po kasi ng K-drama at ayaw niyang patayin ang TV, gusto niyang matapos ang 16 na episode kaya umabot ng ganitong oras," pagsisinungaling ni Amara. "Naku talaga naman. Hayaan mo Amara, kakausapin ko siya bukas. Inabuso na niya ang kabaitan mo. Hindi na tama 'yan," dagdag ng matanda bago lumingon sa katulong na nagbukas ng pinto para sa kanya. "Ilagay n'yo sa kusina ang mga gulay, at ang mga prutas na binili ko ay ilagay n'yo sa refrigerator. Matagal nang hindi maayos ang sasakyan

Sa hapong iyon, naging bisita ni Anton ang kanyang lola. "Amara, maari mo ba muna kaming iwan ng aking apo? Kailangan ko lamang kausapin si Anton," bungad ng matanda na pumasok sa silid ng binata. Si Amara ay nasa silid ni Anton nang sandaling iyon at nagtutupi ng mga damit ng binata sa aparador. "Ah, sige po, Donya Soledad, Sir Anton. Babalikan ko na lang po 'yung mga tinutupi ko," paalam niya sa binata. "Sige." matipid na sagot ni Anton. Nang lumabas ng pinto si Amara ay lilingon ito ni Donya Soledad, may munting ngiti na sumilay sa kanyang mga labi saka kumunot ang kanyang noo. Nagtataka siya kung bakit tinawag ni Amara si Anton ng 'Sir' ulit, samantalang ang kwento sa kanya ni Gina ay "Anton" na lamang ang tawag ni Amara sa apo at ang kwento pa nga niya ay napakaclose na ng dalawa.Umaasa na sana si Donya Soledad na malapit nang mangyari ang mga plano niya ngunit nag-iba ang ihip ng hangin nang dumating sa mansyon si Peachy, naging pormal ang lahat, maging si Anton na hindi niya

"Ano? Teka, bakit ganyan ang tono mo? Lumapit ka rito, kung hindi, sisigaw ako at magwawala!" sabi ni Anton, hindi na itinatago ang inis at hinanakit kay Amara. Humugot lang ng malalim na hininga ang dalaga bago dahan-dahang humarap, ngunit hindi pa rin lumalapit. "May ipapagawa po ba kayo, Señorito? Maliligo na po ba kayo?" ulit niya. "Stop it! Tigilan mo na ang pagtawag sa akin ng 'Señorito'! Lumapit ka rito at kausapin mo ako! Kausapin mo ako nang normal, tulad ng dati!""Dito na lang po ako, Señorito. Baka kung ano pang masabi ko," sagot ng dalaga. "Teka, Amara, galit ka ba sa akin? Why? May nagawa ba akong mali?" tanong ni Anton, pero nanatiling tahimik si Amara. Nainis lalo na nang tanungin pa nito kung galit ba siya at kung ano ang problema."Hah! Pagkatapos akong hindi pansinin sa kusina , pagkatapos akong ituring na parang ordinaryong katulong lamang matapos ang nangyari sa main kagabi hah! Nakakainis talaga," himutok ni Amara.Muntik nang mapaiyak si Amara sa sama ng loob

Kinabukasan ay maagang nagising si Amara. Ramdam na ramdam niya ang tuwa at saya sa kanyang dibdib dahil sa nangyari kagabi. Sa wakas, nakasama niya muling matulog si Anton at muli siyang sinamba at minahal ng binata nang buong puso. Ngunit sa kabila ng ligaya, halata mong puyat na puyat siya. Halos wala siyang tulog dahil kinailangan niyang maging mapagmatyag at maghintay ng tamang pagkakataon para makapuslit pabalik sa sarili niyang silid bago pa man magising ang iba, at dapat ay walang makakaalam sa kanilang sekreto. Akala ni Amara ay mananatiling maayos at masaya ang kanyang araw, ngunit hindi niya inaasahan na ang kanyang magandang mood ay sisirain lang pala ng isang malditang bisita. Habang bumababa siya ng hagdan, lutang pa rin siya sa saya at tila lumulutang sa alapaap dahil sa matamis na karanasan kagabi. Dahil dito, deretso lang ang lakad niya at hindi man lang niya pinansin o binati si Peachy na nadaanan niya. Agad na dumako ang dalaga sa kusina, nagnanais na mag-isip ng m

"Ano?!! Ang kapal ng mukha mong sermunan ako. At sinasabi mo bang pangit ang ugali ko.Sino ka para pagsalutaan ako.Isa ka lang muchacha, mababang uri, isang taga-bundok?" sigaw nito at akmang sasampalin sana si Amara, pero mabilis na nahawakan ng dalaga ang kamay nito."Huwag niyo po akong sasaktan! Hindi ko kayo uurungan.Wala kayong karapatan, kahit padapuin ang dulo ng daliri ninyo, sa totoo lang. Hindi ako natatakot mapalayas at mawalan ng hanapbuhay, lalo't hindi ako natakot sa inyo!" mariing sabi ni Amara habang mahigpit na hawak ang pulso ni Peachy."Punyeta ka! Bitawan mo ako! Binitawan mo, sabi ako, eh," sigaw ni Peachy na lumingon-lingon pa na tila nanghahanap ng kakampi. Ni-Peachy ang kamay nito at itinulak si Amara palayo."Hayop ka! Lakas ng loob mong hawakan ako?! Dahil lang ba pinapansin ka ni Anton?!" nanginginig na sigaw ni Peachy."Try harder, Amara! Dahil kahit anong gawin mo, akin pa rin siya! Ako ang gusto ng pamilya niya! Ako ang bagay sa kanya! Ikaw? Wala kang ma